© Λεωνίδας Τούμπανος
Με άκρως αριστοκρατικό χώρο και κλασική αισθητική που βασίζεται στο ξύλο, συν μια πανέμορφη μπάρα με πολύ άνετα stools σαν σημείο αναφοράς, το "42" μοιάζει να μη χάνει ποτέ τη γοητεία του. Αυτό όμως δε σημαίνει πως παραμελεί την ανανέωση και ακριβώς έτσι παίζει πια. Από τα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου, ο Πάνος Κανατσούλης είναι εκείνος που έχει αναλάβει όλα όσα τρέχουν εντός της μπάρας του, με μία νέα λίστα 12 ποτών. Ακολουθείται η λογική των twisted classics, χρησιμοποιούνται όλες οι μοντέρνες τεχνικές και υπάρχει απόλυτος σεβασμός στο sustainability.
Στα του πίνειν, το Amalfi Collection είναι ουσιαστικά η δική τους πρόταση για το Americano, που ανθρακώνεται με νερό καρύδας και δίνει τρεις διαφορετικές γευστικές κατευθύνσεις (φράουλα, λεμόνι και καρύδα), το 42 Shades of Red αποτελεί την φρέσκια οπτική του "42" για το Negroni και το Milk Peach #not με κεφίρ, ουίσκι και κακάο αντικαθιστά το Milk Punch.
Στο The Meaning of Life εντοπίζει εύκολα κανείς τη σύνδεση με τον αριθμό 42, μέσω ενός Dry Martini που έχει λίγο πιο τροπικό και πιπεράτο προφίλ. Μία πολύ ιδιαίτερη προσέγγιση του Garibaldi είναι το Italian Job, ενώ για τους νοσταλγούς (που στη χώρα μας είναι πάρα πολλοί) του Porn Star Martini υπάρχει το clarified Forgive me Father, με combo φράουλας με passion fruit. Το συνηθισμένο request στα ντόπια μπαρ για τζιν-αγγούρι-τζίντζερ ικανοποιείται εδώ μέσω του Green Madness, καθώς και εκείνο για τεκίλα, με δύο μάλιστα ποτά: Αντί για spicy Margarita πίνεις Chily con Pickly (με πεπόνι, καπνιστά λεμόνια, φασκόμηλο) και για την απλή εκδοχή του προαναφερθέντος κλασικού cocktail επιλέγεις Viva Gonzales (cordial εσπεριδοειδών και εστραγκόν κάνουν εδώ τη διαφορά).
Στα τροπικότερα των επιλογών, το Tropical Penetration είναι μια Pina Colada σε πιο παιχνιδιάρικη και δροσερή μορφή, με ένα έξοχο cordial από καρύδα, μελάσα, κόκκινα φρούτα και μπαχαρικά, την ίδια στιγμή που το New Tai αντικαθιστά επάξια το κλασικό Mai Tai.
Ανανέωση όμως υπάρχει και στο σύμπαν της κουζίνας του "42", με τον Νίκο Ψηλό να είναι αυτός που έχει την επιμέλεια του φαγητού. Έχει διαμορφώσει μία ενδιαφέρουσα comfort κάρτα, με συμπάθεια σε pinsas και κρέας. Προφανώς, δε θα μπορούσε να μη δοθεί και έμφαση στο τσίμπημα στην μπάρα, με ένα μικρό μενού να είναι κατασκευασμένο κυρίως για αυτή τη χρήση.
Έτσι, τα mini cheeseburgers (από τα καλύτερα της κατηγορίας τους στην πόλη) ή τα χειροποίητα τσιπς πατάτας με λάδι λευκής τρούφας κάνουν -μεταξύ άλλων- πολύ καλή παρέα στα ποτά του Πάνου Κανατσούλη. Στα plus, ο χώρος του Angus Hudson, με το whisky lounge & cellar να προσφέρει τερέν για privé ιστορίες και γευσιγνωσίες, εντός ενός περιβάλλοντος που σε μεταφέρει έστω και για λίγο σε κάποιον πύργο της Γηραιάς Αλβιώνας ή σε ένα βρετανικό gentlemen's club.
