Γεγονός που άρχισε να παίρνει τις σωστές ιστορικές διαστάσεις του μόλις πρόσφατα, η σφαγή της τότε κινεζικής πρωτεύουσας Νανγκίν τον Δεκέμβριο του 1937 (60 χιλιάδες πολίτες νεκροί την πρώτη μόλις μέρα κατοχής της από τους Ιάπωνες) αποτελεί μια σοκαριστική γενοκτονία η οποία ακόμα και σήμερα εγείρει παθιασμένες μνήμες. Ο Τσουάν Λου δεν διστάζει να αντιπαρατεθεί μαζί τους μετωπικά, με ένα ασπρόμαυρο σινεμασκόπ που θαρρείς ότι σε καταπίνει σ’ έναν στρόβιλο βίας και μια αφηγηματική βιρτουοζιτέ που σε προσδένει σφιχτά σε έναν ατέλειωτο κύκλο αίματος.
Η εικονολατρεία του Κινέζου σκηνοθέτη αγγίζει βέβαια συχνά επίπεδα σινιέ αυταρέσκειας, ενώ σαφής είναι η πρόθεσή του να παραμείνει οριακά σε mainstream μονοπάτια (ελάχιστο γυμνό, χαρακτήρες-σύμβολα, slow motion, επιτηδευμένοι φωτισμοί…). Ισορροπεί στην κόψη της γραφικότητας, είναι όμως στιγμές που η κάμερα συναντά σκληρές, σπαρακτικές κινηματογραφικές αλήθειες και η ψυχή αυτής της συγκλονιστικής ιστορίας αναδεικνύεται γυμνή μπροστά στα μάτια μας. Πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν και περισσότεροι από 100 εκατομμύρια θεατές στην Κίνα!
Κίνα. 2009. Διάρκεια: 133΄. Διανομή: NEW STAR
Περισσότερες πληροφορίες
Η Πόλη της Ζωής και του Θανάτου
Τον Δεκέμβριο του 1937, κατά τη διάρκεια του σινοϊαπωνικού πολέμου, τα ιαπωνικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τη Νανγκίν, πρωτεύουσα της Κίνας. Αυτό που ακολουθεί είναι μια από τις μεγαλύτερες σφαγές της σύγχρονης ιστορίας, με τους νεκρούς να ξεπερνούν τις 300 χιλιάδες.
