Το 2006 ήταν η χρονιά που κυκλοφόρησε το πλέον εμβληματικό "Ο Διάβολος Φοράει Prada" και έπειτα από 20 χρόνια, η ομάδα επανενώνεται για να φέρει το πολυπόθητο σίκουελ. Οι περισσότεροι θυμόμαστε εκείνη την εποχή ως ξέγνοιαστη, μια αίσθηση που αποτυπώνεται και στο σινεμά της.
Συγκεκριμένα εκείνη την χρονιά βγήκε το "The Holiday" της Νάνσι Μέγιερς, ο Σον Λέβι έβγαλε τόσο τον "Ροζ Πάνθηρα", όσο και το "Μια Νύχτα στο Μουσείο", από σίκουελ είδαμε τους "Πειρατές της Καραϊβικής" και την "Εποχή των Παγετώνων" στις μόλις δεύτερες ταινίες του καθενός franchise και τον Τομ Κρουζ στην τρίτη του "Επικίνδυνη Αποστολή", ενώ ο Κεραυνός ΜακΚουίν συστήθηκε σε μικρούς και μεγάλους μέσα από την ταινία "Αυτοκίνητα". Κι αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα από ταινίες που ήρθαν για να μείνουν, αφήνοντας η κάθε μια για δικούς της λόγους το αποτύπωμά της στους θεατές.
Το ίδιο πέτυχε και "Ο Διάβολος Φοράει Prada", μια ταινία που ενσωματώθηκε αβίαστα στην pop κουλτούρα μέσα από αξέχαστες ατάκες και ένα εθιστικό story με το δυνατό ντουέτο Μέριλ Στριπ και Αν Χάθαγουεϊ.
> Δες αναλυτικά τα πάντα για το "Ο Διάβολος Φοράει Prada 2" στον οδηγό σινεμά του 'α'.
Η ιστορία εστιάζει στη νεαρή επίδοξη δημοσιογράφο Άντι Σακς, η οποία πιάνει δουλειά ως δεξί χέρι της αυστηρής Μιράντα Πρίσλεϊ, διευθύντριας του περιοδικού μόδας "Runway". Ενόσω η Μιράντα της κάνει τη ζωή κόλαση με τις υπερβολικές απαιτήσεις της, η Άντι γνωρίζει καλύτερα τόσο την σημαντικότερη βοηθό, Έμιλι, όσο και τον στενό συνεργάτη της Πρίσλεϊ, τον Νάιτζελ, αλλά, κυρίως, καταφέρνει να μάθει τον ίδιο της τον εαυτό, αποδεχόμενη τελικά ποια είναι και τι θέλει.
Με πολλή μόδα και το θρυλικό "Vogue" της Μαντόνα να παίζει, η ταινία συγκέντρωσε πολλούς λόγους για να πετύχει τη διαχρονικότητα. Στο σίκουελ, η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη νέα εποχή του περιοδικού, το οποίο πλέον αποκλειστικά σε διαδικτυακή μορφή, αντιμετωπίζει κρίση. Η Άντι, ως έμπειρη δημοσιογράφος, επιστρέφει για να σώσει την κατάσταση και το μέλλον της ίδιας της Μιράντα, ερχόμενη αντιμέτωπη με την Έμιλι, η οποία αν και αντίπαλος, ίσως είναι η μόνη που μπορεί να βοηθήσει.
Πάντως, είναι πάντα μεγάλο το στοίχημα σε ό,τι αφορά τα σίκουελ τόσο επιτυχημένων ταινιών καθώς δύσκολα επαναλαμβάνεται η ίδια "συνταγή". Στην περίπτωση του "Διαβόλου", ξεκινάμε από μια καλή βάση καθώς επιστρέφουν τα βασικά "συστατικά" της πρώτης ταινίας. Τόσο ο σκηνοθέτης, Ντέιβιντ Φράνκελ, όσο και η σεναριογράφος, Αλίν Μπρός Μακένα (γνωστή ακόμη για τα σενάρια των ταινιών "Εραστές Μετ' Εμποδίων" του 2004 και "27 φορέματα" του 2008), αλλά και οι βασικοί πρωταγωνιστές Μέριλ Στριπ, Αν Χάθαγουεϊ, Στάνλεϊ Τούτσι και Έμιλι Μπλαντ, ένωσαν με μεγάλη χαρά τις δυνάμεις τους.
Ακόμη, επιστρέφουν η Τρέισι Τομς ως Λίλι, φίλη της Άντι και ο Τιμπόρ Φέλντμαν ως Ιρβ, πρόεδρος του περιοδικού, ενώ έχουμε και νέες προσθήκες όπως ο Τζάστιν Θερού ως σύντροφος της Έμιλι, ο Κένεθ Μπράνα ως ο νέος σύζυγος της Μιράντα, η Σιμόν Άσλεϊ ως η τωρινή πρώτη βοηθός της Μιράντα και ο Κάλεμπ Χίρον ως ο τωρινός δεύτερος βοηθός της (η θέση που είχε η Άντι, δηλαδή, στην πρώτη ταινία). Όμως, το ερώτημα για το σίκουελ παραμένει ένα: γιατί τώρα;
Ένα τέτοιο σίκουελ θα μπορούσε να έχει έρθει πολύ νωρίτερα, παρόλο που τώρα, την εποχή των σίκουελ και των ριμέικ στην οποία ζούμε, βγάζει και πάλι νόημα. Για τον σκηνοθέτη, Ντέιβιντ Φράνκελ, υπάρχει πολύ ξεκάθαρη απάντηση. "Συζητήσαμε με τους υπόλοιπους δημιουργούς το ενδεχόμενο ενός σίκουελ αμέσως μετά την πρώτη ταινία, αλλά τότε μας φαινόταν πως είχαμε αφηγηθεί μια ολοκληρωμένη, αυτόνομη ιστορία. Στο τέλος της πρώτης ταινίας, οι χαρακτήρες είχαν πάρει διαφορετικούς δρόμους και, ειλικρινά, δεν θέλαμε ένα σίκουελ χωρίς μια πειστική αφορμή για να έρθουν όλοι ξανά κοντά. Στη συνέχεια, όμως, ο κόσμος της έντυπης δημοσιογραφίας άλλαξε. […] Καθώς βλέπαμε την έντυπη δημοσιογραφία να φθίνει χρόνο με τον χρόνο, είχε μεγαλύτερο νόημα να εξερευνήσουμε αυτήν την αλλαγή και να αναπτύξουμε μια ιστορία όπου οι χαρακτήρες αυτοί θα συναντιούνται ξανά" αναφέρει ο ίδιος.
