Η ανακοίνωση και μόνο της νέας ταινίας του Κρίστοφερ Νόλαν είχε ήδη πυροδοτήσει τεράστιο ενθουσιασμό στους σινεφίλ - μάλλον όχι άδικα. Η επερχόμενη "Οδύσσεια" αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά γεγονότα της χρονιάς, φέρνοντας (και πάλι) στο προσκήνιο τον κόσμο της ελληνικής μυθολογίας μέσα από τη φιλόδοξη και επική ματιά του δημιουργού των Interstellar, Inception και Oppenheimer.
Την προσμονή αυξάνει και το πιο πρόσφατο τρέιλερ της ταινίας:
Μέχρι να φτάσει όμως η στιγμή που θα δούμε τον Νόλαν να μεταφέρει το ταξίδι του Οδυσσέα στη μεγάλη οθόνη, υπάρχουν αρκετές ταινίες που μπορούν να μας βάλουν στο κλίμα: επικές μάχες, ήρωες, θεοί, μυθολογικές αφηγήσεις, πολιτικές ίντριγκες αλλά και sci-fi σύμπαντα που λειτουργούν σαν σύγχρονοι μύθοι.
Τροία (2004)
Με πρόσχημα την αρπαγή της Ωραίας Ελένης, ο Αγαμέμνων ξεσηκώνει τους Έλληνες σε εκστρατεία κατά των Τρώων. Παρά τη νικηφόρα απόβαση χάρη στους Μυρμιδόνες του Αχιλλέα, η άρνηση του τελευταίου να πολεμήσει εξαιτίας της αντιπαλότητάς του με τον Αγαμέμνονα θέτει τους Έλληνες σε μειονεκτική θέση έναντι των καλά οχυρωμένων Τρώων.
Το blockbuster σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Πέτερσεν εντυπωσιάζει με τις καλογυρισμένες σκηνές μάχης και τις εμβληματικές μονομαχίες. Παρότι το σενάριο απομακρύνεται από το πνεύμα της "Ιλιάδας" του Όμηρου, παραμένει ένα από τα πιο γνωστά σύγχρονα "μυθολογικά" έπη. Ο Μπραντ Πιτ σε μια ερμηνεία που έχει αφήσει εποχή μαζί με τους Ορλάντο Μπλουμ, Έρικ Μπάνα και Ντιαν Κρουγκερ πρωταγωνιστουν στην τεραστιας κλιμακας παραγωγη.
Dune (2021) & Dune: Part Two (2024)
Ο νεαρός Πολ, διάδοχος του Οίκου των Ατρειδών, βρίσκεται παγιδευμένος σε μια περίπλοκη γαλαξιακή συνωμοσία για τον έλεγχο του αφιλόξενου πλανήτη Αράκις — της μοναδικής πηγής της πιο πολύτιμης ουσίας στο σύμπαν.
Το πρώτο μέρος της διασκευής του εμβληματικού μυθιστορήματος επιστημονικής φαντασίας του Φρανκ Χέρμπερτ σηματοδοτεί την αρχή ενός σύγχρονου επικού έπους. Ο Ντενί Βιλνέβ παραδίδει ένα υποδειγματικό δείγμα ενήλικου sci-fi, με εντυπωσιακή κλίμακα, πολιτική ίντριγκα και ατμόσφαιρα μυστικισμού.
Στη συνέχεια, ο Πολ Ατρείδης, έχοντας πλέον κερδίσει την εμπιστοσύνη των Φρέμεν, καλείται να αποδείξει πως είναι ο Μουάντ’Ντιμπ — ο εκλεκτός που θα απελευθερώσει τον Αράκις από την κυριαρχία των Χαρκόνεν. Την ίδια στιγμή, οι εχθροί του προετοιμάζουν τη δική τους αποφασιστική αντεπίθεση. Η συνέχεια κλιμακώνει την αφήγηση σε ένα ακόμη πιο σκοτεινό και επιβλητικό επίπεδο, συνδυάζοντας δραματική ένταση, αλληγορικό βάθος και θεαματική κορύφωση, σε ένα σύμπαν που μοιάζει όλο και περισσότερο με σύγχρονη μυθολογία.
