Ο Δράκος

4,5

Σε μια ταινία-σταθμός για το ελληνικό σινεμά, η αρχαία τραγωδία, μέσω του νεορεαλισμού και του φιλμ νουάρ, εισβάλλει με τον πιο ευφάνταστο, πολιτικό και πρωτότυπο τρόπο στη νεοελληνική πραγματικότητα.

Ο drakos

Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, το ελληνικό σινεμά θα καταθέσει τα πρώτα ώριμα δείγματά του, κυρίως χάρη στο ταλέντο δύο πρωτοεμφανιζομένων δημιουργών (και του Γιώργου Τζαβέλλα με την "Κάλπικη Λίρα"). Του Μιχάλη Κακογιάννη ("Κυριακάτικο Ξύπνημα", "Στέλλα") και του Νίκου Κούνδουρου, ο οποίος μετά τη νεορεαλιστική "Μαγική Πόλη" (1954) συνεχίζει να αντιπαραθέτει τα μικροαστικά όνειρα με τη λούμπεν αθηναϊκή καθημερινότητα. Τη σεναριακή σκυτάλη παίρνει από τη Μαργαρίτα Λυμπεράκη ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο οποίος στο "Δράκο" ακολουθεί τον Θωμά, έναν συνεσταλμένο τραπεζικό υπάλληλο που ετοιμάζεται να περάσει μόνος του την Πρωτοχρονιά. Τρομοκρατημένος, θα διαπιστώσει πως μοιάζει εκπληκτικά μ’ έναν καταζητούμενο εγκληματία και θα βρει καταφύγιο σ’ ένα καμπαρέ. Οι άνθρωποί του θα τον εκλάβουν ως τον διαβόητο "Δράκο" και θα τον θέσουν επικεφαλής της συμμορίας τους.


Η αρχαία τραγωδία, μέσω του νεορεαλισμού και του φιλμ νουάρ, εισβάλλει με τον πιο ευφάνταστο, πολιτικό και πρωτότυπο τρόπο στη νεοελληνική πραγματικότητα. Η τελευταία έχει χάσει πλέον κάθε ηθική αξία και κοινωνική συναρμογή (η συμμορία θέλει να πουλήσει ένα στύλο του Ολυμπίου Διός σε Αμερικανό αρχαιοκάπηλο), αν και κουβαλάει στο κουκούτσι της λαϊκές τελετουργίες (το συγκλονιστικό ζεϊμπέκικο του φινάλε, σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι) που διατηρούν ζωντανή την ιστορική μνήμη ως μυσταγωγία και κώδικα τιμής ενός αόρατου (υπο)κόσμου. Ο Κούνδουρος ντύνει αυτό το πολυδιάστατο δράμα με πρωτοφανή ρεαλιστική ειλικρίνεια και εξπρεσιονιστικά κάδρα, θέτει προφητικά το αντονιονικό, απόλυτα σύγχρονο πολιτισμικό ζήτημα της απώλειας ταυτότητας, ενώ ο Ντίνος Ηλιόπουλος παραδίδει μία από τις κορυφαίες ερμηνείες της ελληνικής φιλμογραφίας.


Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βενετίας, αντιμετωπίστηκε "καχύποπτα" από την εγχώρια –δεξιά και αριστερή– κριτική και υπήρξε μεγάλη εμπορική αποτυχία. Οι νεότεροι Έλληνες κριτικοί, όμως, την ανακήρυξαν το 2006 καλύτερη ελληνική ταινία όλων των εποχών, ενώ πιο πρόσφατα ο Αμερικανός λογοτέχνης Τζόναθαν Φράνζεν έστρεψε ξανά το παγκόσμιο ενδιαφέρον επάνω της, κάνοντάς της εκτενή μνεία στο ευπώλητο, πολυβραβευμένο μυθιστόρημά του "Ελευθερία".

Α/Μ. Ελλάδα. 1956. Διάρκεια: 103΄. Διανομή: FILMTRADE

Περισσότερες πληροφορίες

Ο Δράκος

4,5
  • Δραματική
  • 1956
  • Διάρκεια: 85 '
  • Νίκος Κούνδουρος

Ένας τραπεζικός υπάλληλος ταυτίζεται με έναν καταζητούμενο εγκληματία με τον οποίο μοιάζουν επικίνδυνα. Βρίσκει προσωρινό καταφύγιο σε περιθωριακά νυχτερινά κέντρα, όπου γίνεται το επίκεντρο της προσοχής και αρχηγός μιας μικροσυμμορίας.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Οι ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε στο 8ο Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου

Ανακαλύψτε τους must τίτλους της πρώτης μεγάλης καλοκαιρινής διοργάνωσης της σεζόν.

ΓΡΑΦΕΙ: ΓΙΑΝΝΗς ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟς
23/05/2024

Ο "Ραψωδός" με τον Προμηθέα Αλειφερόπουλο στους κινηματογράφους

Αθηναϊκή πρεμιέρα για τη βραβευμένη πρώτη μεγάλου μήκους του Νίκολαϊ Χάμελ.

Η Τελευταία Συνεδρία του Φρόιντ

Μια ξέπνοη όσο και ανερμάτιστη μεταφορά ενός θεατρικού έργου που καταφέρνει να μην εντρυφά πουθενά ενώ θίγει τα πάντα.

Avant-Drag!

Ένα τολμηρό ριζοσπαστικό ντοκιμαντέρ-μανιφέστο, που αποθεώνει την εγχώρια drag σκηνή όσο απογυμνώνει την πολλαπλή φοβικότητα της ελληνικής κοινωνίας.

Το Λυσάρι της Ζωής

Διασκεδαστικά ορμητικό, σινεφιλικά ρομαντικό, αλλά και άνισο αφηγηματικά feelgood δράμα που παρασύρεται από την πληθωρικότητα του κόσμου του.

Φανταστικοί Φίλοι

Όλα τα χολιγουντιανά κλισέ επιστρατεύονται σε ένα επιτηδευμένα δακρύβρεχτο παραμύθι, το οποίο χειρίζεται εκβιαστικά τις έννοιες της απώλειας.