Με φιλμογραφία εμπνευσμένη από αληθινές ιστορίες, οι οποίες μετατρέπονται σε μυθοπλαστικά δράματα ("Beauty and the Dogs", "Ο Άνθρωπος που Πούλησε το Δέρμα του") ή σε υβριδικά ντοκιμαντέρ ("Τέσσερις Κόρες"), η Κάουτερ Μπεν Χανία επιλέγει να αφηγηθεί ακόμα μία, ισορροπώντας αυτήν τη φορά σε τεντωμένο και πολύ λεπτό σχοινί. Διότι πολλοί κοιτάζουν όλα όσα συμβαίνουν στη Λωρίδα της Γάζας εδώ και δύο χρόνια και μπορούν εύκολα να ξεχωρίσουν το άσπρο από το μαύρο. Μα ακόμα και έτσι, αν η καλλιτεχνική διαχείρισή τους επιθυμεί να ξεφύγει από το επίπεδο της απλής, άμεσης καταγγελίας, το πρώτο μέλημα θα πρέπει να είναι να αποφευχθεί η μονοδιάστατη οπτική και ο συναισθηματικός εκβιασμός.
Τον Ιανουάριο του 2024, μια ομάδα υπαλλήλων της Ερυθράς Ημισελήνου στη Ραμάλα λαμβάνουν μια τηλεφωνική κλήση από ένα τρομαγμένο εξάχρονο κορίτσι. Με τα πολλά καταλαβαίνουν πως βρίσκεται μέσα σε ένα ακινητοποιημένο αυτοκίνητο στη Γάζα, 80 χιλιόμετρα μακριά. Όσοι Παλαιστίνιοι συγγενείς του βρίσκονται μαζί του είναι είτε τραυματισμένοι βαριά είτε νεκροί, ενώ γύρω από το όχημα ακούγεται ένας διαρκής καταιγισμός πυρών. Κι ενώ η τηλεφωνική γραμμή διακόπτεται κάθε τόσο και η μικρή Χιντ δυσκολεύεται να μιλήσει καθαρά, μια επιχείρηση επείγουσας διάσωσης ξεκινάει. Είναι όμως τόσο περίπλοκη και χρονοβόρα η διαδικασία εξασφάλισης άδειας για τη διέλευση του ασθενοφόρου από τον κοντινότερο σταθμό ως το καθηλωμένο αυτοκίνητο, που οι ώρες περνούν και οι απεγνωσμένοι υπάλληλοι αρχίζουν να διαπληκτίζονται μεταξύ τους για το αν πρέπει ή όχι να παραβιάσουν το πρωτόκολλο.
Το ψυχολογικό θρίλερ της διπλά υποψήφιας για Όσκαρ (διεθνούς ταινίας και ντοκιμαντέρ) Τυνήσιας σκηνοθέτριας, βραβευμένο με Αργυρό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας, διαθέτει έναν καταιγιστικό ρυθμό και μια συναρπαστική εξέλιξη που ορκίζεσαι πως στρογγυλεύει σεναριακά τα γεγονότα για να δημιουργήσει σασπένς και αγωνία. Κι όμως, με ένα ευρηματικό σκηνοθετικό τρικ, εκείνη μας αποδεικνύει πως η ζωή είναι πιο κινηματογραφική από το ίδιο το σινεμά. Η Μπεν Χανία αναμειγνύει ντοκιμαντέρ και μυθοπλασία με υποδειγματική μαεστρία (ακούμε μόνο την ηχογραφημένη, αληθινή φωνή της Χιντ Ρατζάμπ χωρίς ποτέ να τη βλέπουμε), αφηγείται με ένταση που κόβει την ανάσα και αξιοποιεί την ψυχολογία των χαρακτήρων της για να περιγράψει τον παραλογισμό μιας "εμπόλεμης" κατάστασης, που ξεκινάει από τις εν ψυχρώ δολοφονίες αθώων και φτάνει ως την απάνθρωπη γραφειοκρατία η οποία συνοδεύει το "διεθνές δίκαιο".
Το αποτέλεσμα είναι ένα σπαρακτικό καφκικό αδιέξοδο, υπαρξιακό, πολιτικό και ιστορικό, που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Καθ’ όλη σχεδόν τη διάρκειά της, η ταινία το αναδεικνύει χωρίς να πέφτει στην παγίδα του εκβιαστικού μελοδράματος, το οποίο θα κάνει την –ευτυχώς όχι καταστροφική– εμφάνισή του στις εικόνες που ακολουθούν το "αυθεντικό", πρώτο κινηματογραφικό φινάλε.
Τυνησία, Γαλλία, ΗΠΑ. 2025. Διάρκεια: 89΄. Διανομή: CINOBO
Περισσότερες πληροφορίες
Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ
Μια ομάδα υπαλλήλων της Ερυθράς Ημισελήνου προσπαθεί να συντονίσει τον απεγκλωβισμό ενός εξάχρονου κοριτσιού μέσα από ένα αυτοκίνητο στη Γάζα, καθηλωμένο από τα ισραηλινά πυρά.
