Dune

3,5

Αντάξιος του συγγραφέα Φρανκ Χέρμπερτ, ο Ντενί Βιλνέβ παραδίδει μαθήματα θεαματικού, ενήλικου sci-fi.

Dune

Άνισο, ανορθόδοξα γοητευτικό και ενδόξως αποτυχημένο, το «Dune» του Ντέιβιντ Λιντς είναι ένα από τα χαρακτηριστικότατα σινε-παραδείγματα δημιουργικών διαφορών που καταδίκασαν μια φιλόδοξη ταινία. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά, ο Ντενί Βιλνέβ, με εγκεκριμένα διαπιστευτήρια στην επιστημονική φαντασία («Άφιξη», «Blade Runner 2046»), επιστρέφει στο εμβληματικό μυθιστόρημα του Φρανκ Χέρμπερτ, την αγγλόφωνη βίβλο του είδους, και βαδίζει προσεκτικά για να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη.

Dune - εικόνα 1

Καταρχάς κατοχυρώνει τη μεγάλη διάρκεια της κινηματογραφικής διασκευής, χωρίζοντας το εγχείρημα σε δύο ταινίες. Κατόπιν εξασφαλίζει τη δημιουργική ελευθερία του και, όπως στο παρελθόν, επιλέγει μια ενήλικη, δραματική και «φιλοσοφική» προσέγγιση σε σχέση με την καταιγιστική αφηγηματική ταχύτητα που υιοθετούν οι μοντέρνες θεαματικές περιπέτειες φαντασίας. Ξεκινάει λοιπόν να αφηγείται τη μεσσιανική πορεία ενός νεαρού άντρα προς το πεπρωμένο του και ταυτόχρονα μια πολυδιάστατη αλληγορία (για τη γοητεία και διαχείριση της εξουσίας, το ρόλο των φύλων, τα παιχνίδια της μοίρας, τις στρατηγικές της πολιτικής οικονομίας, τις οικολογικές ανησυχίες, τις εσωτερικές φιλοσοφίες), με το πρώτο μέρος της διλογίας, το οποίο θα μπορούσε να ονομάζεται «Η πτώση του Οίκου των Ατρειδών».

Dune - εικόνα 2

Όπως ο «Άρχοντας των δακτυλιδιών», με τον οποίο συγκρίνεται συχνά, το «Dune» χτίζει από το μηδέν έναν θαυμαστό μυθοπλαστικό κόσμο γεμάτο περίπλοκους χαρακτήρες, γοητευτικές λεπτομέρειες και συναρπαστικές περιπέτειες. Οι ρίζες του βρίσκονται στη δεκαετία του ’60, το τέλος της αποικιοκρατίας, την αντικουλτούρα, τις μεταπολεμικές καπιταλιστικές στρατηγικές και τη γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής, απλώνεται όμως σε ένα παραμυθένιο βασίλειο, το οποίο ο Ντενί Βιλνέβ ζωντανεύει στην οθόνη με δημιουργικότατη φαντασία. Τοποθετεί μέσα του ήρωες, διλήμματα και ιδέες με τραγικές (σαιξπηρικές και αρχαιοελληνικές) καταβολές, στεριώνει αργά και μεθοδικά τα θεμέλια της επικής αφήγησής του (world building) και συνδυάζει τις υπνωτιστικές εικόνες ενός εσωτερικού ταξιδιού με εκείνες του μεγάλου θεάματος. Τώρα είμαστε πλέον έτοιμοι για το δεύτερο και τελευταίο μέρος, την «Έγερση του Λισάν αλ Καΐμπ».

ΗΠΑ. 2021. Διάρκεια: 155΄. Διανομή: TANWEER.

Περισσότερες πληροφορίες

Dune

3,5
  • Επιστ. Φαντασίας
  • 2021
  • Διάρκεια: 155 '
  • Ντενί Βιλνέβ

Ο νεαρός Πολ, διάδοχος του Οίκου των Ατρειδών, θα βρεθεί παγιδευμένος σε μια πολύπλοκη γαλαξιακή συνωμοσία με στόχο τον έλεγχο του αφιλόξενου πλανήτη Αράκις, από τον οποίο πηγάζει η πολυτιμότερη ουσία στο σύμπαν.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Evil Dead Burn

Spin-off ενός εμβληματικού τρομο-franchise το οποίο έχει περιοριστεί πλέον σε μια μηχανιστική, σεναριακά προσχηματική και γραφικά βίαιη επανάληψη του ίδιου αιματολάγνου μοτίβου.

Tuner

Αγωνιώδες δράμα το οποίο χτίζεται πάνω σε υπερβολικά βολικές συμπτώσεις, τις οποίες ως ένα σημείο ελέγχει αποτελεσματικά. Στο φινάλε, όμως, παραδίδεται σ’ αυτές αμαχητί.

Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως

Θεατρικής καταβολής, αλλά κινηματογραφικής αίσθησης αστυνομικό θρίλερ. Από τις λιγότερο πολυδιάστατες ταινίες του Χίτσκοκ, αποτελεί υπόδειγμα σκηνοθετικής δεξιοτεχνίας, σασπένς και αγωνιώδους ρυθμού.

Η Μπαλάντα των Ονείρων

Άνευρη ιστορία, η οποία πετυχαίνει μερικές σωστές κωμικές νότες, δεν μπορεί όμως να κάνει πραγματικά ενδιαφέρουσα την αμφίθυμη σχέση των πρωταγωνιστικών χαρακτήρων της.

Το Λιμάνι της Αγωνίας

Οκτώ βραβεία Όσκαρ για μια εμβληματική στιγμή του μεταπολεμικού αμερικανικού σινεμά κι ένα ρωμαλέο κοινωνικό δράμα που σόκαρε με το ρεαλισμό και την αφηγηματική δύναμή του.

Ωραία μου Κυρία

Περνώντας από το Μπρόντγουεϊ, ο "Πυγμαλίων" του Μπέρναρντ Σο μετατρέπεται σε φαντασμαγορικό μιούζικαλ χολιγουντιανής συνταγής, το οποίο απέσπασε οκτώ Όσκαρ.