Ο Τελευταίος Ταξιτζής

2

Η ερωτική εμμονή καθοδηγεί ένα βραβευμένο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ψυχολογικό θρίλερ με αφηγηματικές αρετές, το οποίο αναμειγνύει με υπερβολική αυτοπεποίθηση τα μισά κινηματογραφικά είδη.

Ο Τελευταίος Ταξιτζής

Ο "Ταξιτζής" είναι η πρώτη χολιγουντιανή ταινία που περιέγραψε με ωμή ειλικρίνεια τις ψυχοπαθολογικές επιπτώσεις της αστικής αποξένωσης, αποκαλύπτοντάς τις δεξιοτεχνικά μέσα σε μια θεολογικού τύπου παραβολή του Εξολοθρευτή Αγγέλου. Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Στέργιου Πάσχου ("Άφτερλωβ") διατηρεί πολλά σημεία επαφής με το σκορσεζικό αριστούργημα, επιλέγοντας ως ήρωά της ένα συνάδελφο του Τράβις Μπικλ με σπουδές φιλολογίας. Τον Θωμά (βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τον Κώστα Κορωναίο), έναν παντρεμένο πενηντάρη με παιδί, ο οποίος βγάζει μεροκάματο ως ταξιτζής. Η δική του κάθοδος στην κόλαση θα ξεκινήσει όταν μια νυχτερινή κούρσα του τελειώνει με την αυτοκτονία του πελάτη του, μέσα στην τσάντα του οποίου βρίσκει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που αποφασίζει να οικειοποιηθεί.

Μετά την πρώτη "αμαρτία", θα ακολουθήσει και δεύτερη. Επισκεπτόμενος το σημείο της αυτοκτονίας, ο Θωμάς θα συναντήσει την Ελένη, τη νεαρή και πανέμορφη κόρη του αυτόχειρα, με την οποία θα περάσουν όλη τη μέρα μαζί, κάνοντας στο τέλος έρωτα. Αυτό θα δημιουργήσει μια εμμονική εξάρτηση στον κουρασμένο από τη ρουτίνα Θωμά, αλλά θα αποσυντονίσει την Ελένη, η οποία διατηρεί μια μόνιμη σχέση.

Όσο κι αν δυσκολεύεται κανείς να πιστέψει την απελπισμένη επιλογή "εκτόνωσης" της συγκεκριμένης ηρωίδας (επαρκέστατη στο ρόλο η Κλέλια Ανδριολάτου), ο Πάσχος στήνει μεθοδικά ένα ατμοσφαιρικό ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο κουβαλά στις πλάτες του ένας αποξενωμένος από τον εαυτό του και το περιβάλλον του νευρωτικός ήρωας. Η "ψυχαναλυτική" προσέγγισή του θα ήταν καίρια και ευρηματική αν η αφήγηση είχε υιοθετήσει αποκλειστικά τη δική του οπτική (θα μπορούσαμε να μιλάμε ακόμα και για μια φαντασίωση), εκείνη όμως συχνά λοξοδρομεί και αναμειγνύει με υπερβολική αυτοπεποίθηση τα… μισά κινηματογραφικά είδη. Νουάρ, κωμωδία, τρόμο, αστυνομικό μυστήριο, ακόμα και μαγικό ρεαλισμό. Οι επιτηδευμένοι, εξυπνακίστικοι διάλογοι αποσυντονίζουν ακόμα περισσότερο τον τόνο, ο οποίος θα μπορούσε να κουρδιστεί ολόσωστα πάνω στο τελευταίο, λιτό και εκφραστικότατο πλάνο (αλλά σε λάθος χαρακτήρα).

Ελλάδα. 2023. Διάρκεια: 114΄. Διανομή: WEIRD WAVE

Περισσότερες πληροφορίες

Ο Τελευταίος Ταξιτζής

2
  • Δραματική
  • 2023
  • Διάρκεια: 114 '
  • Στέργιος Πάσχος

Με σπουδές φιλολογίας, ο Θωμάς είναι ένας παντρεμένος πενηντάρης με παιδί, ο οποίος βγάζει μεροκάματο ως ταξιτζής. Μετά την αυτοκτονία ενός πελάτη του, όμως, και τη γνωριμία του με μια όμορφη, νεαρή κοπέλα, η ζωή του θα πάρει απρόσμενη τροπή.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από την 1 Οκτωβρίου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
01/10/2026

Το Ημερολόγιο της Βέριτι

Ερωτικό θρίλερ που θέλει να γίνει η "Ρεβέκκα" του Χίτσκοκ ή το "Gone Girl" του Φίντσερ, χωρίς να εμβαθύνει αντίστοιχα. Παραμένει μια διασκεδαστική επιλογή για ένα βροχερό βράδυ αγκαλιά με ένα κουτί ποπ κορν.

Η Εξέγερση

Δραματική περιπέτεια βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, τα οποία συνδυάζει με το θρύλο του Ρομπέν των Δασών. Σφύζει από ένταση και δυναμισμό, παραδίδεται όμως σε ένα διαρκώς αυξανόμενο συναισθηματισμό και απανωτές μελοδραματικές αφέλειες.

Ντε Γκωλ: Η Ώρα της Αντίστασης

Πρώτο μέρος ενός πεντάωρου βιογραφικού έπους, πιστού στην ακαδημαϊκή εξιστόρηση. Παρά τους αγιογραφικούς τόνους, σκιαγραφεί με μια απρόσμενη ειρωνεία πολλούς από τους "ηρωικούς" χαρακτήρες του.

Σιωπηλή Φίλη

Ποιητικές εικόνες, υπνωτιστική ατμόσφαιρα και ένας λυρικός, δραματουργικά χαλαρός (έως και ισχνός) στοχασμός πάνω στη σχέση ανθρώπου και φύσης. Βραβείο κριτικών στο περσινό φεστιβάλ Βενετίας.

Ντίγκερ

Το "SOS Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα" εμπνέει μια μαύρη κωμωδία με πολλαπλούς σατιρικούς στόχους. Πικρότερος όλων, αυτός που αφορά την αυτοκαταστροφική τάση ενός ολόκληρου πολιτισμού να μετατρέπει τα πάντα σε γκροτέσκο θέαμα.

NAZA

Αποκαλυπτικότατο σινε-χρονικό ως προς την οργανωμένη, ψυχρή και μεθοδική επιτέλεση μιας γενοκτονίας. Ανατριχιαστικό στις λεπτομέρειές του, έχει περισσότερο πολιτικό και (πολύ) λιγότερο κινηματογραφικό περιεχόμενο.