Ένα καινούργιο στέκι συνομήλικο με υπερήλικα άνοιξε πριν λίγο καιρό στο Παγκράτι, φέρνοντας αύρα ρετρό ανανέωσης στην πιάτσα της Ερατοσθένους. Το «Λούβρον», που μετρούσε ογδόντα χρόνια παρουσίας στο σημείο με διαφορετική ιδιοκτησία, μέσα στο καλοκαίρι άλλαξε χέρια αλλά όχι ταυτότητα. Διατηρώντας ανέπαφη την ιστορία του χώρου, όπως διαμορφώθηκε από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες, γίνεται ένα καφενείο φόρος τιμής στο παρελθόν του και παράλληλα μια νέα άφιξη στην πιάτσα με το βλέμμα στραμένο στο μέλλον.
Το ‘70s μωσαϊκό και η ταβανογραφία από αγιογράφο που κοιτά από ψηλά τους πελάτες, αναλλοίωτη από το 1950, σε συνδυασμό με τις κλασικές ξύλινες καρέκλες και τα stools που περιμένεις να συναντήσεις σε οποιαδήποτε παραδοσιακό καφενέ κρατούν μια ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρα ιδανική για τις καλοκαιρινές τσάρκες. Στο ίδιο ύφος κινείται και η καταπράσινη αυλή, έτοιμη να υποδεχτεί καθημερινά τους Παγκρατιώτες και τους θαμώνες της περιοχής, ειδικά μετά από μία βόλτα στο (υπερβολικά κοντινό) Μουσείο Γουλανδρή.
Η σύγχρονη ματιά φαίνεται πιο ισχυρή στον κατάλογο φαγητού και ποτού: οι παραδοσιακοί μεζέδες, δέχονται μοντέρνες παραλλαγές όπως η σαρδέλα με μαγιονέζα πατάτας και κρόκο Κοζάνης ή το μοσχαρίσιο συκώτι με κυδωνόπαστο και φρυγανιστό ψωμάκι. Η δημιουργικότητα της κουζίνας δεν εξαντλείται στους μεζέδες, αφού μπορείτε να βρείτε αλμυρά brunch και σπιτικά γλυκά ημέρας.
Από αποστάγματα, κρασιά, ρετσίνες και τσίπουρα έχουν την τιμητική τους, όλα με ελληνική καταγωγή, ενώ εντοπίζουμε και κάποιες πιο δυσεύρετες ετικέτες. Τα τοπικά λικέρ όμως είναι αυτά που κερδίζουν την παράσταση, σε έναν υπερπλήρη κατάλογο: Λεβάντα, πικρομάντολα και φραγκοστάφυλο είναι κάποια από τα πιο ιδιαίτερα που σερβίρουν. Όσο για τα κοκτέιλ, ακολουθούν τη λογική κλασικό με ελληνικό twist, έχοντας ως βάση τσίπουρο, ρετσίνα και μαστίχα. Πολύ ενδιαφέρουσα φαίνεται η μωβ σαγκρία με ρετσίνα, λευκό κρασί αρωματισμένο με άρκευθο, βανίλια & buttery pea tea αλλά και το εναλλακτικό Bloody Mary με τσίπουρο αντί βότκα.
