Συζητήσαμε με τον Όθωνα Μεταξά για όσα χαρακτηριστικά αγάπησε στον Γάτο με το Καπέλο, για τις προκλήσεις της μεταγλώττισης και για τους λόγους που οι ιστορίες του Dr. Seuss είναι τόσο μοναδικές.
Έχετε δανείσει τη φωνή σας σε πολλούς χαρακτήρες. Ποια είναι τα στοιχεία που αναζητάτε σε έναν ρόλο προκειμένου να συμμετάσχετε στην μεταγλώττιση;
Αυτό που με γοητεύει περισσότερο σε έναν ήρωα είναι το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός. Και αυτό γιατί όταν ένας ήρωας υπονομεύει τον ίδιο του τον εαυτό, αποκτά ταυτόχρονα μια απίστευτη ελαφρότητα, αλλά και τραγικότητα. Τον κάνει δηλαδή δραματουργικά βαθύ. Πιστεύω αυτό ακριβώς έχει και ο Γάτος με το Καπέλο.
Τι σας κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον στον Γάτο με το Καπέλο;
Αυτό που με κέντρισε περισσότερο είναι ότι πρόκειται για έναν χαρακτήρα που δεν μπαίνει εύκολα σε καλούπια. Είναι απρόβλεπτος, αυθόρμητος, ασυμβίβαστος, ανατρεπτικός, πολλές φορές χαοτικός. Δεν παίρνει τίποτα στα σοβαρά, αλλά ταυτόχρονα έχει μια πολύ σοβαρή και βαθιά αποστολή. Να κάνει τους άλλους να χαμογελάσουν. Επίσης, ο Γάτος αυτός έρχεται να ανατρέψει έναν κόσμο που έχει χάσει λίγο από τη μαγεία του και έχει μάθει να ζει μέσα σε αυστηρούς κοινωνικούς κανόνες. Δεν προσπαθεί απαραίτητα να αλλάξει την πραγματικότητα, αλλά τον τρόπο με τον οποίο τη βλέπουμε. Νιώθω δηλαδή ότι έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι δεν χρειάζεται να είναι όλα ελεγχόμενα και μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια για να είναι όμορφα, αλλά ότι αξίζει να έχουμε απέναντι στον κόσμο και στη ζωή γενικότερα, μια καλώς εννοούμενη "λοξή" ματιά.
Πώς προσεγγίσατε φωνητικά τον χαρακτήρα;
Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν ότι ο Γάτος θα πρέπει να έχει μια φωνή που να ταιριάζει σε ένα πολυσχιδή και σύνθετο, αντιφατικό χαρακτήρα. Ήθελα η φωνή του να έχει μια διαρκή αίσθηση παιχνιδιού. Να μπορεί ακαριαία να περάσει από τον ενθουσιασμό στην πονηριά, από την απόλυτη αυτοπεποίθηση στην αμηχανία και από το παράλογο χιούμορ σε μια στιγμή αληθινής τρυφερότητας. Να είναι δηλαδή όσο πιο ανθρώπινος γίνεται. Όλο αυτό βέβαια έπρεπε να χτιστεί πάνω στην πρωτότυπη φωνή του Αμερικάνου ηθοποιού.
Κι αυτό πώς επηρέασε τον τρόπο που δουλέψατε;
Αυτό από τη μια ήταν ένας μπούσουλας για το προς ποια κατεύθυνση έπρεπε να πάει, αλλά από την άλλη, επειδή ο Γάτος αυτός έχεις τεράστια γκάμα συναισθηματικών εναλλαγών ήταν μια μεγάλη, απαιτητική ακροβασία. Κι αυτό γιατί ο Αμερικανός ηθοποιός παίζει πρώτα αυτός τον ρόλο και μετά έρχονται και προσαρμόζουν το σκίτσο πάνω του. Ενώ εγώ έπρεπε να βάλω τη φωνή του ήρωα πάνω σε ένα ήδη διαμορφωμένο σκίτσο. Δούλεψα πολύ με τον ρυθμό, τις παύσεις και τις εναλλαγές στην ένταση της φωνής. Αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο, όμως, ήταν να μη μείνω μόνο στην καρικατούρα. Γιατί πίσω από την υπερβολή και την εκκεντρικότητα υπάρχει ένας χαρακτήρας που έχει κι εκείνος αγωνίες, επιθυμίες και ανασφάλειες. Ήθελα δηλαδή η φωνή να μην είναι φορεμένη σε ένα σκίτσο, αλλά να είναι το σκίτσο.
