Η τρίτη ταινία του στιλίστα Αλέξη Αλεξίου ("Ιστορία 52", "Τετάρτη 04:45") ξεκινάει σαν ένα τυπικό ανθρώπινο δράμα, το οποίο μέσα σε ελάχιστο χρόνο και με προβλέψιμο, μα αποτελεσματικό τρόπο μάς συστήνει την 65χρονη Βαγγελιώ (η θαυμάσια Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη). Μια χαμηλότονη και υπομονετική γυναίκα, η οποία, χωρίς να εκδηλώνει το παραμικρό, έχει φτάσει στα όριά της υπηρετώντας τον κατάκοιτο σύζυγό της, ο οποίος – συνεχίζει να - της συμπεριφέρεται σαδιστικά και άκρως υποτιμητικά. Έτσι, σε μια από τις κρίσεις του εκείνη αποφασίζει να μην παρέμβει, μένοντας χήρα και σκεφτική απέναντι σε μια κίνηση που θα της αλλάξει τη ζωή: να πάει επιτέλους, μόνη της, μια εκδρομή στη θάλασσα.
Η λιτότητα της περιγραφής του βασικού χαρακτήρα εντυπωσιάζει με τη σεναριακή οικονομία της (δια χειρός του σκηνοθέτη και της Αφροδίτης Νικολαΐδου), στοιχείο το οποίο σταδιακά δίνει τη θέση του στη δημιουργία ατμόσφαιρας, χαλαρώνοντας αναγκαστικά τους αφηγηματικούς ρυθμούς. Ο Αλεξίου, όμως, είναι ένας δεξιοτέχνης σκηνοθέτης που καταφέρνει να ισορροπήσει τη ρεαλιστική με την ψυχολογική περιγραφή, βάζοντας στο κάδρο του την 23χρονη Βίκυ, η οποία συμβιώνει περιπετειωδώς με τον αλκοολικό και βίαιο πατέρα της. Στο παραθαλάσσιο, οικογενειακό τους ξενοδοχείο, πάνω από την ταβέρνα τους, θα καταλύσει η Βαγγελιώ, η οποία θα γίνει μάρτυρας μιας τεταμένης σχέσης γεμάτης απωθημένες επιθυμίες, επώδυνα μυστικά και εκρηκτικά ξεσπάσματα. Η γυναικεία αλληλεγγύη θα τη φέρει κοντά με την ανυπότακτη, εξωστρεφή νεαρή κοπέλα, με την οποία η φιλία της θα πάρει αιφνιδίως μια εντελώς απρόσμενη τροπή.
Δυο διαφορετικές γενιές, δυο αντίθετοι χαρακτήρες, η σκιά μιας "αμαρτίας", ένα πατριαρχικό, σεξιστικό σύμπαν, αυτό της ελληνικής επαρχίας, ενσαρκωμένο αριστοτεχνικά από τον Νίκο Γεωργάκη (ο αστυνομικός, φίλος του πατέρα της Βίκυς) και οι κώδικες ενός κοινωνικού νεονουάρ. Όλα όσα ορίζουν τους κανόνες ενός μυστηριώδους, συναισθηματικά περίπλοκου παιχνιδιού, το οποίο χειρίζεται αποτελεσματικά τις εντάσεις του, χωρίς να κρύβει πολλές εκπλήξεις. Η σεναριακή διαχείρισή του έχει ένα στέρεο δραματουργικό πυρήνα, απλώνει όμως υπερβολικά τη δεύτερη πράξη και ανοίγει υποπλοκές που μένουν αναίτια εκκρεμείς (η πραγματική σχέση του αστυνομικού και της Βίκυς), ενώ οι λόγοι για τους οποίους η δυναμική, μα τόσο κακοποιημένη Βίκυ υπομένει το βίαιο πατέρας της δεν δικαιολογούνται επαρκώς. Η δε κορύφωση του δράματος τοποθετεί τη θάλασσα σε πρωταγωνιστικό ρόλο και προσθέτει ποιητικές πινελιές στην περιπέτεια των δυο γυναικών, αλλά εκεί που νομίζεις πως αυτή τείνει να ολοκληρωθεί, μια δεύτερη ταινία (που κλείνει το μάτι στο "Θέλμα και Λουίζ") ξεκινάει, απορρυθμίζοντας το αγωνιώδες τέμπο και την παρατεταμένη εξέλιξη της πλοκής.
Ελλάδα. 2026. Διάρκεια: 127΄. Διανομή: WEIRD WAVE
Περισσότερες πληροφορίες
Θάλασσα Από Γυαλί
Σε ένα εκτός σεζόν παραθαλάσσιο θέρετρο η 65χρονη Βαγγελιώ γνωρίζει την 23χρονη Βίκυ, η οποία συμβιώνει περιπετειωδώς με τον αλκοολικό και βίαιο πατέρα της. Όταν η Βαγγελιώ θα αναγκαστεί να επέμβει για να την προστατεύσει, η φιλία των δυο γυναικών θα πάρει μια απρόσμενη τροπή.
