Αφήνοντας το Λας Βέγκας

4

Μία από τις πιο ειλικρινείς, βαθιά ρομαντικές και αδυσώπητα σκληρές «βόλτες στη σκοτεινή πλευρά» του αμερικανικού ονείρου, η οποία χάρισε Όσκαρ ερμηνείας στον Νίκολας Κέιτζ.

Afinontas_to_Las_Vegas

Με την πρώτη του κιόλας ταινία, το στιλίστικο νεονουάρ "Επικίνδυνη Δευτέρα" (1988) με τους Σον Μπιν, Μέλανι Γκρίφιθ, Τόμι Λι Τζόουνς και Στινγκ, ο 40χρονος τότε μουσικός Μάικ Φίγκις πρόσθεσε το όνομά του στους ανερχόμενους δημιουργούς του βρετανικού κινηματογραφικού new wave. Στη δεκαετία του ’90 συνέχισε να σκηνοθετεί και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού με ενδιαφέροντα, αλλά άνισα αποτελέσματα ("Βρώμικες Υποθέσεις", "Ερωτική Καταιγίδα", "Ο Κύριος Τζόουνς", "Η Εκδοχή του Μπράουνινγκ"), προτού προχωρήσει σε αφηγηματικούς πειραματισμούς ("Το Τέλος της Σεξουαλικής Αθωότητας", "Timecode") που θα τον οδηγήσουν σταδιακά στην περιθωριοποίηση. Ενδιάμεσα, όμως, πρόλαβε να παραδώσει μία από τις σπουδαιότερες ταινίες των 90s και μία από τις πιο ειλικρινείς, βαθιά ρομαντικές και αδυσώπητα σκληρές "βόλτες στη σκοτεινή πλευρά" του αμερικανικού ονείρου, η οποία χάρισε το Όσκαρ ερμηνείας στον Νίκολας Κέιτζ. Ονείρου που για τον χολιγουντιανό σεναριογράφο Μπεν Σάντερσον έχει μετατραπεί σε εφιάλτη, μιας και ο βαρύς αλκοολισμός του τον έχει αποξενώσει από την οικογένειά του, τον έχει απομακρύνει από τους φίλους του και τον έχει οδηγήσει μόλις σε απόλυση. Έτσι, με το τσεκ της αποζημίωσης στο χέρι φορτώνει στην BMW του μια ολόκληρη κάβα και ξεκινά για το Λας Βέγκας, αποφασισμένος να πιει μέχρι θανάτου. Αλλά ανάμεσα σ’ αυτόν και στο πεπρωμένο του θα μπει η Σέρα, μια πόρνη που τον περιθάλπει θέλοντας να τον ξαναστήσει στα πόδια του.


Ένας ερωτευμένος μέθυσος και μια πόρνη με χρυσή καρδιά στην πόλη των χιλίων ευκαιριών; Λιτός, σεναριακά ακριβής και σκηνοθετικά ατμοσφαιρικός, ο Φίγκις ξεσκαρτάρει κάθε χολιγουντιανό κλισέ και κινηματογραφεί σε super 16 mm μια κόλαση βαμμένη σε νέον αποχρώσεις. Ένα παραισθησιογόνο Λας Βέγκας βγαλμένο από τις σελίδες ενός ημιαυτοβιογραφικού μυθιστορήματος του Τζον Ο’Μπράιεν, ο οποίος αυτοκτόνησε μόλις πούλησε τα κινηματογραφικά δικαιώματά του. Alter ego του ένας loser που, τελετουργικά και περήφανα, προχωρά όλο και βαθύτερα σ’ έναν πολύχρωμο, θορυβώδη και κιτς λαβύρινθο, έχοντας χάσει από τα τρεμάμενα χέρια του το μίτο της Αριάδνης.

ΗΠΑ. 1995. Διάρκεια: 111΄. Διανομή: BIBLIOTHEQUE

Περισσότερες πληροφορίες

Αφήνοντας το Λας Βέγκας

Leaving Las Vegas
4
  • Δραματική
  • 1995
  • Διάρκεια: 111 '
  • Μάικ Φίγγις

Ένας χολιγουντιανός σεναριογράφος, ξεπεσμένος πια λόγω του χρόνιου αλκοολισμού του, φτάνει στο Λας Βέγκας αποφασισμένος να πιει μέχρι θανάτου.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Ζαχαρία Μαυροειδή, πώς έφτιαξες την ελληνική κομεντί του καλοκαιριού;

Με το "Καλοκαίρι της Κάρμεν" ο ταλαντούχος σκηνοθέτης παραδίδει μια σπιρτόζικη και διασκεδαστική ρομαντική κωμωδία, με επίκεντρο τις ερωτικές περιπέτειες ενός τριαντάρη.

ΓΡΑΦΕΙ: ΓΙΑΝΝΗς ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟς
13/06/2024

Το Καλοκαίρι της Κάρμεν

Αλμοδοβαρική κομεντί, η οποία ξεκινάει σε ξέφρενο queer τόνο, ισορροπεί ως μια παιχνιδιάρικη σάτιρα αστικής επιβίωσης και καταλήγει σαν μια τρυφερή ιστορία φιλίας με απολαυστικές σινεφίλ αναφορές.

Τα Μυαλά που Κουβαλάς 2

Διασκεδαστικό και ταυτόχρονα σκεπτόμενο σίκουελ της κορυφαίας animation δημιουργίας της Pixar. Αστείο και ψυχαναλυτικό, ευρηματικό και ευαίσθητο, επαναλαμβάνει κεφάτα μια δοκιμασμένη συνταγή.

Φρίμοντ

Οδοιπορικό αναζήτησης ανθρώπινης επικοινωνίας μέσα σ’ έναν κόσμο πολυπολιτισμικής μοναξιάς. Με αναζωογονητικό χιούμορ, κατασταλαγμένη σοφία και τη γήινη, απολαυστική απλότητα του πρώιμου Τζάρμους.

Παριζιάνικες Ιστορίες

Σπονδυλωτή, αλλά άνευρη κωμωδία, η οποία προσπαθεί αδέξια να φιλοσοφήσει και να εκβιάσει ένα γλυκόπικρα αισιόδοξο συναίσθημα.

Ο Κακός Ηθοποιός

Η βασική ιδέα ενός πιθανού θεατρικού δράματος αναπτύσσεται σαν ένα διαλογικό ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο διατυμπανίζει τις καταγγελίες του με εκκωφαντικό διδακτισμό και ασυγχώρητη μελοδραματική υπερβολή.

Η Αόρατη Μάχη

Τολμηρή, μα άνιση και παρατραβηγμένη σάτιρα των ανατολίτικων περιπετειών πολεμικών τεχνών. Δεν παίρνει ποτέ τον εαυτό της στα σοβαρά, προοριζόμενη για ξέφρενες μεταμεσονύχτιες προβολές.