Η διεθνής σταρ Βίκι Κριπς μας μιλά για το "Καυτό Γάλα" και τα γυρίσματα στην Ελλάδα

Ευρέως γνωστή για την καθηλωτική πρωταγωνιστική ερμηνεία της στη σπουδαία "Αόρατη Κλωστή" (Πολ Τόμας Άντερσον, 2017) και έπειτα καταξιωμένη στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο, η ηθοποιός Βίκι Κριπς βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του arthouse σινεμά των τελευταίων ετών. Τώρα, με αφορμή τη συμμετοχή της στο γυρισμένο στην Ελλάδα ψυχόδραμα "Καυτό Γάλα" της Ρεμπέκα Λένκιεβικζ (σεναριογράφος του οσκαρικού "Ida"), όπου υποδύεται μια αινιγματική γυναίκα που αφυπνίζει ερωτικά το χαρακτήρα της Έμα Μακέι, η Κριπς απαντά στις ερωτήσεις του "α".

Τι ήταν εκείνο που σας κέντρισε το ενδιαφέρον ώστε να συμμετάσχετε στο "Καυτό Γάλα"; Φυσικά, πέρα από την προοπτική του να πρωταγωνιστήσετε στο σκηνοθετικό ντεμπούτο της Λένκιεβικζ.
Δε θα σας κρύψω πως δεν ήμουν εξοικειωμένη με τη σπουδαία καριέρα της Ρεμπέκα ως σεναριογράφος. Έτσι, όταν διάβασα το "Καυτό Γάλα" έμεινα άναυδη από τη γραφή της. Ακόμα περισσότερο, ένιωθα πως το κείμενο αναδύει μια μαγνητική ενέργεια, με έλκυε και δεν μπορούσα να του αντισταθώ.

Στην πορεία ριζικής μεταμόρφωσης της Σοφία (σ.σ.: Έμα Μακέι), ο χαρακτήρας σας παίζει καθοριστικό ρόλο ώστε να "ξεκλειδωσει" τις ανασφάλειές της. Πιστεύετε, ενιότε πρέπει να μπει ένας άνθρωπος στη ζωή μας ώστε να ταρακουνηθούμε υπαρξιακά;
Αναμφίβολα. Ορισμένες φορές γνωρίζουμε κάποιον και ξαφνικά αποσαφηνίζεται ποιοι είμαστε, αποκαλύπτεται ένας εαυτός που είχαμε κρυμμένο μέσα μας. Ταυτόχρονα, μας βοηθά να προχωρήσουμε στο μέλλον χωρίς τα βάρη του παρελθόντος, τα πρόσωπα και τις καταστάσεις που μας κρατούν σε μια ψευδή ελευθερία.

Την ίδια στιγμή η Ίνγκριντ, ο ρόλος που υποδύεστε, εκτίθεται μόνο όσο χρειάζεται, τα περισσότερα τα αποκρύπτει. Θα μπορούσατε να συνοψίσετε την ιδιοσυγκρασία της σε ένα συναίσθημα;
Μόνο ένα;! Είναι αδύνατο! Είναι σα χαμαιλέοντας, αλλάζει συνεχώς μορφή και αισθήματα. Είναι ο δικός της μηχανισμός επιβίωσης. Ακόμα περισσότερο εάν έχουμε βιώσει τραυματικές εμπειρίες, όπως εκείνη. Δεν είναι τυχαίο πως μας συστήνεται κάνοντας ιππασία. Καβαλάει το άλογο όπως κρατά υπό έλεγχο τα συναισθήματά της.

Αναρωτιέμαι, ανατρέξατε στο βιβλίο της Ντέμπορα Λέβι κατά την προετοιμασία σας; Και κατ’ επέκταση, πόσο χρήσιμο είναι να μελετάτε το πρωτότυπο υλικό όταν συμμετέχετε σε μια κινηματογραφική διασκευή;
Θα είμαι ειλικρινής, δε γνώριζα το μυθιστόρημα, όπως και δεν ανέτρεξα σε αυτό. Πολύ απλά, διότι δεν πίστευα ότι μπορεί να με βοηθήσει στη δουλειά μου. Κάθε συνεργασία την αντιμετωπίζω όπως μια σχέση, είναι προτιμότερο κάθε φορά να ξεκινάς από το μηδέν. Για να είσαι καλός σε αυτό που κάνεις πρέπει να είσαι πρόθυμος να ανοιχτείς, να δεχτείς πράγματα. Εξάλλου, αυτός δεν είναι ο λόγος που κάνουμε τέχνη; Για να προκαλούμε την τόλμη μας, να επιδιώκουμε το ακατόρθωτο. Βουτάς στο άγνωστο και ελπίζεις το ένστικτό σου να σε κατευθύνει σε ένα ασφαλές σημείο να προσγειωθείς. Χωρίς ρίσκο δεν έχει πλάκα!

Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά γνωρίζω πως τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Με δεδομένο πως οι περισσότερες σκηνές είναι σε εξωτερικούς χώρους, πόσο απαιτητικές ήταν οι συνθήκες; Φαντάζομαι πως η εμπειρία θα ήταν πολύ διαφορετική συγκριτικά με το "Beckett" (2021) το οποίο, επίσης, γυρίστηκε εδώ.
Όπως αντιλαμβάνεστε, είχε πάρα πολλή ζέστη! Ήταν μια πρόκληση, κακά τα ψέματα, όμως την παλέψαμε. Είναι μέρος της δουλειάς μας και του να κάνεις σινεμά, πρέπει να μπορούμε να προσαρμοζόμαστε σε κάθε κατάσταση. Αμφιβάλλω πως υπάρχει έστω μία ταινία που να υλοποιήθηκε κάτω από τέλειες συνθήκες. Έπειτα, εν προκειμένω ήμασταν δίπλα στη θάλασσα που δεν το λες και άσχημο. Ας πούμε, αυτή είναι και η βασική αντίθεση με το "Beckett", το οποίο κατά κύριο λόγο γυρίστηκε σε ορεινές περιοχές. Ξέρετε, όμως, τι μου έκανε πραγματικά εντύπωση; Ότι στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο παραγωγών η Αθήνα έχει αλλάξει τόσο. Με ξαφνιάζει γιατί δεν έχει περάσει καν πολύς καιρός, όμως παραμένω ερωτευμένη με την πόλη. Όποτε βρίσκομαι στην Ελλάδα είμαι πολύ χαρούμενη.