Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, γεννημένος στον Βόλο το 1956, είχε όπως και όλοι οι νέοι της γενιάς του, τα δικά του ροκ όνειρα. Αρχικά αυτά είχαν κάποιο progressive πρόσημο όταν έφτιαξε την P.L.J. Band και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ «Armageddon» το 1982. Ως άλλοι Aphrodite’s Child θέλησαν να κάνουν καριέρα έξω, στη Δυτική Ευρώπη, όμως είχαν αργήσει μια δεκαετία τουλάχιστον και έτσι, παρά το cult status που απέκτησαν στην πορεία, η προσπάθεια απέτυχε και έτσι το γκρουπ, με την ονομασία Τερμίτες (κάτι σαν… Σκαθάρια, δηλαδή) άλλαξε γραμμή πλεύσης.
Οι Τερμίτες, με βοήθεια από καλούς φίλους (όπως ο Γιάννης «Μπαχ» Σπυρόπουλος και ο Μιχάλης Μαρματάκης) και συμμετοχή του Γιώργου Νταλάρα κάνουν όχι μόνο επιτυχία την «Αμαρτωλή Μαρία» (1984) αλλά δείχνουν και ένα σαφές δημιουργικό στίγμα με αντίκρισμα στον κόσμο. Είναι μέσα της δεκαετίας του ’80 και οι μουσικοί μας ψάχνονται ποικιλοτρόπως και, κυρίως, δημιουργικά. Έτσι, οι Τερμίτες γίνονται ένα καλό όχημα ελληνικού ροκ που βγαίνει από τα στεγανά ενός «ξένου» μουσικού ιδιώματος.
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας βγαίνει στον δικό του προσωπικό δρόμο με την έλευση των ‘90s. Το «Διδυμότειχο μπλουζ» του δίνει μια τεράστια επιτυχία και ώθηση αλλά η ακόλουθη πορεία του δείχνει πως έχει κατακτήσει μια ιδιαίτερη ποιότητα και ευκολία στη μελοτροπία – ακόμα και όταν οι μελωδικές του γραμμές δεν είναι αριστουργηματικές. Η ακολουθία των τραγουδιών του («Ο μ’ αγαπάς κι η σ’αγαπώ», «Σε στιλ να μην ξεχνιόμαστε», «Μικρός Τιτανικός», «Ρίξε κόκκινο στη νύχτα», «Ένας Τούρκος στο Παρίσι», «Νότος», «Και τι ζητάω», «Έλα ψυχούλα μου», «Πεθαίνω για σένα» κ.λπ.) έχουν μεγάλο γκελ στον κόσμο και στηρίζουν ολόκληρες συναυλίες και νυχτερινά προγράμματα με το όλο το who’s who του τραγουδιού μας.
Δουλεύοντας όμως τα όνειρά του ακόμα πιο πέρα, ο Λαυρέντης στήνει το πολυπρόσωπο project «Οι άγγελοι ζουν ακόμα στη Μεσόγειο», όπου συμπεριλαμβάνει τους ήρωές του όπως τον Adamo και τον Christophe μαζί με άλλους διεθνείς και εγχώριους φίλους του. Το Καλλιμάρμαρο γεμίζει το καλοκαίρι του 2012 από τις μουσικές του και η ζωή δείχνει να συνεχίζεται ωραία… Ως αυτή τη στιγμή που το νήμα κόβεται – λίγο πριν από μιαν άλλη μεγάλη γιορτή. Όμως τα τραγούδια έχουν την κακή συνήθεια να μένουν ακόμα και τώρα που ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας δραπετεύει από τις παρέες.
