Το Τρίγωνο της Θλίψης

3

Χρυσός Φοίνικας του φεστιβάλ Καννών για μια χοντροκομμένη όσο και ξεκαρδιστική αντικαπιταλιστική σάτιρα με πολλές ιδέες, όχι όλες τους κομψές ή πρωτότυπες.

To_trigono_ths_thlipsis6

Η σατιρική ματιά του Ρούμπεν Έστλουντ κόβει σαν λεπίδι. Ψυχρή και ειρωνική, αναπτύχτηκε σε ένα έντονα δραματικό φόντο ("Ακούσια", "Play"), βρίσκοντας τη σαρκαστική κομψότητά της πρώτα στην "Ανωτέρα Βία" και κατόπιν στο βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα των Καννών "Τετράγωνο". Θέλοντας να επιτεθεί μετωπικά σε έναν κόσμο σκλαβωμένο από την ίδια την εικόνα του, ο 48χρονος Σουηδός επιχειρεί τώρα να τσαλακώσει και τις δικές του "καθωσπρέπει" εικόνες, ανεβάζοντας στη διαπασών τους κωμικούς τόνους και αγκαλιάζοντας τη γκροτέσκα αλληγορία.

Επιλέγει λοιπόν ως πρωταγωνιστές του ένα ζευγάρι top models το οποίο προσκαλείται σε μια χλιδάτη κρουαζιέρα στα ελληνικά νησιά. Ο Καρλ αισθάνεται λίγο άβολα μέσα σ’ ένα σύμπαν όπου κυριαρχεί απόλυτα το νεανικό, λαμπερό και πολυτελές φαίνεσθαι, σε αντίθεση με την Γιάγια, η οποία νιώθει υπέροχα ως αντικείμενο του πόθου και influencer των κοινωνικών δικτύων. Πάνω στο γιοτ οι δυο τους θα συγχρωτιστούν με κάθε λογής και εθνικότητας κροίσους, εκ των οποίων ένας ολιγάρχης Ρώσος βρίσκεται σε μόνιμη ιδεολογική κόντρα με τον κομμουνιστή Αμερικανό καπετάνιο. Το ειδυλλιακό ταξίδι τους, όμως, θα πάρει αναπάντεχη τροπή όταν μια θύελλα βυθίσει τη λουξ θαλαμηγό και εκείνοι ναυαγήσουν σε ένα έρημο νησί μαζί με μια χούφτα συνεπιβατών και μια καθαρίστρια.

Ο πλωτός μικρόκοσμος του κρουαζιεροπλοίου (το "Christina O" του Αριστοτέλη Ωνάση), όπως αυτός του χιονοδρομικού κέντρου στην "Ανωτέρα Βία" και του μουσείου στο "Τετράγωνο", αντιπροσωπεύει μια απομονωμένη από την (πεζή) καθημερινότητα κοινότητα προνομιούχων. Εδώ το χρήμα και η ομορφιά έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο, με τον Έστλουντ να επισημαίνει μεν το προφανές (μια κοινωνία αυταρέσκειας καταδικασμένη να κυνηγά την εικόνα της), παρωδώντας το ταυτόχρονα με ένα βιτριολικό χιούμορ που δεν χαρίζεται σε κανέναν^ ούτε καν στα μαρξιστικά τσιτάτα του αλκοολικού καπετάνιου. Η αλληγορία του και η παιχνιδιάρικη διάθεσή του είναι ξεκάθαρες, αγγίζοντας επικίνδυνα τα όρια της φτηνής χοντροκοπιάς όταν η θαλασσοταραχή προκαλεί απανωτούς εμετούς και "επέλαση" του περιεχομένου των βουλωμένων τουαλετών.

