Ταινία πάνω στην αγωνία και τον εξορκισμό του θανάτου (βιολογικού, κοινωνικού, συναισθηματικού), τα "Μυστικά και Ψέματα" αρχίζουν με μια κηδεία και συνεχίζουν αναζητώντας τις αλήθειες μιας γέννησης: μετά το θάνατο των θετών γονιών της, η Ορτάνς, μια νεαρή μαύρη οπτικός, αποφασίζει να αναζητήσει τη βιολογική της μητέρα. Κάτι που θα την οδηγήσει ως την πόρτα της καλοκάγαθης, μισοϋστερικής σαρανταπεντάρας εργάτριας, ανύπαντρης μητέρας και… λευκής Σίνθια.
Προεκτείνοντας την προβληματική του "Γυμνού", ο Μάικ Λι φωτίζει τη σκοτεινή πλευρά μιας ευημερούσας κοινωνίας, ανακαλύπτοντας "πίσω" της κοινωνικές ρωγμές και χάσματα, πάνω από τα οποία ισορροπούν οριακά και ασταθώς οι πραγματικοί πρωταγωνιστές, οι άνθρωποι. Και το μεγαλύτερο κατόρθωμά του είναι ακριβώς αυτό, η ικανότητά του δηλαδή να κρατά πάντα στο φόντο, μα πάντα παρούσα, μια φιλοσοφικοκοινωνική ανάλυση κοφτερή σαν μαχαίρι, και να μείνει, συγχρόνως, σε κοντινή απόσταση ασφαλείας από τους χαρακτήρες του.
Ανάμεσα στον πικρό ρεαλισμό και το καυστικό χιούμορ, την ειρωνεία και τη συγκατάβαση, το σαρκασμό και τη γενναιοδωρία, ο Λι ξεκινά από τα πιο βασικά και ακατέργαστα κινηματογραφικά υλικά – τα βλέμματα και τις χειρονομίες, τους φόβους και τις ανασφάλειες, τα μυστικά και τις εξομολογήσεις- και σκηνοθετεί την πιο μεγαλοπρεπή περιπέτεια. Αυτή της καθημερινής ανθρώπινης επαφής. Μερικά μόνο δευτερόλεπτα σιωπηλής παρουσίας της τραγικά εύθραυστης Σίνθια ή μία μονάχα σκηνή – αυτή της συζήτησης των δύο γυναικών στο καφέ - κρύβουν εδώ περισσότερη δύναμη, αυθεντικότερη συγκίνηση και συναρπαστικότερο θέαμα από δέκα περιπετειώδεις υπερπαραγωγές μαζί, καθώς αυτά τα βραβευμένα με Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες και υποψήφια για πέντε Όσκαρ "Μυστικά…" είναι η πιο αληθινή ταινία που έγινε ποτέ πάνω στα ανθρώπινα ψέματα.
Μ. Βρετανία, Γαλλία. 1996. Διάρκεια: 142΄. Προβολή: SUMMER CLASSICS
Περισσότερες πληροφορίες
Μυστικά και Ψέματα
Μετά το θάνατο των θετών γονιών της, η Ορτάνς, μια νεαρή μαύρη οπτικός, αποφασίζει να αναζητήσει τη βιολογική της μητέρα. Κάτι που θα την οδηγήσει ως την πόρτα της καλοκάγαθης, μισοϋστερικής σαρανταπεντάρας εργάτριας, ανύπαντρης μητέρας και… λευκής Σίνθια.
