Rock ’n’ Roll

Ουρές στην πόρτα, συνωστισμός στο εσωτερικό. Glam

rock διάθεση και προσδοκίες στα ύψη. Στο πρώτο σαββατοκύριακο στο νέο του πόστο, το θρυλικό bar-restaurant έκανε ολική επαναφορά.

Το re-opening του «Rock ’n’ Roll» στην Πλατεία Φιλικής Εταιρείας, στη θέση του «Central», πάνω που όλοι νομίζαμε ότι μας είπε οριστικά «αντίο», δεν σηματοδοτεί απλώς την επιστροφή ενός θρυλικού spot ως all day bar-restaurant. Είναι ταυτόχρονα κι ένα μεγάλο στοίχημα για το Κολωνάκι. Η επιτυχία του θα τονώσει ξανά μια περιοχή του κέντρου που προέρχεται από δύο αμήχανες σεζόν. Αν κρίνουμε από τις πρώτες βραδιές της λειτουργίας του «Rock», πάντως, το Κολωνάκι σίγουρα θα ξαναλάμψει. Όλο εκείνο το ετερόκλητο mix κόσμου που το έκανε μοναδικό στο είδος του έδωσε ξανά το «παρών», μαζί με φρέσκα πρόσωπα που ίσως δεν είχαν περάσει ποτέ από την οδό Λουκιανού. Εδώ θα δεις εξηντάρηδες να φλερτάρουν στην μπάρα και εικοσάρηδες με tattoo, καρό πουκάμισα κι επιμελώς σκισμένα τζιν να δοκιμάζουν πιάτα ιταλικής ή αμερικάνικης λογικής στα πιο προνομιούχα τραπέζια του club, αυτά που βρίσκονται μπροστά στο dancefloor. Και το αντίστροφο.

Οι πάντες βέβαια περνούν από την πόρτα-φίλτρο, η οποία παραμένει αυστηρή. Κάποιοι από την παρέα μου επιμένουν ότι όλο αυτό είναι πολύ πασέ και δήθεν, όμως δεν γίνεται διαφορετικά: στο bar όπου όλοι θέλουν να βρίσκονται (είτε γιατί το αξίζουν είτε γιατί είναι wannabes), η ευχάριστη διάθεση, ένα smart –όχι απαραίτητα επίσημο– ντύσιμο, μια παρέα ισορροπημένη ως προς τον αριθμό αντρών και γυναικών είναι απαραίτητα διαβατήρια για τη –χωρίς αντίτιμο– είσοδο. Πράγμα που αντανακλάται και στην εικόνα που θα αντικρίσεις μέσα. Τώρα, το πώς θα κινηθείς από τη στιγμή που μπήκες χρειάζεται επίσης ευελιξία. Το γεγονός ότι έκανες κράτηση για δέκα άτομα στο πάσο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα έχεις και την άνεση που σου αντιστοιχεί χωροταξικά. Χρειάζεται ακόμη να είσαι οπλισμένος με υπομονή για να παραλάβεις τα ποτά σου (σε αρκετά λογικές τιμές πάντως) από τους πολυάσχολους barmen, ενώ αν το Cosmopolitan σου έρθει σε ακατάλληλο ποτήρι, οφείλεις να δείξεις κατανόηση. Διότι με τόσο στρίμωγμα είναι σχεδόν βέβαιο ότι το κολονάτο θα χυνόταν προτού το τελειώσεις. Όλα αυτά, βέβαια, είναι λογικά σε ένα μαγαζί που ακόμη ροντάρεται και βρίσκει τους ρυθμούς του. Επιπλέον, δεν έχουν καμία –μα καμία– σημασία μετά τις 2 το πρωί, όταν η μουσική δυναμώνει δίνοντας την εκκίνηση για ένα δυνατό rock party. Οι DJs παίζουν κλασικά rock tracks, από Violent Femmes και Blur μέχρι Lenny Kravitz (το πανό του οποίου βρίσκεται και εδώ) και Τρύπες, με κάποιες εμβόλιμες σφήνες κλασικού R&B. Μιξάρουν τα τραγούδια με στακάτο τρόπο, κρατώντας αμείωτα το tempo και τη radio friendly λογική των επιλογών τους και πετυχαίνουν το φαινομενικά ακατόρθωτο: να ενώσουν στο ρυθμό τους τις διαφορετικές γενιές του κοινού του «Rock», το οποίο κάποια στιγμή ξεχνά τις comme il faut συμβάσεις και παρτάρει με καλή ενέργεια, καθώς ο barman ψεκάζει με πυροσβεστήρες – όπως και στη Λουκιανού. Το πρώτο σαββατοκύριακο του «Rock ’n’ Roll» είχε κάτι νοσταλγικό, μια δυνατή αίσθηση big night out, που μετέφερε τη σκέψη μας μακριά από τα προβλήματα της καθημερινότητας. Δεν είναι αυτό κάτι που θέλεις να πάρεις από την έξοδό σου;