Μετά το ναυάγιο, ένας άλλος μικρόκοσμος θα οργανωθεί στην παραλία (της Χιλιαδούς), με αντίστροφη όμως ιεραρχία. Οι φαρσικές νότες παραμένουν υψηλές και τα ένστικτα αναλαμβάνουν δράση, μιας και το χρήμα, η ομορφιά και το κοινωνικό status έχουν χαθεί. Η καθαρίστρια του πλοίου είναι η μόνη που ξέρει να ψαρεύει, η παραβολή οδηγείται πλέον σε προβλέψιμα μονοπάτια και το "Τρίγωνο…" κάνει όσο πιο σαφείς μπορεί τις ιδεολογικές διαπιστώσεις του. Διαθέτει μερικές ακόμα αφηγηματικές ιδέες μέχρι το προβλέψιμα ανοιχτό φινάλε, παραμένοντας η πιο "στα μούτρα σου" σάτιρα του δεξιοτέχνη Έστλουντ, ο οποίος απέσπασε μ’ αυτή το δεύτερο Χρυσό Φοίνικά του μέσα σε μια πενταετία.

Σουηδία, Γαλλία, Μ. Βρετανία, Ελλάδα. 2022. Διάρκεια: 147΄. Διανομή: FEELGOOD

Περισσότερες πληροφορίες

Το Τρίγωνο της Θλίψης

Triangle of Sadness
3
  • Δραματική
  • 2022
  • Διάρκεια: 147 '
  • Ρούμπεν Έστλουντ

Τα διάσημα μοντέλα Καρλ και Γιάγια είναι καλεσμένα σε μια πολυτελή κρουαζιέρα στα ελληνικά νησιά. Το γιοτ τους, όμως, θα ναυαγήσει και εκείνοι θα ξεβραστούν σε ένα έρημο νησί μαζί με ένα τσούρμο δισεκατομμυριούχων και μία από τις καθαρίστριες του πλοίου.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Τα Μυαλά που Κουβαλάς 2

Διασκεδαστικό και ταυτόχρονα σκεπτόμενο σίκουελ της κορυφαίας animation δημιουργίας της Pixar. Αστείο και ψυχαναλυτικό, ευρηματικό και ευαίσθητο, επαναλαμβάνει κεφάτα μια δοκιμασμένη συνταγή.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
13/06/2024

Φρίμοντ

Οδοιπορικό αναζήτησης ανθρώπινης επικοινωνίας μέσα σ’ έναν κόσμο πολυπολιτισμικής μοναξιάς. Με αναζωογονητικό χιούμορ, κατασταλαγμένη σοφία και τη γήινη, απολαυστική απλότητα του πρώιμου Τζάρμους.

Παριζιάνικες Ιστορίες

Σπονδυλωτή, αλλά άνευρη κωμωδία, η οποία προσπαθεί αδέξια να φιλοσοφήσει και να εκβιάσει ένα γλυκόπικρα αισιόδοξο συναίσθημα.

Ο Κακός Ηθοποιός

Η βασική ιδέα ενός πιθανού θεατρικού δράματος αναπτύσσεται σαν ένα διαλογικό ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο διατυμπανίζει τις καταγγελίες του με εκκωφαντικό διδακτισμό και ασυγχώρητη μελοδραματική υπερβολή.

Η Αόρατη Μάχη

Τολμηρή, μα άνιση και παρατραβηγμένη σάτιρα των ανατολίτικων περιπετειών πολεμικών τεχνών. Δεν παίρνει ποτέ τον εαυτό της στα σοβαρά, προοριζόμενη για ξέφρενες μεταμεσονύχτιες προβολές.

Κυνήγι Γειτόνων

Ξέπνοη και ανέμπνευστη αντιπαράθεση αστικής και επαρχιακής νοοτροπίας αλά γαλλικά. Η κοινωνική κριτική της είναι συγκαταβατική και η κωμική της γκάμα προβλέψιμα περιορισμένη.

Η Θηλιά

Τολμηρό σκηνοθετικό πείραμα που εντυπωσιάζει (η ταινία είναι γυρισμένη σε ένα και μόνο πλάνο), χωρίς όμως να συνοδεύεται από το ανάλογο ουσιαστικό κινηματογραφικό αποτέλεσμα.