Ερμηνεύετε ένα χαρακτήρα ο οποίος νομίζει πως είναι ο Τζον Λένον. Αν μπορούσατε για μια μέρα να είστε κάποιος άλλος, ποια θα ήταν η δική σας επιλογή;
Μια μέρα; Δεν μπορούμε να το κάνουμε τρεις εβδομάδες; Γιατί τότε θα ήθελα να ήμουν ο Ρότζερ Φέντερερ, ο οποίος θα συμμετείχε σε ένα ακόμα τουρνουά Γουίμπλεντον. Και φυσικά θα το κέρδιζε. Θα το κέρδιζα θέλω να πω (γέλια).
Αν ήσασταν μέλος των Beatles; Τζον ή Πολ;
Ανάμεσα στους τέσσερις θα διάλεγα τον Ρίνγκο Σταρ. Ήταν ο μόνος ο οποίος έμεινε έξω από τη μόδα της πολιτικοποίησης του '60 και του '70. Ήθελε απλά να παίζει τη μουσική του και αυτό με εκφράζει πολύ. Προτιμώ τους καλλιτέχνες οι οποίοι εκφράζονται πολιτικά μέσα από το έργο τους και όχι απαραίτητα με συνεντεύξεις και δηλώσεις.
Ο ρόλος του Μάνφρεντ αποτελεί πρόκληση, καθότι πρόκειται για χαρακτήρα με ψυχολογικά και διανοητικά προβλήματα. Σκεφτήκατε ότι ο τρόπος παρουσίασής του μπορούσε να δημιουργήσει αντιδράσεις;
Συζητήσαμε το θέμα με το σκηνοθέτη Άντερς Τόμας Γιένσεν, ο οποίος έκανε εκτεταμένη έρευνα και ήταν πολύ προσεκτικός όσον αφορά αυτό το ζήτημα. Του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη, οπότε ακολούθησα τις οδηγίες του με στόχο να βγει στην οθόνη ένας άκρως ευαίσθητος άνθρωπος, ο οποίος φοβάται να μεγαλώσει. Διατηρεί μια αθωότητα που όλοι εμείς την έχουμε χάσει, μια παιδικότητα λυτρωτική η οποία σε απελευθερώνει από πολλές ευνουχιστικές κοινωνικές συμβάσεις. Ο αδελφός του, από την άλλη, είναι διαρκώς σοβαρός και εντελώς αγέλαστος. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να μάθει που έχει κρύψει ο Μάνφρεντ τα λύτρα της ληστείας. Και τους δυο τους, όμως, η ταινία δεν τους κρίνει. Ακολουθεί την αλήθεια τους, προσπαθώντας να αποκαλύψει τις διαφορετικές πλευρές της μεταξύ τους σχέσης, τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Εσείς γελάτε συχνά στην καθημερινότητά σας;
Με διασκεδάζει το απρόσμενο, αυτό που έχουν τα παιδιά. Όταν ήταν μικρά ο γιος μου και η κόρη μου με διασκέδαζαν αφάνταστα, γιατί έκαναν και έλεγαν πράγματα τα οποία δεν φιλτράριζαν μέσα από τα "πρέπει" και τα "μη" των ενηλίκων. Όπου το συναντώ, το στοιχείο της έκπληξης με κάνει πάντα να γελάω.
Ο Μάνφρεντ οικειοποιείται την ταυτότητα του Λένον αρνούμενος να δεχθεί, μέσα σε μια κωμική υπερβολή βέβαια, πως την ταυτότητά μας μάς την έχουν επιβάλλει άλλοι. Ως κινηματογραφικός σταρ, έχετε νιώσει πως σάς φορτώνουν ταμπέλες;
Όχι, γιατί από νέος ήξερα τι ήθελα να κάνω. Δεν είχα ποτέ ατζέντη να μου πει πρέπει να κάνεις αυτό ή πρέπει να κάνεις εκείνο. Δεν ήταν όλες οι επιλογές μου πετυχημένες, αλλά ή κερδίζεις ή μαθαίνεις, όπως λένε. Οπότε ακόμα κι αν μου έδιναν την τάδε ή τη δείνα ταυτότητα, εγώ προχωρούσα πάντα σύμφωνα με τα θέλω μου.
Για να επιλέξετε να συμμετέχετε σε μια ταινία, τι βαραίνει περισσότερο στην απόφασή σας;
Η ιστορία έρχεται πρώτη. Το σενάριο είναι αυτό από το οποίο ξεκινούν όλα, αλλά φυσικά παίζει σημαντικό ρόλο και το ποιος σκηνοθετεί. Συνήθως αυτά τα δυο πάνε μαζί, άλλες φορές, σπανιότερα, εμπιστεύεσαι τη σκηνοθετική αξία κάποιου. Γι' αυτό και με κάποιους σκηνοθέτες έχω συνεργαστεί πολλές φορές, δείχνοντας εμπιστοσύνη που δεν με έχει προδώσει. Φαντάζομαι και το αντίστροφο...
Πως ξεκίνησε η συνεργασία σας με τον Άντερς Τόμας Γιένσεν, με τον οποίο έχετε συνεργαστεί σε όλες τις ταινίες του;
Δεν θα το πιστέψετε, η πρώτη μας συνάντηση κατέληξε σε φοβερό καβγά. Ήταν σε ένα πάρτι όπου είχε πιεί λίγο παραπάνω, δεν κλείνω κι εγώ εύκολα το στόμα μου, οπότε μετά από μια παρεξήγηση βρεθήκαμε από την κορυφή της σκάλας στον πάτο της παλεύοντας. Μας χώρισαν δυο νέοι ηθοποιοί, συνεχίσαμε να βριζόμαστε και δυο εβδομάδες μετά ξεκινήσαμε να γυρίζουμε μαζί την πρώτη μας ταινία. Μου ταιριάζει η ιδιοσυγκρασία του ως άνθρωπος και το όραμά του ως καλλιτέχνης και με γοητεύει το πως μπορούν οι ιστορίες του να είναι τρυφερές, αστείες και ποιητικές, θίγοντας την ίδια στιγμή σοβαρά, επίκαιρα θέματα.
Συζητάτε μαζί του πάνω στο σενάριο και στη διαμόρφωση του χαρακτήρα σας;
Φυσικά, αρκετά διεξοδικά μάλιστα. Προσπαθώ να συνεισφέρω ιδέες για το πως θα μπορούσε να εμπλουτισθεί ένας ρόλος, εκείνος μου εξηγεί πως τον φαντάζεται, κάποια πράγματα αλλάζουν στις πρόβες και τελικά προκύπτει κάτι που μας εκφράζει και τους δυο. Ο Τόμας καθορίζει κάθε φορά την πορεία φυσικά, εγώ κάνω απλά κάποιες μικροδιορθώσεις στο τιμόνι.
