Η Επιστροφή

2

Το τελευταίο μέρος του αρχαίου έπους διασκευάζεται ως σκληρό, «γήινο» δράμα εποχής. Ελαφρώς ασύντακτο και όχι απόλυτα πειστικό, διαθέτει έναν συγκινητικότατο, καθηλωτικό Ρέιφ Φάινς.

Η Επιστροφή 6 «Η Επιστροφή»

Η θεωρούμενη ως η κορυφαία από τις "ιστορίες που διαμόρφωσαν τον κόσμο", η "Οδύσσεια", διασκευάζεται κινηματογραφικά για ακόμα μία φορά, τώρα από τον ιταλικής καταγωγής Βρετανό παραγωγό ("Άντρες με τα Όλα τους") Ουμπέρτο Παζολίνι, ο οποίος έχει υπογράψει σκηνοθετικά την αθλητική κωμωδία "Machan" και τα δραματικά "Ξεχασμένες Ζωές" και "Για Πάντα Κοντά σου". Το σενάριο των Τζον Κόλι ("Master and Commander: Στα Πέρατα του Κόσμου") και Έντουαρντ Μποντ ("Walkabout") εστιάζει στο δεύτερο μισό του ομηρικού έπους (από τη ραψωδία ν΄ και μετά), όταν δέκα χρόνια μετά την άλωση της Τροίας και είκοσι από τότε που έφυγε από την Ιθάκη, ο Οδυσσέας επιστρέφει τελικά στο νησί του χωρίς να τον αναγνωρίσει κανείς. Βρίσκει το βασίλειό του ρημαγμένο και το παλάτι του κατειλημμένο από φιλόδοξους μνηστήρες της πιστής γυναίκας του Πηνελόπης.

Παρά τις επιμέρους αλλαγές, όπως ότι ο Τηλέμαχος δεν ταξιδεύει ως την Πύλο και τη Σπάρτη, η βασική πλοκή παραμένει αναλλοίωτη, σε μια προσπάθεια μεταγραφής του αρχαίου έπους σε σκληρό, "γήινο" δράμα εποχής. Οι παρεμβάσεις των θεών απουσιάζουν, το ίδιο και το χολιγουντιανό στιλιζάρισμα αλά "Τροία", κι αν η εικόνα της παρηκμασμένης Ιθάκης είναι υπερβολικά γυμνή και απεριποίητη, αυτό οφείλεται στη διάθεση του Παζολίνι να προσγειώσει τις διαχρονικές ομηρικές ιδέες σε ένα αλληγορικό σήμερα, στριμώχνοντάς τες σε πιο μοντέρνα ηθικά διλήμματα απ’ αυτά του προσωκρατικού κόσμου. Εγχείρημα ριψοκίνδυνο και όχι απόλυτα επιτυχημένο, κυρίως λόγω της συχνά ασύντακτης αφήγησης και των πρόδηλων σεναριακών αδυναμιών, αν όχι αυθαιρεσιών, οι οποίες δυσκολεύονται να δικαιολογήσουν το βίαιο ξέσπασμα της μνηστηροφονίας. Από την άλλη, όμως, ο τρόπος με τον οποίο μας παρασύρει ως εκεί ο Ρέιφ Φάινς είναι καθηλωτικός. Μια ολόκληρη ταινία από μόνος του, ο 62χρονος Άγγλος σταρ είναι συγκινητικότατος, σε μια βιωματική ερμηνεία που μοιάζει να διασχίζει το χρόνο και να ενώνει, μέσα από τα ίδια υπαρξιακά ερωτήματα, δύο εντελώς διαφορετικά ανθρώπινα σύμπαντα (το επικό και το ψυχολογικό).

Μ. Βρετανία, Ιταλία, Ελλάδα. 2024. Διάρκεια: 116΄. Διανομή: ROSEBUD.21

Περισσότερες πληροφορίες

Η Επιστροφή

The Return
2
  • Δραματική
  • 2024
  • Διάρκεια: 116 '
  • Ουμπέρτο Παζολίνι

Δέκα χρόνια μετά την άλωση της Τροίας και είκοσι από τότε που έφυγε από την Ιθάκη, ο Οδυσσέας επιστρέφει τελικά στο νησί του χωρίς να τον αναγνωρίσει κανείς. Βρίσκει το βασίλειό του ρημαγμένο και το παλάτι του κατειλημμένο από φιλόδοξους μνηστήρες της πιστής γυναίκας του Πηνελόπης.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Οι νέες ταινίες που ανυπομονούμε να δούμε τον Μάιο στους κινηματογράφους

Από το "Star Wars: The Mandalorian and Grogu" έως το "Backrooms", διαβάστε για όσες ταινίες ανυπομονούμε να δούμε τον Μάιο.

ΓΡΑΦΕΙ: ΦΩΤΕΙΝΗ ΝΙΚΟΛΙΤΣΑ
01/05/2026

"Ο Διάβολος Φοράει Prada 2": Αποκλειστική συνέντευξη με το καστ της ταινίας

Tο βασικό cast σε μία απολαυστική συζήτηση για το επικό sequel της πιο εμβληματικής fashion ταινίας που κυκλοφορεί σήμερα στους κινηματογράφους.

Κουίζ: Πόσα ξέρεις για το "Ο Διάβολος Φοράει Prada";

Η iconic ταινία απέκτησε σίκουελ, όμως πόσα θυμάσαι από αυτή, που τα ξεκίνησε όλα;

"Ο Διάβολος Φοράει Prada 2": Ένα σίκουελ που δεν ενδίδει απλώς στη νοσταλγία αλλά σέβεται την εποχή του

Ο σκηνοθέτης του "Ο Διάβολος Φοράει Prada" δεν θα γύριζε δεύτερη ταινία χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Τι συνέβη και ήρθε τώρα η κατάλληλη στιγμή, 20 χρόνια μετά;

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 30 Απριλίου.

Κος Κανένας Εναντίον Πούτιν

Όσκαρ ντοκιμαντέρ για μια εσωτερική ματιά στη διαδικασία στρατιωτικοποίησης ενός ολόκληρου έθνους και στην επιβεβαίωση του μότο "τον πόλεμο τον κερδίζουν οι δάσκαλοι".

Ο Διάβολος Φοράει Prada 2

Ο déjà vu σικάτος κυνισμός της Μέριλ Στριπ είναι για ακόμα μια φορά όλα τα λεφτά σε μια νεόπλουτη, ναΐφ και ξώφαλτση σάτιρα του καπιταλιστικού αμοραλισμού.