Για το μουσικό εκτόπισμα του Διονύση Σαββόπουλου έχουν μιλήσει άλλοι, αρμοδιότεροι του γράφοντος. Εν προκειμένω, όμως, θα σταθούμε στο συμπυκνωμένο πλην χαρακτηριστικό αποτύπωμα που άφησε ο καλλιτέχνης στο ελληνικό σινεμά.
Στην καρδιά της δεκαετίας του ‘70, αμέσως μετά την πτώση της Χούντας, ο Σαββόπουλος όντας στο απόγειο της δημοφιλίας του έγινε πρωταγωνιστής του άψογου ντοκιμαντέρ που σκηνοθέτησε ο εμβληματικός Λάκης Παπαστάθης με τίτλο "Χαίρω Πολύ, Σαββόπουλος" (1975). Το πραγματικά ξεχωριστά γυρισμένο φιλμ αποτελεί συρραφή ιδιότυπων μουσικών βίντεο για κομμάτια όπως ο "Μπάλος" και το "Περιβόλι του Τρελού", των οποίων παρεμβάλλονται πλάνα του τραγουδοποιού στο κέντρο της Αθήνας, όπως επίσης μια συγκινητική απόδοση του "Ζεϊμπέκικου" μαζί με τη Σωτηρία Μπέλλου. Πρόκειται για ένα πολύτιμο τεκμήριο, φτιαγμένο με αξιοζήλευτη φρεσκάδα αφού σήμερα, πενήντα χρόνια μετά, δείχνει αρυτίδωτο. Μπορείτε και σας προτρέπουμε να το παρακολουθήσετε δωρεάν μέσω Ertflix.
Την ίδια περίοδο, ο Σαββόπουλος ετοίμαζε το πρώτο σάουντρακ του, αυτό για το "Χάππυ Νταίη" (1976) του Παντελή Βούλγαρη. Το ιδιοσυγκρασιακό πολιτικό δράμα του κορυφαίου σκηνοθέτη, το οποίο αναπαριστά τη ρουτίνα αντιφρονούντων εξόριστων σε ένα ανώνυμο νησί, διακατέχεται από μια τραυματική αντίφαση. Καθώς την ίδια στιγμή που οι φυλακισμένοι βιώνουν καθημερινό ψυχικό και σωματικό βασανισμό, καλούνται από τους δυνάστες τους να διατηρούν ακμαίο ηθικό, ακόμα περισσότερο όταν βρίσκονται ενώπιόν "εκλεκτών" επισκεπτών. Η εν λόγω επώδυνη αμφισημία αποτυπώνεται και μουσικά, αφού ο Σαββόπουλος με συνθέσεις όπως τα παραδόξως ξεσηκωτικά και εμβατηριακά "Χαμογελάστε" και "Φανφάρα", υπογραμμίζει τις παράλογες πτυχές αυτής της καταπίεσης. Θα χρειαζόταν να περάσει μία ολόκληρη δεκαετία για να γράψει ξανά ένα σάουντρακ, για το "Τεριρέμ" (1987) του Απόστολου Δοξιάδη.
Ξεχωριστό κεφάλαιο στον κινηματογραφικό βίο του Σαββόπουλου, αποτελεί η σχέση του με τον επιδραστικό σκηνοθέτη Νίκο Παναγιωτόπουλο. Εκείνος, εξάλλου, ευθύνεται για την πρώτη εμφάνιση του μουσικού στη μεγάλη οθόνη, η οποία γίνεται στην ταινία - σταθμό "Τα Χρώματα της Ίριδος" (1974). Στην πρωτοποριακή για την εποχή της σουρεαλιστική κωμωδία, η οποία περιλαμβάνει μεταμοντέρνες πινελιές που σήμερα χρησιμοποιούνται κατά κόρον, ο Σαββόπουλος εμφανίζεται σε μια σκηνή σε δισκοπωλείο, πλάι στο φανταστικό δίσκο "Benefit" των Jethro Tull, όταν η υπάλληλος ρωτάει τον πρωταγωνιστή Νικήτα Τσακίρογλου εάν γνωρίζει τον Διονύση. Ο καλλιτέχνης θα πραγματοποιούσε ένα ακόμα cameo αργότερα για λογαριασμό του Παναγιωτόπουλου, στο πολυβραβευμένο "Βαριετέ" (1984).
Βέβαια, η μάλλον πιο αξέχαστη κινηματογραφική στιγμή του Σαββόπουλου είναι εκείνη στο ξεκαρδιστικό "Made in Greece" (Πάνος Αγγελόπουλος, 1987), όπου πλάι στον "ταξιτζή" Χάρρυ Κλυνν υποδύεται έναν προσηλωμένο στην αποστολή του βομβιστή…