Σε αναμονή του τρίτου μέρους που αναμένεται να ολοκληρώσει την τριλογία, το σύμπαν του Dune συνεχίζει να λειτουργεί ως ένα από τα πιο φιλόδοξα κινηματογραφικά projects της εποχής μας, με τους Τιμοτέ Σαλαμέ, Ζεντάγια, Ρεμπεκα Φεργκουσον, Τζέισον Μομόα και Χαβιερ Μπαρδεμ.
Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι: Η Κλοπή της Αστραπής (2010)
Ο απροσάρμοστος κι επιρρεπής στους μπελάδες 17χρονος Πέρσι Τζάκσον, έπειτα από μια περιπετειώδη σχολική εκδρομή, μαθαίνει ότι ο πραγματικός του πατέρας είναι ο Ποσειδώνας. Ο νεαρός ημίθεος εξοικειώνεται σιγά σιγά με τις υπερφυσικές του ικανότητες, οι οποίες θα του χρησιμεύσουν για να βρει την πανίσχυρη αστραπή του Δία πριν να είναι πολύ αργά… Αυτό το γεμάτο (συνήθως άστοχες) αρχαιοελληνικές μυθολογικές αναφορές ταξίδι του νεόκοπου ανταγωνιστή του Χάρι Πότερ ανεβάζει σταδιακά τις στροφές του, όμως δεν καταφέρνει σε καμία στιγμή να ξεφύγει από την απλοϊκή παιδικότητά του.
Ο Κρις Κολομπους σκηνοθετει τους Λόγκαν Λέρμαν, Μπράντον Τ. Τζάκσον, Αλεξάνδρα Νταντάριο και Ούμα Θερμαν σε ένα pop sci-fi που παρά τις σεναριακές αλλαγές και τα σκηνοθετικά CGI τρικ, η θέασή του μάλλον ισοδυναμεί με ηράκλειο άθλο για τους ενήλικες.
Τιτανομαχία (2010)
Δυσαρεστημένος από την αγανάκτηση και την ασέβεια των ανθρώπων απέναντι στους ολύμπιους θεούς, ο Δίας παρασύρεται από τον αδερφό του Άδη και του αναθέτει να καταστρέψει το Άργος για παραδειγματισμό. Οι μόνοι που μπορούν να σταθούν εμπόδιο στα σχέδιά τους είναι ο ημίθεος Περσέας και μια ομάδα γενναίων πολεμιστών.
Ένα καθαρόαιμο fantasy blockbuster με έντονο CGI και θεούς που μοιάζουν περισσότερο με σκοτεινούς υπερήρωες παρά με κλασικές μυθολογικές μορφές σκηνοθετεί ο Λουί Λετεριέ με τους Λιαμ Νίσον, Σαμ Γουόρθινγκτον και Ρέιφ Φάινς στους πρωταγωνιστικους ρόλους.
300 (2007)
Η ταινία του Ζακ Σνάιντερ, μπορεί να μην διεκδικεί σινεφίλ δάφνες ποιότητας, ούτε καν να υποστηρίζει πως είναι ιστορικά ακριβής – εξ’ άλλου βασίζεται στο κόμικ του Φρανκ Μίλερ και όχι σε πανεπιστημιακά ιστορικά συγγράμματα- αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως το φιλμ έκανε, με τον πιο αιματοβαμμένο τρόπο βέβαια, παγκοσμίως γνωστή την ιστορία του Λεωνίδα (Τζέραρντ Μπάτλερ) και των τριακοσίων στρατιωτών του.
