Περνώντας με χαρακτηριστική ευκολία από τα ιστορικά έπη στα σύγχρονα δράματα, ο Ζανγκ Γιμού αφήνει τη μαοϊκή Κίνα («Η Μεγάλη Επιστροφή») και ξαναγυρίζει στο παρελθόν και στη θεαματική πλευρά της φιλμογραφίας του («Ο Ήρωας», «Ιπτάμενα Στιλέτα», «Το Σινικό Τείχος»). Η «Σκιά» εξελίσσεται την περίοδο των Τριών Βασιλείων (220-280 μ.Χ.), έναν αιώνα γεμάτο πολιτικές δολοπλοκίες, πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ των τοπικών αρχόντων και σημαντικές ανακατατάξεις εξουσίας. Γεγονότα και μύθοι που δύσκολα ξεχωρίζουν μεταξύ τους περιγράφουν μια φεουδαρχική Κίνα σε διαρκή αναταραχή, η οποία αποτελεί το αγαπημένο ντεκόρ πολλών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών, με τον Γιμού να εστιάζει στα όσα συμβαίνουν στο παλάτι του βασιλείου του Πέι.
Ο νεαρός βασιλιάς προσπαθεί να διατηρήσει πάση θυσία ειρήνη με το βασίλειο του Γιν, που είχε καταλάβει πριν από μία εικοσαετία την πόλη του Τζινγκ, η οποία ανήκε στο Πέι. Πολλοί υπήκοοι του τελευταίου θεωρούν υποχρέωσή τους να την ανακτήσουν, ανάμεσά τους και ο αρχιστράτηγος Γου. Όταν λοιπόν ο τελευταίος αποφασίζει να μονομαχήσει με τον άρχοντα της Τζινγκ για την κυριαρχία της πόλης, ο βασιλιάς τον καθαιρεί και τον απομακρύνει από το παλάτι, σκεπτόμενος ακόμη και να προσφέρει τη δική του αδερφή ως σύζυγο του διαδόχου του Γιν και να διασφαλίσει έτσι την πολυπόθητη ειρήνη. Δεν ξέρει όμως πως η τελευταία έχει τα δικά της σχέδια, όπως και ο πραγματικός αρχιστράτηγος, ο οποίος, τραυματισμένος, έχει αντικατασταθεί εδώ και καιρό από τη «σκιά» του (ένας σωσίας του) και περιμένει έγκλειστος σε ένα υπόγειο να πάρει την εκδίκησή του από τον βασιλιά.
Ο «Καγκεμούσα» του Ακίρα Κουροσάβα ρίχνει τη… σκιά του σε αυτό το ιστορικό έπος, το οποίο στήνει την πλοκή του γύρω από την ίδια κεντρική ιδέα, αναπτύσσοντάς την όμως προς άλλη (περισσότερο πολιτική και λιγότερο υπαρξιακή) κατεύθυνση και με εντελώς διαφορετική αισθητική. Εδώ όλα περιστρέφονται γύρω από τις αντίθετες και συμπληρωματικές έννοιες του γιν και του γιανγκ (το πρώτο πλάνο του φιλμ είναι και το τελευταίο): άντρας - γυναίκα, αλήθεια - ψέμα, εξουσιαστής - εξουσιαζόμενος.
Η σχέση φωτός και σκοταδιού «βάφει» σε μια μελανή, αποχρωματισμένη σέπια τα εικαστικής ομορφιάς πλάνα, με τον Γιμού να αντιπαραθέτει έναν εσωτερικό κι έναν εξωτερικό κόσμο: ο πρώτος (του παλατιού) ζωντανεύει σε περιορισμένο χώρο, ο οποίος παραπέμπει σε μια δαιδαλώδη θεατρική σκηνή, έναν περίτεχνο ιστό συνωμοσιών υφασμένο από προσωπικές φιλοδοξίες, απόκρυφους πόθους και αντιπαραθέσεις κυριαρχίας. Ο δεύτερος είναι αυτός της σωματικής σύγκρουσης, της μονομαχίας και της μάχης, όπου οι περίπλοκες στρατηγικές μετατρέπονται σε φαντασμαγορικό –πάντα όμως σκοτεινό και δραματικό– θέαμα, με τον διασημότερο Κινέζο σκηνοθέτη να (ξανα)βρίσκει τον επικό εαυτό του σε φόρμα, εφευρετικό εικονοπλάστη και πικρό ανατόμο των διαχρονικών παιχνιδιών της εξουσίας.
Κίνα. 2018. Διάρκεια: 116΄. Διανομή: ODEON.
Περισσότερες πληροφορίες
Σκιά
Στην Κίνα του 3ου αιώνα ο νεαρός βασιλιάς του Πέι προσπαθεί να διατηρήσει πάση θυσία ειρήνη με το διπλανό βασίλειο και να ξεχάσει την επανάκτηση της πόλης του Τζινγκ. Ο αρχιστράτηγός του και η «σκιά» του όμως έχουν διαφορετικά σχέδια.
