Εννιά τραγούδια που επιλέξαμε για τα Χριστούγεννα, το χιόνι και τον Χριστό. Τραγούδια ή αντιτραγούδια, δεν έχει σημασία. Ούτως ή άλλως τα Χριστούγεννα ήταν πάντα μια αντιφατική γιορτή. Ζεστή και παγωμένη, την ίδια στιγμή.
"2000 Miles", The Pretenders
Όταν πέθαναν οι φίλοι της από ηρωίνη, η Κρίσι Χάιντ έγραψε ένα τραγούδι για το χιόνι. Οι φίλοι δεν θα γυρίσουν ξανά. Και δεν είναι καν δυο χιλιάδες μίλια μακριά. Είναι ακόμα μακρύτερα. Ακόμα κι αν τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, δεν πρόκειται να έρθουν. Όσο και να τραγουδάμε.
"Snowman", Blonde Redhead
Όταν ακούω αυτό το τραγούδι, από τον πρόσφατο δίσκο των Blonde Redhead, σκέφτομαι τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες που κάποτε τράβηξε ο Ντέιβιντ Λιντς. Μίζεροι χιονάνθρωποι, έτοιμοι να λιώσουν στις αυλές ξύλινων σπιτιών στο Αϊντάχο: "Ζήσε σαν μοναχικός λύκος, ζήσε όπως ο κανένας, ζήσε σαν χιονάνθρωπος".
"Listen, The Snow Is Falling", Yoko Ono
Το χιόνι πέφτει παντού, όπως στο τέλος της διάσημης χριστουγεννιάτικης ιστορίας του Τζέιμς Τζόις. Το χιόνι είναι απειλητικό (επειδή σκεπάζει τα πάντα) και μοιάζει με γάζα (επειδή επουλώνει τα πάντα): από το Τόκιο μέχρι το Παρίσι, από το Λονδίνο ως το Ντάλας. Το ακούω τώρα, μια κρύα ηλιόλουστη μέρα του Δεκέμβρη και σκέφτομαι πως η Γιόκο δεν ήταν μόνο η χήρα του Τζον.
"We Wish You A Merry Christmas", Hüsker Dü
Χωρίς ίχνος ειρωνείας η πιο επιδραστική μπάντα της δεκαετίας του ’80 μάς εύχεται "Καλά Χριστούγεννα" και "Ευτυχισμένο το Νέο Έτος". Του 1986.
"Pontiac 87", Protomartyr
Ο Τζο Κέισι βλέπει τον Πάπα να καταφτάνει με μια Πόντιακ του ’87. Χρήματα αλλάζουν χέρια. Ξεσπάνε ταραχές. Και μετά, είναι 26 Δεκέμβρη. Ο Τζο πίνει στο στέκι του, στο Ντιτρόιτ, παρέα με υποκριτές. Έξω χιονίζει. Ένας θυμωμένος σκύλος τρώει τη φάτνη. Ή το ανάποδο. Από τα πιο σπουδαία τραγούδια των τελευταίων ετών. Προτιμήστε την πρόσφατη εκτέλεση στο KEXP, με την Κέλι Ντιλ στα δεύτερα φωνητικά. Λες και έχει μεταφέρει τη στοιχειωμένη φωνή της δίδυμης αδερφής της, από το "Where Is My Mind?" στο στούντιο του ραδιοφωνικού σταθμού.
"Christmas Will Be Just Another Lonely Day", Brenda Lee
Τα Χριστούγεννα είναι όπως τα περιγράφει η αειθαλής Μπρέντα Λι εδώ και εξήντα χρόνια. Μια μοναχική μέρα στη δίνη μιας χρυσής μαζικής χειρονομίας που δεν οδηγεί πουθενά. Το τραγούδι δεν λέει ακριβώς αυτό. Αλλά εμείς αυτό καταλαβαίνουμε. Είχαμε έναν δύσκολο Σεπτέμβρη. Έναν δύσκολο Οκτώβρη. Έναν δύσκολο Νοέμβρη. Οπότε, ποια η διαφορά;
"No Xmas for John Quays", The Fall
"Γιατί ο ουρανός έσπασε σήμερα;" αναρωτιέται ο Μαρκ Ε. Σμιθ, σ’ ένα από τα πρώτα τραγούδια που έγραψε. Δεν υπάρχουν Χριστούγεννα για τον κύριο Τοξικομανή. Περιφέρεται στην πόλη, όπως ο ήρωας στην "Πείνα" του Χάμσουν, ψάχνοντας να βρει τη δόση του, αλλά πέφτει πάνω σ’ έναν ουρανό που τον πλακώνει. Κανείς δεν έχει ακόμα καταφέρει να γράψει στίχους όπως ο τραγουδιστής των Fall: ακατάληπτους και αποσπασματικούς, σχεδόν μισοφαγωμένους, μια εκδοχή ενός βιομηχανικού μαγικού ρεαλισμού που μας επιτίθεται σαν γκρίζος τοξικός καπνός.
"Rebel Jew", Silver Jews
Ο Ντέιβιντ Μπέρμαν, αυτός ο μεγάλος μουσικός και ποιητής που αφαίρεσε τη ζωή του το καλοκαίρι του ’19, αφήνοντας ένα έργο σπάνια συγκινητικό, ονειρεύτηκε κάποτε τον Ιησού, σαν ένα φάντασμα που τον πλησιάζει ενώ δουλεύει σκυμμένος στο γραφείο του, μέσα στη νύχτα. Για τον Μπέρμαν, ο Ιησούς είναι ο ουρανός πάνω από μια Πολιτεία (Τέξας) κι ένα ευγενικό κορίτσι (Μισέλ). Όλοι σταυρώνονται για τις αμαρτίες των άλλων, αλλά ποτέ για τις δικές μας.
"Walkin’ With Jesus", Spacemen 3
Οι Spacemen 3 αποδεικνύουν πως τα μεγαλύτερα θαύματα συμβαίνουν στην επαρχία. Τι έκανε δύο αγόρια που πειραματίζονταν με τα ναρκωτικά και τη μουσική να ηχογραφήσουν μερικά από τα πιο μεταλλαγμένα μπλουζ που έχουν γραφτεί ποτέ; Κανείς δεν θα το μάθει. Ίσως πράγματι συνάντησαν τον Χριστό, περπάτησαν μαζί του και Αυτός τους πήγε μέχρι το κέντρο της μουσικής, στην ηχώ της σύγχυσης.
Διαβάστε Επίσης