Τι πιστεύετε ότι κάνει τις ιστορίες του Dr. Seuss τόσο ξεχωριστές;
Νομίζω ότι το σπουδαίο με τον Dr. Seuss είναι πως είχε την ικανότητα να μιλάει για πολύ σοβαρά πράγματα χωρίς να γίνεται ποτέ σοβαροφανής. Δημιούργησε έναν κόσμο όπου το παράλογο μοιάζει απολύτως φυσιολογικό και όπου η φαντασία δεν έχει όρια. Κι όμως, μέσα σε όλη αυτή την τρέλα, βρίσκονται πολύ αληθινά ανθρώπινα ζητήματα: η διαφορετικότητα, η αποδοχή, η ελευθερία, η ευθύνη, ο φόβος της αλλαγής. Επίσης, ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία των ιστοριών του Dr. Seuss: είναι ότι σέβεται τη νοημοσύνη των παιδιών. Δεν τους δίνει στις ιστορίες του απαραιτήτως έτοιμες απαντήσεις. Τους αφήνει χώρο να φανταστούν, να αμφισβητήσουν, να σκεφτούν.
Και συγκεκριμένα για το "Ένας Γάτος με Καπέλο";
Ειδικά σε αυτήν την ταινία ο Dr. Seuss θίγει δύο πολύ σοβαρά ζητήματα. Το θέμα της θλίψης και όχι της βαρεμάρας που πολύ απλοϊκά θίγεται σε άλλες ιστορίες κινουμένων σχεδίων και το θέμα της απώλειας της προσωπικής ταυτότητας του καθενός. Ο Γάτος κινδυνεύει να χάσει το καπέλο του αν δεν πετύχει την αποστολή του. Το καπέλο συμβολίζει την ταυτότητα που έχουμε όλοι μας μέσα στην κοινωνία, είτε αυτό είναι το επάγγελμα, η οικονομική θέση, η κοινωνική τάξη.
Πρόκειται για μια ιστορία που το κοινό γνωρίζει ήδη. Τι προσφέρει η νέα κινηματογραφική της εκδοχή;
Νομίζω ότι το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της κινηματογραφικής εκδοχής είναι ότι παίρνει έναν αγαπημένο, εμβληματικό χαρακτήρα και τον κάνει ακόμα πιο βαθύ. Δεν είναι απλώς ένας σκανταλιάρης γάτος που γεμίζει την πλήξη δυο παιδιών. Φυσικά υπάρχει η φαντασία, το χιούμορ, ο ρυθμός, οι ανατροπές και ένας κόσμος που μοιάζει να μην έχει κανέναν περιορισμό, αλλά θίγει, όπως είπα νωρίτερα, δύο πολύ σημαντικά θέματα: τη θλίψη των παιδιών και την απώλεια της προσωπική ταυτότητας. Έχουμε δύο παιδιά που προσπαθούν να προσαρμοστούν σε μια αλλαγή στη ζωή τους και έναν Γάτο, που αναλαμβάνει να τους ξαναδώσει τη χαράς. Μόνο που και εκείνος έχει να αντιμετωπίσει τον φόβο και τις συνέπειες μιας ενδεχόμενης αποτυχίας.
Γιατί, πιστεύετε, αξίζει να τη δει κανείς στη μεγάλη οθόνη;
Πρώτον, γιατί στην μεγάλη οθόνη όλα τα "παραμύθια", είτε για μικρούς, είτε για μεγάλους, μας παρασύρουν σε πιο μαγικούς κόσμους. Δεύτερον, γιατί μέσα από το ταξίδι στον συγκεκριμένο μαγικό κόσμο θα φύγουμε με μια σημαντική υπενθύμιση. Ότι στη ζωή μας, όσο και να συμβαίνουν πράγματα που δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε, μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο που τα αντιμετωπίζουμε. Ανακαλύπτοντας τη μαγεία μέσα τους.
Διαβάστε Επίσης