Αντίστοιχα βλέπει την κατάσταση και η σεναριογράφος, Αλίν Μπρος Μακένα, η οποία, αν και στην πρώτη ταινία είχε βασιστεί στο ομότιτλο βιβλίο της Λόρεν Γουάιζμπεργκερ, τώρα πήρε τους χαρακτήρες και τους τοποθέτησε σε μια ολόδική της ιστορία, από την οποία το στούντιο δεν πείραξε τίποτα. Αποφάσισε να εξερευνήσει τους ίδιους χαρακτήρες στις συνθήκες της σύγχρονης εποχής.
Όσον αφορά τον ρόλο της Μιράντα Πρίστλει, η Μακένα σχολιάζει: "Αυτή είναι η δουλειά της. Πρέπει να καταλαβαίνει τι αρέσει στο κοινό, τι φοράει, τι λέει, τι διαβάζει. Προσπαθεί να παραμένει επίκαιρη, αλλά έχει και τις δικές της σταθερές αντιλήψεις για το τι έχει αξία, και δεν νομίζω ότι αυτές έχουν αλλάξει ουσιαστικά". Και αντίστοιχα για τον χαρακτήρα της Άντι Σάκς επισημαίνει ότι "είναι πια μια ώριμη γυναίκα, με διαφορετική οπτική, αλλά με έναν τρόπο παραμένει η ίδια αισιόδοξη και χαρούμενη προσωπικότητα που ήταν και στην πρώτη ταινία".
Διαβάστε Επίσης
Και φυσικά, "Ο Διάβολος Φοράει Prada 2" χωρίς την Μέριλ Στριπ δεν θα μπορούσε να γυριστεί –ο σκηνοθέτης το είχε θέσει κατηγορηματικά. Κανείς δεν θα φανταζόταν την συγκεκριμένη ταινία με κάποια άλλη ηθοποιό στον ρόλο της Μιράντα. Όμως, το μεγάλο "ναι" της Στριπ ήρθε πολύ αργότερα και με μόνη δική της προϋπόθεση να λάβει ένα εξαιρετικό σενάριο.
Για τον σκηνοθέτη και τη σεναριογράφο, πέρα από την παρατήρηση αυτής της αλλαγής στον κόσμο της έντυπης δημοσιογραφίας που θα μπορούσε να "γεννήσει" μια αξιόλογη ιστορία, ήταν και ορισμένα κομβικά γεγονότα που έδειξαν την απήχηση που θα είχε μια συνέχεια. "Πρώτον, το 2024, η Μέριλ, η Αν και η Έμιλι παρουσίασαν μαζί ένα βραβείο SAG, και ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε ακόμα μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό για αυτό το τρίο και για την ταινία. Έπειτα, λίγους μήνες αργότερα, ο Λιν-Μανουέλ Μιράντα διοργάνωσε μια προβολή της ταινίας σε έναν εντυπωσιακό κινηματογράφο 3.000 θέσεων στο Washington Heights, ακολουθούμενη από Q&A με τη Μέριλ, την Αλίν κι εμένα. Ήταν μια πραγματικά ξεχωριστή βραδιά. Ήταν, νομίζω, η πρώτη φορά που η Μέριλ είδε την ταινία μετά από 18 χρόνια" σχολιάζει ο σκηνοθέτης.
Και κάπως έτσι γυρίστηκε τελικά η δεύτερη ταινία. Οι παλιοί χαρακτήρες φέρνουν την κατάλληλη δόση νοσταλγίας για να ενδώσουμε σε ένα σίκουελ που κανείς δεν φανταζόταν ότι θα γίνει πραγματικότητα.
Έχοντας και νέα πρόσωπα να δίνουν τον παλμό της σύγχρονης εποχής, σε συνδυασμό με σημαντικά ζητήματα του "τώρα" που θίγει η ταινία, όπως το cancel culture, η βιωσιμότητα και η συμπερίληψη στις επιχειρήσεις αλλά και η ίδια η αλλαγή των έντυπων μέσων ενημέρωσης και του κόσμου της μόδας, το σίκουελ δείχνει να κρατά τα δύο πιο σημαντικά στοιχεία της πρώτης ταινίας: την επικαιρότητα και τη διαχρονικότητα. Παράλληλα, η νέα ταινία περιλαμβάνει αναφορές στην πρώτη αλλά και cameo εμφανίσεις που κανείς δεν περιμένει. Ίσως αυτή η ταινία να "διδάξει" πώς πρέπει πραγματικά να γυρίζεται ένα καλό σίκουελ.
> Δες αναλυτικά τα πάντα για το "Ο Διάβολος Φοράει Prada 2" στον οδηγό σινεμά του 'α'.
