Οι "Μικρές Ανάσες" είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Αμέρισσας Μπάστα, έχοντας ήδη γυρίσει επτά ταινίες μικρού μήκους που έχουν βραβευθεί σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ καθώς και ένα ντοκιμαντέρ. Η ταινία επικεντρώνεται στην Λένα, μια 20χρονη κοπέλα που μένει ακόμη με την οικογένειά της και δουλεύει σ' ένα σουπερμάρκετ. Η απόλυσή της από τη δουλειά έρχεται μαζί με τα νέα για την εγκυμοσύνη της και τώρα πρέπει να πάρει μια σημαντική απόφαση για το μέλλον της.
Διαβάστε όσα μοιράστηκε στο "α" η σκηνοθέτιδα για την ταινία της, η οποία κυκλοφορεί από τις 4 Ιουνίου στις αίθουσες.
Πώς προέκυψε η ιδέα της ταινίας;
Οι "Μικρές Ανάσες" προέκυψαν από μια ιστορία που ξεκινήσαμε να γράφουμε 7 χρόνια πριν, θέλοντας να μιλήσουμε για θέματα που μας απασχολούν πολύ. Η βάση της είναι προσωπικές ιστορίες δικές μας ή αγαπημένων μας ανθρώπων. Το σκηνικό μας είναι η Αθήνα, η πόλη που αγαπάμε πολύ, η ανθρωπογεωγραφία της, η ταλαιπωρία που υπάρχει ζώντας σε αυτή και οι μαγικές γωνιές και στιγμές που εκεί που δεν το περιμένουμε μας προσφέρει.
Πώς έγινε η επιλογή του καστ και ποια ήταν η διαδικασία των προβών;
Πρώτος στο project μπήκε ο Δημήτρης Κίτσος, συζητήσαμε για το ρόλο και την ιστορία και δέχτηκε με χαρά. Η Ελίνα Τσιορμπατζή υπήρχε στη σκέψη μας από καιρό, καθώς μας είχε εντυπωσιάσει από την εξαιρετική ερμηνεία της στη μικρού μήκους "Τα Τσουλάκια”, οπότε αρχίσαμε να συζητάμε και μαζί της αρκετό καιρό πριν τα γυρίσματα. Ακολούθησε η Luli Bitri, ο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, ο Τζέο Πακίτσας. Ηθοποιοί που είχαμε παρακολουθήσει και μας άρεσαν πολύ οι δουλειές τους. Παράλληλα, καθώς έκλεινε και το υπόλοιπο καστ, κάναμε αναγνώσεις, πολλές πρόβες, συζητήσεις πάνω στην ιστορία, για να δημιουργηθεί μια συντονισμένη ομάδα,που αποτελεί το σύμπαν της ιστορίας μας.
Ο τίτλος της ταινίας ήταν "Life in a Beat” και πρόσφατα άλλαξε σε "Μικρές Ανάσες". Γιατί συνέβη αυτό;
Το "Life in a Βeat" είναι ο αρχικός μας τίτλος, με τον οποίο η ταινία ταξίδεψε τόσο ως project στα forums όσο και στα Φεστιβάλ του εξωτερικού. Θέλαμε οπωσδήποτε να συμπληρώσουμε και έναν ελληνικό τίτλο για την διανομή μας στην Ελλάδα, τον οποίο μελετούσαμε καιρό. Λίγο πριν την ανακοίνωση της ημερομηνίας εξόδου στους κινηματογράφους, μίλησα με τον Αντώνη Τσιοτσιόπουλο, που έχει το ρόλο του "Κώστα” στην ταινία και είναι ένας θεατρικός συγγραφέας που ακολουθώ και θαυμάζω πολύ και μετά από συζήτηση πρότεινε αυτόν τον τίτλο, που μας κέρδισε ομόφωνα. Προσωπικά ήθελα πολύ να περιέχει τη λέξη "Ανάσες”, είναι πολύ σημαντική για μένα με τη θετική της χροιά, την έννοια της ανακούφισης αλλά και με τη δυσκολία της πολλές φορές, καθώς νιώθουμε την πίεση να μην μας αφήνει να πάρουμε βαθιά ανάσα.
