Καπερναούμ

1,5

Μελοδραματικές υπερβολές, ντοκιμαντερίστικες εικόνες, συναισθηματικός εκβιασμός, Βραβείο της Επιτροπής στις Κάνες και υποψηφιότητα ξενόγλωσσου Όσκαρ για ένα νατουραλιστικό δράμα-αποθέωση του κινηματογραφικού λαϊκισμού.

Καπερναούμ

Ηθοποιός η οποία πέρασε πίσω από την κάμερα υπηρετώντας ένα σινεμά με κοινωνικά μηνύματα που δεν φοβάται τη συγκίνηση («Caramel», «Όταν Θέλουν οι Γυναίκες»), η Λιβανέζα Ναντίν Λαμπακί υιοθετεί τώρα ένα λιγότερο στιλιζαρισμένο και σαφώς πιο ντοκιμαντερίστικο ύφος καθώς επαναπροσεγγίζει τη σύγχρονη πραγματικότητα της χώρας της. Τη θέση μάλιστα κάποιας πρωταγωνίστριας έχει πάρει εδώ ένας χαρισματικός ανήλικος, ξεναγός μας σε μια πάμφτωχη τριτοκοσμική καθημερινότητα. Μια εικόνα εξαθλίωσης και χάους, μέσα στην οποία όμως καραδοκούν ελπίδες για ένα απροσδόκητο θαύμα (η αλληγορική σημασία της καταραμένης βιβλικής πόλης Καπερναούμ του τίτλου, όπου ο Ιησούς θεράπευσε τον παραλυτικό).

Το θαύμα αναζητά ο 12χρονος Ζαΐν, μέλος μιας οικογένειας προσφύγων από τη Συρία, ο οποίος εξεγείρεται ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες ζωής του. Η Λαμπακί μας τον συστήνει σε μια αίθουσα δικαστηρίου, όπου εξηγεί γιατί έχει μηνύσει τους… γονείς του, ένα χώρο όπου θα επανέλθουμε ξανά και ξανά, καθώς η ταινία επιλέγει ένα μη γραμμικό αλλά μπερδεμένο τρόπο αφήγησης μπας και νοστιμίσει ένα φτηνά μελοδραματικό σενάριο. Σύμφωνα με αυτό, ο Ζαΐν αποφασίζει να φύγει από το σπίτι όταν μαθαίνει πως οι δικοί του αρραβώνιασαν τη μικρή αδερφή του, εφευρίσκει χίλιους δυο τρόπους για να μείνει ζωντανός σε μια αστική ζούγκλα χωρίς θεό και νόμο και δεν φοβάται να τα βάλει με πολύ ισχυρότερούς του για να εκδικηθεί το άδικο σε μια γεμάτη κλισέ, συναισθηματικά εκβιαστική ιστορία επιβίωσης δύο μικρών παιδιών (ο Ζαΐν «υιοθετεί» στην πορεία και τον μικρότερό του Γιόνας, η μητέρα του οποίου συλλαμβάνεται από τις αρχές ως παράνομη μετανάστρια) κι ένα νατουραλιστικό δράμα-αποθέωση του κινηματογραφικού λαϊκισμού.

Καπερναούμ - εικόνα 1

Έχοντας στο νου της ένα μοντέρνο «Salaam Bombay» (1988), το νεο-ρεαλιστικού ύφους κοινωνικό δράμα που έκανε παγκόσμια γνωστή την Ινδή Μίρα Ναΐρ, η Ναντίν Λαμπακί ποντάρει τα πάντα στην καρτποσταλική γραφικότητα της ασχήμιας, εκμεταλλεύεται τη συμπόνια της φιλεύσπλαχνης Δύσης και… βγαίνει κερδισμένη, αποσπώντας το Βραβείο της Επιτροπής στις Κάνες και μια υποψηφιότητα για ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Λίβανος, Γαλλία, ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 126΄. Διανομή: ROSEBUD.21 / SEVEN FILMS.

Περισσότερες πληροφορίες

Καπερναούμ

Capharnaum
1,5
  • Κοινωνική
  • 2018
  • Διάρκεια: 126 '
  • Ναντίν Λαμπακί

Ένα 12χρονο αγόρι, μέλος μιας οικογένειας προσφύγων από τη Συρία, εξεγείρεται ενάντια στις άθλιες συνθήκες της ζωής του και προσπαθεί να επιβιώσει στην ταραγμένη πραγματικότητα του σύγχρονου Λιβάνου.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Balkan Horror: Στοιχειωμένα Βαλκάνια στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Οκτώ ταινίες τρόμου που συνθέτουν ένα αφιέρωμα γεμάτο μύθους, σκοτεινές δοξασίες και ανατριχιαστικές ιστορίες.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
14/10/2026

Εκτός Marvel ο Τζέρεμι Ρένερ

Το χιουμοριστικό "καρφί" του Hawkeye που δε θα βρίσκεται στην ταινία "Avengers: Doomsday"

Η "Maricel" του Ηλία Δημητρίου διακρίθηκε στο 9ο Φεστιβάλ Φλωρεντίας

Η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Ηλία Δημητρίου απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Φλωρεντίας.

Η "Σιδηρά Κυρία" του κινηματογράφου Μάργκαρετ Θάτσερ

Αυτές είναι οι ερμηνείες που ζωντάνεψαν την ιστορία της πρώτης γυναίκας Βρετανίδας πρωθυπουργού, που γεννήθηκε μια ημέρα σαν σήμερα, το 1925.

Ο Romain Gavras πάντα έκανε ταινίες που διχάζουν

Βρεθήκαμε στην avant premiere της νέας του ταινίας Sacrifice ("Θυσία") που κυκλοφορεί στις αίθουσες στις 15 Οκτωβρίου και προλάβαμε να κάνουμε μία πραγματικά χορταστική συζήτηση μαζί του.

Τζέρεμι Στρονγκ, ένας μετρ της εσωτερικής σύγκρουσης

Με αφορμή το The Social Reckoning, μια αναδρομή στο πώς ο 47χρονος ηθοποιός αναδείχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους της γενιάς του.

Οι οικογενειακές αναμνήσεις στη μεγάλη οθόνη και το ΚΕΤ

Το Home Movie Day γιορτάζει τις ερασιτεχνικές ταινίες και αναδεικνύει την αξία τους ως κομμάτι της συλλογικής μνήμης και ιστορίας.