Έφυγε σε ηλικία 85 ετών ο πολυβραβευμένος Χιλιανός ντοκιμαντερίστρας Πατρίσιο Γκουσμάν στο Παρίσι, όπου διέμενε για πολλά χρόνια μετά και την εξορία του από τη Χιλή.
Γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου του 1941 στο Σαντιάγκο και ξεκίνησε να ασχολείται με τον κινηματογράφο μέσα από πειραματικές ταινίες μικρού μήκους 16 χιλιοστών όπως το "Viva la libertad" (1965) και το "Electroshow" (1966). Παράτησε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο της Χιλής για να σπουδάσει κινηματογράφο στην Επίσημη Σχολή Κινηματογράφου της Μαδρίτης, από την οποία αποφοίτησε το 1967.
Ο Γκουσμάν βρήκε κινηματογραφικό ενδιαφέρον στη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αλιέντε και επέστρεψε στη Χιλή για να την κινηματογραφήσει. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1973, ο ίδιος συνελήφθη και αντιμετώπισε αρκετές απειλές θανάτου, οδηγώντας στην εξορία του στην Κούβα, όπου και άρχισε να μοντάρει το υλικό που είχε ήδη γυρίσει.
Δημιούργησε, λοιπόν, την τριλογία ντοκιμαντέρ με τίτλο "Η Μάχη της Χιλής" (1975-1979), η οποία αποτελεί ένα σημαντικό έργο για την απεικόνιση της ταραγμένης αυτής πολιτικής περιόδου για την χώρα της Χιλής. Μάλιστα, τα δύο πρώτα μέρη έχουν συμμετάσχει στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του 1975 και του 1976, αντίστοιχα.
Έστρεφε πάντοτε το βλέμμα του προς την πολιτική κατάσταση της χώρας του και, με πιο στοχαστικό τρόπο, γύρισε αργότερα μια ακόμη διάσημη τριλογία, η οποία περιλαμβάνει: το "Nostalgia for the Light" (2010), όπου εξερευνά τις μακροχρόνιες συνέπειες της δικτατορίας του Αουγούστου Πινοσέτ, το "The Pearl Button" (2015) για τη μοίρα δύο διωκόμενων ομάδων, των ιθαγενών πληθυσμών και των θυμάτων της δικτατορίας, και, τέλος, το "The Cordillera of Dreams" (2019), η οποία εξίσου επικεντρώνεται στην πατρίδα του.
Το "The Pearl Button" έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βερολίνου, όπου κέρδισε το Βραβείο Σεναρίου και το "The Cordillera of Dreams", με πρεμιέρα στις Κάννες, έλαβε υποψηφιότητα για Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.
Η τελευταία ταινία που γύρισε ήταν το "My Imaginary Country" το 2022.