To ζήτημα της έκτρωσης παραμένει καίριο και απεικονίζεται πολύ συχνά στο σύγχρονο ελληνικό σινεμά. Τι θα θέλατε να εισπράξει το κοινό μέσα από την ιστορία της Λένας;
Μέσα από την ιστορία της Λένας, θα ήθελα το κοινό να έρθει σε επαφή με τα αδιέξοδα, τις ανασφάλειες και τις πιέσεις που βιώνει σήμερα η νέα γενιά, χωρίς εύκολες απαντήσεις ή κρίσεις. Μας απασχολεί το θέμα της έκτρωσης πρωτίστως ως ζήτημα αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος και προσωπικής ελευθερίας, συνδέεται με το δικαίωμα κάθε γυναίκας να αποφασίζει για τη ζωή και το μέλλον της. Είναι ένα θέμα που, δυστυχώς, γίνεται ξανά ιδιαίτερα επίκαιρο, καθώς σε πολλές κοινωνίες επανέρχονται περιορισμοί πάνω σε ένα δικαίωμα που θεωρούνταν εδώ και δεκαετίες κατοχυρωμένο. Αυτό που με ενδιαφέρει δεν είναι να δώσω ένα μήνυμα ή ένα μάθημα, αλλά να δημιουργήσω χώρο για κατανόηση και προβληματισμό γύρω από τις επιλογές και τις συνθήκες που διαμορφώνουν τη ζωή των νέων ανθρώπων σήμερα.
Τα ελληνικά τραγούδια που ακούγονται παίζουν κομβικό ρόλο. Πόσο σημαντική ήταν η χρήση τους στην ταινία για το χτίσιμο των χαρακτήρων;
Η μουσική, όπως και η πόλη, είναι σημαντικοί ξεχωριστοί χαρακτήρες στις "Μικρές Ανάσες". Άλλες στιγμές υπογραμμίζει τη δράση, άλλες την προοικονομεί, ακολουθεί τα συναισθήματα της Λένας και είναι το καταφύγιο της από τον θόρυβο που την περιβάλλει και επίσης εκφράζει την αγανάκτηση και την ελπίδα της.
Στον κοινωνικό ρεαλισμό καραδοκεί η "παγίδα" του να δημιουργηθούν στερεοτυπικοί χαρακτήρες. Πώς την αποφύγατε;
Οι χαρακτήρες μας πατάνε στην πραγματικότητα, έχουν άγχη, ελαττώματα, όνειρα, δεν είναι ποτέ μόνο άσπροι ή μαύροι. Επίσης προσπαθούμε να αναπνέουμε μαζί τους, να μην τους βλέπουμε από απόσταση ή με επικριτική ματιά.
Και πόσο εύκολο είναι να γραφτούν ρεαλιστικοί διάλογοι;
Οι διάλογοι σε μια ρεαλιστική ταινία θέλουμε να είναι ρεαλιστικοί, σημερινοί και φυσικοί, ήταν γραμμένοι με αυτό τον τρόπο και λειάνθηκαν πάνω στους χαρακτήρες των ηθοποιών μετά από αρκετές πρόβες.
Ελληνικό σινεμά και κοινωνικός ρεαλισμός. Πιστεύετε ότι μπορεί αυτό το είδος να μιλήσει στο κοινό;
Ο κοινωνικός ρεαλισμός αντλεί το υλικό του από βιωματικές, προσωπικές ιστορίες και καταστάσεις. Χωρίς να δίνει εύκολες λύσεις, μπορεί να φωτίσει με ειλικρίνεια ανθρώπους που συχνά δεν είναι αρκετά ορατοί. Όταν μια ταινία ξαναφέρνει στο επίκεντρο τον άνθρωπο, για το κοινό είναι πιστεύω πιο εύκολο να εντοπίσει κομμάτια του εαυτού του.
Πείτε μας δύο λόγια για την συνεργασία σας με τον Δημήτρη Νάκο.
Με τον Δημήτρη ζούμε και κάνουμε ταινίες μαζί εδώ και περίπου 15 χρόνια. Είναι η οικογένειά μου, μαζί με τον γιο μας, αλλά και ο άνθρωπος στον οποίο βασίζομαι κάθε φορά που μια ιδέα ξεκινά το ταξίδι της για να γίνει ταινία. Νομίζω ότι αυτή η συνεργασία δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς την κοινή μας τρέλα για το σινεμά. Έχουμε περάσει την άδεια γάμου μας σε φεστιβάλ κινηματογράφου και έχουμε οδηγήσει οκτώ ώρες από το Φεστιβάλ Δράμας ως την Αθήνα για να μη χάσουμε προβολή ενός αγαπημένου σκηνοθέτη στις Νύχτες Πρεμιέρας. Πρόσφατα, ταξιδέψαμε σε τέσσερις χώρες μέσα σε δύο εβδομάδες ακολουθώντας το φεστιβαλικό ταξίδι των "Μικρών Ανασών". Πέρα από τη ζωή μας μαζί, μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους, και αυτό είναι κάτι που τροφοδοτεί διαρκώς τη δημιουργική μας σχέση.
Διαβάστε Επίσης
