Εκατό χρόνια συμπληρώνονται σήμερα (01/06) από τη γέννηση της μεγάλης σταρ του χολιγουντιανού κινηματογράφου των 50s και 60s, Μέριλιν Μονρόε. Προερχόμενη από φτωχή οικογένεια, με τη μητέρα της να εμφανίζει σχιζοφρένεια, μεγάλωσε μέσα σε ανάδοχες οικογένειες και ορφανοτροφεία και ξεκίνησε την καριέρα της ως pin-up μοντέλο.
Με βαμμένα ξανθά μαλλιά που παρέπεμπαν στην Τζιν Χάρλοου -σταρ των 30s με την οποία συχνά την συνέκριναν- η Μονρόε άρχισε να μπαίνει στην υποκριτική στα μέσα της δεκαετίας του 1940. Πέρασαν κάποια χρόνια αναλαμβάνοντας μικρούς ρόλους και με την ίδια να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής. Αμέσως ανακάλυψε ότι αυτό είναι το πάθος της και δεν σταμάτησε να το κυνηγάει ώσπου τελικά έγινε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ.
Εδραίωσε μια περσόνα, εντός κι εκτός κάδρου, αυτή της "αθώας και χαζής ξανθιάς", που μιλάει γλυκά και με ψηλή φωνή. Έγινε σύμβολο του σεξ και της σεξουαλικής επελευθέρωσης της εποχής εκείνης αλλά, ταυτόχρονα γινόταν αντιληπτή μόνο μέσα από την αντρική ματιά. Τελικά αυτή η περσόνα χαράχτηκε στην μνήμη όλων σαν την "αληθινή" Μέριλιν, παρόλο που εκείνη ήταν μια πανέξυπνη γυναίκα, γεμάτη ευαισθησίες. Έναν αιώνα μετά τη γέννησή της και 64 χρόνια μετά τον θάνατό της, εξακολουθεί να παραμένει μια βαθιά παρεξηγημένη καλλιτέχνιδα. Τιμώντας την, ανατρέχουμε στους 5 σημαντικότερους ρόλους της καριέρας της.
Νιαγάρας (1953)
Σε αυτό το φιλμ νουάρ η Μονρόε αναλαμβάνει τον πρώτο της μεγάλο ρόλο ως μια femme fatale που, σε εκδρομή με τον άντρα της στους καταρράκτες του Νιαγάρα, σχεδιάζει να τον δολοφονήσει. Με το χαρακτηριστικό της μακιγιάζ να έχει ήδη εδραιωθεί και την ερωτική ένταση που προκαλούσε να είναι διαρκώς παρούσα στην ταινία, η περσόνα της είχε κιόλας φτάσει στο κοινό. Χαρακτηριστικό είναι ένα πλάνο 30 δευτερολέπτων που την αποτυπώνει πλάτη να απομακρύνεται με το χαρακτηριστικό της περπάτημα -ένα πλάνο που χρησιμοποιήθηκε έντονα για την προώθηση της ταινίας.
Οι Άντρες Προτιμούν τις Ξανθιές (1953)
Την ίδια χρονιά, η Μονρόε πρωταγωνιστεί και στο γνωστό "Gentlemen Prefer Blondes" του Χάουαρντ Χοκς ως ένα showgirl, που μαζί με την φίλη της βρίσκονται σε αναζήτηση πλούσιων συζύγων. Εδώ η Μέριλιν εγκαθιδρύει τον ρόλο της "χαζής ξανθιάς" και αφήνει το μοναδικό της στίγμα στην pop κουλτούρα με την εμβληματική σκηνή που ερμηνεύει το τραγούδι "Diamonds Are a Girl’s Best Friend".
Επτά Χρόνια Φαγούρα (1955)
H Μονρόε παίζει την ελκυστική γειτόνισσα ενός παντρεμένου άνδρα, που μπαίνει στον πειρασμό να απατήσει τη γυναίκα του. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις με αυτή την ταινία αφού, ακόμη κι αν δεν την έχετε δει, θα γνωρίζετε την κλασική σκηνή που η Μονρόε στέκεται πάνω από το φρεάτιο εξαερισμού του μετρό, με τον αέρα να σηκώνει το λευκό της φόρεμα. Μάλιστα, το στούντιο θέλοντας τότε να προσελκύσει κόσμο για να δει την ταινία, διέρρευσε την ώρα και το μέρος του γυρίσματος της εν λόγω σκηνής. Τελικά, το γύρισμα διήρκησε 7 ώρες με μια προσέλευση 2.000 ανθρώπων…
Μερικοί το Προτιμούν Καυτό (1959)
Όταν της προσφέρθηκε ο ρόλος της Sugar Kane, τον θεώρησε έναν ακόμη ρόλο μιας "χαζής ξανθιάς" αλλά τελικά τον δέχτηκε. Ωστόσο, ήρθε σε μεγάλη κόντρα με τον σκηνοθέτη, Μπίλι Γουάιλντερ, για τον τρόπο που έπρεπε να παίξει. Ξεχνούσε τα λόγια της και ζητούσε πολλές λήψεις ενώ μπορεί να "κατέστρεφε" επίτηδες διάφορες σκηνές για να παίξει όπως ήθελε. Παρόλα αυτά η συνολική ερμηνεία της, έκανε τον Γουάιλντερ να παραδεχθεί ότι "Όλοι μπορούν να θυμηθούν λόγια αλλά χρειάζεται μια αληθινή καλλιτέχνιδα για να έρθει στο σετ, να μην ξέρει τις ατάκες της και, ακόμη κι έτσι, να δώσει την ερμηνεία που έδωσε". Μια ερμηνεία που της χάρισε την μοναδική Χρυσή Σφαίρα της καριέρας της!
Οι Αταίριαστοι (1961)
Η τελευταία ταινία της καριέρας της, έναν χρόνο πριν από τον θάνατό της ήταν γραμμένη από τον Αμερικανό θεατρικό συγγραφέα και τότε σύζυγό της, Άρθουρ Μίλερ. Με τον γάμο τους να καταρρέει, μαζί με την ψυχολογική της κατάσταση, η ταινία βρήκε διάφορες δυσκολίες για να ολοκληρωθεί. Ωστόσο, θεωρείται μια από τις καλύτερες ερμηνείες της και, μάλιστα, σε δραματικό ρόλο ενώ, συνολικά η ταινία συγκαταλέγεται ως μια από τις καλύτερες της δεκαετίας.
Διαβάστε Επίσης
