Τώρα τον Αύγουστο όσοι από εμάς ξεμείναμε στην πόλη και αναζητούσαμε τις καθημερινές ένα στέκι για ποτάκι πολύ απογοητευτήκαμε καθώς τα περισσότερα μπαράκια του dowtown είχαν πάει διακοπές. Και ως διά μαγείας όλες μας οι βραδινές αναζητήσεις είχαν πάντα αίσιο τέλος όταν κάποιος από την παρέα έλεγε τη σωτήρια ατάκα: «Δεν πάμε Μαβίλη;». Το πάντα κατάμεστο Μπρίκι και το Flower με τα τραπεζάκια του στην πλατεία, σε συνδυασμό με τα Everest, την κλασική καντίνα, το σιντριβάνι που σβήνει τα φώτα του μετά τις δύο, τα αδέσποτα σκυλάκια που μονίμως παίζουν και τα περίπτερα που έχουν βαρεθεί να πουλούν μπύρες τα βράδια, συνθέτουν την πιο καλτ πλατεία της πόλης. Ένας μικρός παράδεισος για λάτρες του μεταμεσονύχτιου αστικού τοπίου, εναλλακτικούς και φαν του αλκοόλ σε λογικές τιμές.
