Από το 1910, όταν και ο Τζέι Σιρλ Ντόουλι μετέφερε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη τον "Φρανκενστάιν" της Μέρι Σέλεϊ, το αναστημένο από τους νεκρούς Τέρας της Βρετανής συγγραφέα έχει εμφανιστεί μέχρι σήμερα σε ούτε λίγο ούτε πολύ 468 ακόμα ταινίες(!). Τελευταία η υποψήφια για εννιά Όσκαρ διασκευή του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, στην οποία το Τέρας, όπως και στο μυθιστόρημα, εξέφραζε έντονα στο διαβόητο δόκτορα την επιθυμία του να του χαρίσει μια σύντροφο. Από την άλλη, η κινηματογραφική ιστορία της τελευταίας ξεκινάει από την αριστουργηματική "Νύφη του Φρανκενστάιν" (1935) του Τζέιμς Γουέιλ, με την εικόνα της πρωταγωνίστριας Έλσα Λάντσεστερ να αποτελεί πλέον αναγνωρίσιμη φιγούρα της ποπ κουλτούρας.
Στη δεύτερη ταινία της μετά την "Χαμένη Κόρη" (2021), η Μάγκι Τζίλενχαλ δανείζεται από την Σέλεϊ την ιδέα του μοναχικού Τέρατος που αποζητά ανθρώπινη επικοινωνία και μας μεταφέρει στο Σικάγο του 1936. Εκεί καταφθάνει το δημιούργημα του γιατρού Φρανκενστάιν, το οποίο φέρει πλέον το όνομά του, και ζητά από την πρωτοπόρο επιστήμονα Δρ. Ευφρόνιους να τον βοηθήσει να δημιουργήσει μια σύντροφο. Μαζί θα δώσουν ζωή σε μια δολοφονημένη γυναίκα, τη δυναμική και ανεξάρτητη Άιντα, η οποία ακούει μέσα στο κεφάλι της τη φωνή της... Μέρι Σέλεϊ. Ζωντανεύοντας, εκείνη δεν θυμάται τίποτα από το σκοτεινό παρελθόν της, το οποίο όμως δεν αργεί να τη συναντήσει.
Κάνοντας άμεσα σαφές πως η Νύφη της εκφράζει όλα όσα (φεμινιστικά) δεν μπορούσε να πει και να γράψει στην εποχή της η Σέλεϊ, η Τζίλενχαλ διασκευάζει τη διάσημη γοτθική ιστορία ως ένα αλληγορικό θρίλερ φαντασίας το οποίο μοιάζει ολόφτυστο το Τέρας του: μια συρραφή από ιδέες και στιλ που προσπαθεί να αποκτήσει δική της κινηματογραφική ψυχή, κομμάτια της οποίας ανήκουν στο διαχρονικό προμηθεϊκό μύθο, αλλά και σε χολιγουντιανά μιούζικαλ, γκανγκστερικές περιπέτειες, κλασικά μελοδράματα, ασπρόμαυρα monster movies, το "Μπόνι και Κλάιντ", ακόμα και το "Joker: Τρέλα για Δύο". Οι διαρκείς σινεφίλ αναφορές (από το "Άιντα" ως τον γκάνγκστερ Λουπίνο) και η σεναριακή υποπλοκή με τον σταρ Ρόνι Ριντ, όμως, είναι ζορισμένες και εκβιαστικές, αν και η Τζίλενχαλ σπρώχνει βίαια τα πάντα στην ταινία της ως τα όρια. Επιχειρώντας να "ξεκουρδίσει" φιλμικά είδη και πολιτικοκοινωνικά στερεότυπα, φτάνει ως ένα γκροτέσκο σινε-παραλήρημα, όπου σπίθες έμπνευσης (η ενδυματολογική λιτότητα της Σάντι Πάουελ, η ενστικτώδης ερμηνεία της Τζέσι Μπάκλεϊ, τα μουσικά μοτίβα της Χίλδουρ Γκουδναντοτίρ) στριμώχνονται δίπλα σε οπτικές κοινοτοπίες, χαρακτήρες καρικατούρες, σημειολογικές απλοποιήσεις και αφελή σχόλια, τα οποία κορυφώνονται με την εξεγερμένη κατά της πατριαρχίας Νύφη να φωνάζει "Me too! Me too!"
ΗΠΑ. 2026. Διάρκεια: 126΄. Διανομή: TANWEER
Περισσότερες πληροφορίες
Η Νύφη!
Το Τέρας του Φρανκενστάιν φτάνει στο Σικάγο του 1936 για να βρει τη δόκτορα Σοφρόνιους, την οποία πείθει να δώσει ζωή σε ένα πτώμα ώστε να του χαρίσει μια σύντροφο.
