«8½»
Από τις Ιταλίδες ηθοποιούς που στιγμάτισαν τον παγκόσμιο κινηματογράφο τις δεκαετίες του '60 και '70, δηλαδή οι Σοφία Λόρεν, Κλαούντια Καρντινάλε, Τζίνα Λολομπρίτζιτα και Μόνικα Βίτι, πλέον μόνο η Λόρεν βρίσκεται ακόμη ανάμεσά μας, καθώς η Καρντινάλε πέθανε σε ηλικία 87 ετών.
Από τις λίγες κινηματογραφικές καριέρες που αξίζει όντως να χαρακτηριστούν μυθικές, εκείνη της Καρντινάλε ξεκίνησε από τον σπαρταριστό "Κλέψα του Κλέψαντος" (Μάριο Μονιτσέλι, 1958), για να ξεκινήσει την απογείωσή της δύο χρόνια μετά, στο "Ο Ρόκο και τ' Αδέρφια του" (1960). Μεταξύ των σπουδαιότερων στιγμών του Λουκίνο Βισκόντι, ο σκηνοθέτης θα μοιραζόταν μία ακόμα αριστουργηματική δουλειά με την Καρντινάλε, στον απαράμιλλα οπερατικό "Γατόπαρδο" (1963). Την ίδια χρονιά δε, θα έκλεβε την παράσταση στο αψεγάδιαστο "8½" (Φεντερίκο Φελίνι). Αρκεί να το αναλογιστούμε λιγάκι για να διαπιστώσουμε πως μιλάμε για ένα ασύλληπτο σερί ταινιών που ελάχιστοι αντίστοιχοι ηθοποιοί έχουν καταφέρει ιστορικά.
Αναπόφευκτα, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, η Ιταλίδα είχε προλάβει ήδη να αναδειχθεί σε σταρ, με τη φήμη της να περνάει και στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Στο Χόλιγουντ η Καρντινάλε μπορεί να μη συμμετείχε σε παραγωγές αντίστοιχης ποιότητας με τις ευρωπαϊκές, ωστόσο, θα ήταν λάθος να παραγνωρίσουμε την εμφάνισή της στον κωμικό "Ροζ Πάνθηρα" (Μπλέικ Έντουαρντς, 1963). Όπως επίσης, να μη σταθούμε στην ανατρεπτική παρουσία της στο γουέστερν - σταθμό "Κάποτε στη Δύση" (1969), όπου βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συναρπαστικής κινηματογραφικής αποδόμησης του είδους από τον πρωτομάστορά του, Σέρτζιο Λεόνε.
Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε μια ανεπανάληπτη δεκαετία για την Καρντινάλε. Η συνέχεια επιφύλασσε και άλλες δουλειές που έκαναν αίσθηση, όπως ο ρόλος της ως Μαγδαληνή στον "Ιησού από τη Ναζαρέτ" (Φράνκο Τζεφιρέλι, 1977) και η συνεργασία της με τον εικονοκλάστη Βέρνερ Χέρτζογκ στο ορμητικό "Φιτζκαρλάντο, ο Τυχοδιώτκης του Αμαζονίου" (1982). Η τελευταία φορά που την είδαμε, στην Ελλάδα, ήταν στη ρομαντική κομεντί "Όλοι οι Δρόμοι Οδηγούν στη Ρώμη" (Έλα Λεμχάγκεν, 2015) πλάι τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ. Μια εντελώς αδέξια ταινία, ωστόσο, όταν έχεις ξεπεράσει τις 100 παραγωγές στο ενεργητικό σου και έχεις αλλάξει δυο-τρεις φορές το ρου της κινηματογραφικής ιστορίας, σε νοιάζει στα αλήθεια;