Η CGI τεχνολογία συναντά το κόμικ, που με τη σειρά του κλείνει το μάτι στην αρχαιοελληνική ιστορία, για να δημιουργήσουν κάτι που μοιάζει με καλοκουρδισμένο video game. Το 480 π.χ. οι στρατιές του Πέρση βασιλιά Ξέρξη προελαύνουν στα ελληνικά εδάφη, η μάχη των Θερμοπυλών μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη με τους Τζεραρντ Μπατλερ, Λένα Χίντι, Ντέιβιντ Γουέναμ και Ροντρίγκο Σαντόρο.
Ο Μονομάχος (2000)
Ο Μάξιμος, νικηφόρος στρατηλάτης του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου, βλέπει την οικογένειά του να σφαγιάζεται κατά διαταγή του αδίστακτου Κόμοδου, που δολοφόνησε τον πατέρα του για ν' ανέβει στο θρόνο της Ρώμης, ενώ ο ίδιος πωλείται ως σκλάβος. Αναγκασμένος να πολεμά ως μονομάχος, έρχεται κάποια στιγμή στο Κολοσσαίο κι ετοιμάζει την εκδίκησή του.
Η κριτική διάσταση απέναντι στο θέαμα της βίας στην αρχαία Ρώμη δεν εμποδίζει τον "Μονομάχο" να λειτουργεί ως ένα τέλειο υπερθέαμα κερδίζωντας πέντε Όσκαρ και δύο Χρυσές Σφαίρες. Εδώ βρίσκεται η βασική αντίφαση και τα όρια αυτής της ταινίας, που απογοητεύει σε άλλους τομείς, όπως για παράδειγμα οι αδύναμες σκηνές µε τις πολιτικές συνωμοσίες. Από την άλλη, πώς να µη θαυμάσεις το σκηνοθετικό ταλέντο του σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ, ο οποίος για παράδειγμα καταφέρνει να κινηματογραφήσει διαφορετικά τουλάχιστον δέκα σκηνές μονομαχιών στην αρένα, ξεπερνώντας σε ευρηματικότητα και μεγαλείο ό,τι καλύτερο είχε γίνει μέχρι τότε σ’ αυτό τον τομέα. Πρωταγωνιστούν οι Ράσελ Κρόου, Γιόακιν Φοίνιξ, Κόνι Νίλσεν, Όλιβερ Ρίντμ Ρίτσαρντ Χάρις και Ντέρεκ Τζιακόμπι
Οδύσσεια (1997)
Πριν από τη νέα κινηματογραφική "Οδύσσεια" του Christopher Nolan, το ομηρικό έπος είχε ήδη μεταφερθεί με επιτυχία στη μικρή οθόνη μέσα από τη μίνι σειρά The Odyssey του 1997. Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Αντρέι Κοντσαλόφσκι, ενώ στον ρόλο του Οδυσσέα πρωταγωνίστησε ο Αρμάν Ασάντε. Στο καστ συμμετείχε η ελληνίδα σπουδαία ηθοποιός Ειρήνη Παππά μαζί με τους Γκρέτα Σκάκι, Ιζαμπέλα Ροσελίνι, Έρικ Ρόμπερτς και Κρίστοφερ Λι.
Η σειρά προβλήθηκε στο NBC σε δύο μέρη (176 λεπτά συνολικά) και γυρίστηκε σε περιοχές της Μεσογείου, ακολουθώντας την ατμόσφαιρα και τη γεωγραφία του ταξιδιού του Οδυσσέα. Με έντονο το στοιχείο της περιπέτειας και της μυθολογίας, η παραγωγή που υπογράφει ο Φράνσις Φόρντ Κόπολα, ξεχώρισε για τη μεγαλειώδη αισθητική της και βραβεύτηκε στα Emmy για τη σκηνοθεσία της, παραμένοντας μέχρι σήμερα μία από τις πιο γνωστές τηλεοπτικές μεταφορές του έργου του Όμήρου.
Διαβάστε Επίσης
