Ντέιβιντ Λιντς, Γκλεν Κλόουζ, Ιζαμπέλα Ροσελίνι και άλλοι stars σε επιλογές από τις αγαπημένες μας δεκαετίες βλέπουμε στους κινηματογράφους από 15-22/1.
Το Δέντρο που Πληγώναμε
Το 1960 σε κάποιο μαστιχοχώρι της Χίου, δύο δεκάχρονα αγόρια θα περάσουν μαζί τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Λυρική και νοσταλγική ιστορία ενηλικίωσης, από τις τρυφερότερες του ελληνικού σινεμά, σε κερδίζει με την αφοπλιστικά "ναΐφ" ματιά της σε έναν κόσμο που έχει οριστικά χαθεί. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Μοιραίο Πάθος
Ενας διακεκριμένος Αγγλος υπουργός ερωτεύεται τη φιλενάδα του γιου του και αφήνεται να παρασυρθεί από το μοιραίο αυτό πάθος. Ελάχιστοι διάλογοι, πολλές σιωπές, βλέμματα που διασταυρώνονται. Έχει πολύ ενδιαφέρον το πώς, ο Τζέρεµι Άιρονς, ένας καλλιτέχνης µε συγκρατημένη και αυτοελεγχόμενη ηθοποιία, ενσαρκώνει ένα χαρακτήρα ο οποίος αφήνεται να παρασυρθεί στην παραφροσύνη του πόθους του. Και τι δραματουργική διαφορά από τη Ζιλιέτ Μπινός, μια εξαιρετική ηθοποιό, η οποία όμως ποντάρει πολύ στη γοητεία του μυστηριώδους βλέμματός της. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Μπλε Βελούδο
Η ανακάλυψη ενός κομμένου αυτιού οδηγεί τον νεαρό Τζέφρι σε μια έρευνα για μια όμορφη, μυστηριώδη τραγουδίστρια και μια ομάδα εγκληματιών που έχουν απαγάγει το παιδί της. Ο Λιντς μας προσκαλεί στο γοητευτικό εφιάλτη που κρύβεται πίσω από τη ροζ ευτυχία των αμερικανικών προαστίων και ταυτόχρονα σε μια τολμηρή κατάδυση στην τρομακτική πλευρά του ανθρώπινου ασυνείδητου. Μετά το "Μπλε Βελούδο" τα κινηματογραφικά όνειρα δεν θα ήταν ποτέ ξανά τα ίδια. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Ολέθρια Σχέση
Ο Νταν, αν κι ευτυχισμένος με το γάμο του, πηγαίνει ένα βράδυ με μια άγνωστη γυναίκα, που στη συνέχεια τον απειλεί διαρκώς. Η πιο χαρακτηριστική ταινία της εποχής του AIDS είναι μια ένοχη απόλαυση που εικονογραφεί μια συντηρητική καμπάνια κατά των εξωσυζυγικών σχέσεων και αντιγράφτηκε σε εκατοντάδες (τηλε)ταινίες. Ερευνάται αν περιορίστηκαν οι εξωσυζυγικές σχέσεις – ή έστω ο αριθμός των πατεράδων που προσέφεραν για δώρο στα παιδιά τους κουνέλι. Έξι υποψηφιότητες για βασικά Όσκαρ και τέσσερις για Χρυσή Σφαίρα. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Το Σκάφος του Τρόμου
Μια ναυαγοσωστική ομάδα του Διαστήματος βρίσκει ένα εγκαταλειμμένο διαστημόπλοιο και προσπαθώντας να λύσει το μυστήριο του τι απέγινε το πλήρωμά του, γνωρίζει την ίδια τύχη μ' αυτό. Από τις πιο φιλόδοξες ταινίες του είδους, το "Σκάφος του Τρόμου" απογοητεύει εν μέρει (γιατί ξεκινά σαν το "Alien" και έχει απίστευτες ομοιότητες με τη "Σφαίρα"), λειτουργεί ωστόσο τέλεια ως b-movie. Με εντυπωσιακή ηχητική μπάντα και ντεκόρ, η ταινία του Πολ Άντερσον ("Resident Evil") έχει σασπένς, αλλά σίγουρα χάνει με τα πολλά δάνεια την ευκαιρία για έναν πρωτότυπο συνδυασμό επιστημονικής φαντασίας και τρόμου. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Ο Υποπτος Κόσμος του Τουίν Πικς
Οι τελευταίες επτά μέρες της Λόρας Πάλμερ, προτού βρεθεί νεκρή στο Τουίν Πικς. Ενας κινηματογραφικός πρόλογος στο διάσημο σήριαλ. Δείτε πού παίζεται η ταινία.
Χαμένη Λεωφόρος
Ένας σαξοφωνίστας που πιστεύει ότι η γυναίκα του τον απατά οδηγείται στο έγκλημα. Καταδικάζεται σε θάνατο, όμως εξαφανίζεται μυστηριωδώς, και στη θέση του στο κελί των μελλοθανάτων βρίσκεται ένας νεαρός, άγνωστο το πώς και το γιατί. Από τις πιο δύστροπες νοηματικά ταινίες του Λιντς, κινείται σε μια δική της, γοητευτική, λογική. Ταινία για φανατικούς του Λιντς που δεν είναι και λίγοι στην Ελλάδα. Πολύ καλύτερη από το κινηματογραφικό "Τουίν Πικς", εν απευθύνεται σε όσους πιστεύουν ότι τα κινηματογραφικά μυστήρια πρέπει οπωσδήποτε να επιλύονται. Το πρώτο εικοσάλεπτο είναι εξαιρετικά αργό και βαρετό, αλλά τόσο τυπικά "λιντσεϊκό" με στοιχεία της οικείας πραγματικότητας να μετασχηματίζονται σε παραδοξότητες. Το δεύτερο μέρος εκτυλίσσεται σε νέογοτθικό φιλμ νουάρ, με ξανθές μοιραίες γυναίκες, προδομένους γκάνγκστερ και αφελείς νεαρούς, αλλά κι εδώ κυριαρχεί ένας αφηγηματικός σχιζοφρενικός παραλογισμός. Έντονη αισθησιακή ατμόσφαιρα, με την απογειωμένη μουσική του Άντζελο Μπανταλαμέντι και ένα παλαβό σάουντρακ που περιέχει από γερμανικό χέβι μέταλ μέχρι Τρεντ Ρέζνορ (Nine Inch Nails). Διαβάστε περισσότερα εδώ.
