Joy

2,5

Δύο υποψηφιότητες Χρυσής Σφαίρας (ταινίας και α΄ γυναικείου ρόλου) για τη διασκεδαστικά ανισόρροπη αναπαράσταση ενός αληθινού success story.

Joy

Δύο υποψηφιότητες Χρυσής Σφαίρας (ταινίας και α΄ γυναικείου ρόλου) για τη διασκεδαστικά ανισόρροπη αναπαράσταση ενός αληθινού success story.

Joy - εικόνα 1

Ξεκινώντας από μια αληθινή ιστορία, όπως και στον πρόσφατο «Οδηγό Διαπλοκής», ο Ντέιβιντ Ο. Ράσελ συνεχίζει να εξερευνά με το προσωπικό κινηματογραφικό του στιλ τη σύγχρονη Αμερική της επιτυχίας, της δεύτερης ευκαιρίας και των επίπονων, βαθιά καθοριστικών οικογενειακών δεσμών. Για τους ήρωες του Ράσελ, από το «Φλερτάροντας με τις Καταστροφές» και τους «Τρεις Ήρωες» έως τα «The Fighter» και «Οδηγός Αισιοδοξίας», η διαδρομή προς την καταξίωση και την αυτογνωσία περνά μέσα από τη (βασανιστική) έννοια της οικογένειας. βιολογικής ή «κατασκευασμένης».

Μια ανάλογη ακολουθεί και η Τζόι Μανιάνο λοιπόν, η οποία πριν ακόμα κλείσει τα τριάντα βρίσκεται χωρισμένη με δύο μικρά παιδιά, τα οποία προσπαθεί να συντηρήσει δουλεύοντας ως υπάλληλος σε αεροπορική εταιρεία. Ταυτόχρονα περιποιείται την καταθλιπτική μητέρα της, η οποία παρακολουθεί σαπουνόπερες χωρίς να σηκώνεται από το κρεβάτι, φιλοξενεί τον ρέμπελο πρώην άντρα της στο υπόγειό της και συμπαραστέκεται σε κάθε απερισκεψία του αλλοπρόσαλλου πατέρα της.

Joy - εικόνα 2

«Η Αμερική είναι η χώρα όπου το συνηθισμένο και το εξαιρετικό συναντιούνται κάθε μέρα», λέει στην Τζόι ο υπεύθυνος ενός καναλιού τηλεμάρκετινγκ, και αυτό ακριβώς είναι που βρίσκει ο Ράσελ στον χαρακτήρα μιας απλής, πλην ευφυούς νοικοκυράς, η οποία κάποια στιγμή πατεντάρει την ιδέα της «μαγικής σφουγγαρίστρας». Μια ευρεσιτεχνία που θα τη μετατρέψει σε διάσημη τηλεπερσόνα και υπερεπιτυχημένη επιχειρηματία, αφού όμως πριν έχει πληρώσει το τίμημα του American way of making business.

Κι ενώ τη μέχρι εκεί ανοδική πορεία της Τζόι ο Ράσελ ξεκινά να την αφηγείται με ένα παιχνιδιάρικο, ευφάνταστο και γλυκά σατιρικό ύφος, η δραματική σεναριακή στροφή παρασέρνει την ταινία του σε μια τηλεοπτικού τύπου βιογραφία (άστοχη παραπομπή στις σαπουνόπερες;), η οποία ολοκληρώνεται ανάμεσα σε προχειρογραμμένες λύσεις και προσχηματικές δικαιολογίες. Μια τελευταία γλυκόπικρη σκηνή δεν προλαβαίνει να αναιρέσει τις υμνητικές απέναντι στο αμερικανικό όνειρο τελικές εντυπώσεις, τις οποίες κλέβει με άνεση η σαρωτική ερμηνευτική παρουσία της υποψήφιας για Χρυσή Σφαίρα (όπως και η ταινία) Τζένιφερ Λόρενς.

ΗΠΑ. 2015. Διάρκεια: 124΄. Διανομή: ODEON.

Περισσότερες πληροφορίες

Joy

2,5
  • Δραματική κομεντί
  • 2015
  • Διάρκεια: 124 '
  • Ντέιβιντ Ο. Ράσελ

Η ιστορία της Τζόι Μανιάνο, μιας απλής νοικοκυράς που στη δεκαετία του ’90 δημιούργησε έναν επιχειρηματικό κολοσσό, ξεκινώντας από την ιδέα της «μαγικής σφουγγαρίστρας».

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Οι καλύτερες ταινίες που παίζουν τώρα στα σινεμά (30/07-05/08)

Όλες οι κορυφαίες επιλογές που δεν θέλετε να χάσετε στη μεγάλη οθόνη αυτή την εβδομάδα.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
31/07/2026

Όλες οι ταινίες του Spider-Man στη σωστή σειρά

Με αφορμή την κυκλοφορία του "Spider-Man: Καινούρια Μέρα", κατατάσσουμε όλες τις κινηματογραφικές περιπέτειες του αγαπημένου ήρωα από τη λιγότερη καλή έως την καλύτερη.

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 30 Ιουλίου.

Spider-Μan: Καινούργια Μέρα

Νέο αραχνο-κεφάλαιο και παρ’ όλο που η συνταγή μένει ίδια και απαράλλαχτη, η ισορροπία ανάμεσα στο υπερηρωικό θέαμα και το δράμα χαρακτήρων, επικεντρωμένο στο άγχος ενηλικίωσης μιας περιθωριοποιημένης γενιάς, είναι απόλυτα πετυχημένη.

Αχνή Θέα των Λόφων

Χαμηλότονο, ντελικάτο δράμα, βασισμένο σε μυθιστόρημα του νομπελίστα Καζούο Ισιγκούρο. Αργεί και δυσκολεύεται να αναπτύξει τις ιδέες του πάνω στη μνήμη, οι οποίες όμως ξετυλίγονται αποκαλυπτικά σε ένα συγκινητικά ανατρεπτικό φινάλε.

Following

Αξιοθαύμαστης λιτότητας crime thriller, το οποίο μας συστήνει έναν επιδέξιο σκηνοθέτη κι έναν ικανότατο σεναριογράφο.

Ψηλά Τακούνια

Το δακρύβρεκτο μελόδραμα μπολιάζεται με χιούμορ, στοιχεία αστυνομικού θρίλερ και κλεισίματα του ματιού στο μιούζικαλ. Ο Αλμοδόβαρ σε σκηνοθετικό οίστρο και σεναριακό déjà vu.