Πώς φτιάχτηκαν οι αφίσες των καλύτερων ελληνικών ταινιών της χρονιάς: "Υπάρχω"

Ο κινηματογράφος ως τέχνη είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την έννοια του φετίχ. Αφενός από το πώς τα ψηλαφεί και τα εξερευνά στη μεγάλη οθόνη, αφετέρου εξαιτίας της ίδιας της υλικότητάς του. Είτε ψηφιακά είτε φτιαγμένα με σελιλόιντ, τα φιλμ αφορούν πηγαία τις αισθήσεις, από την ίδια την όραση μέχρι τη γεύση των ποπ κορν, τον ήχο των καθισμάτων που ανοίγουν στην αίθουσα, την αίσθηση του εισιτηρίου στο χέρι και τις μυρωδιές των θερινών σινεμά - ειδικά αυτήν την περίοδο. Λίγες πτυχές του κινηματογράφου, ωστόσο, έχουν φετιχοποιηθεί τόσο όσο οι αφίσες (οκ, μαζί με τις tote bags). Αυτές επιδεικνύουν την αισθητική ταυτότητα μιας παραγωγής και από αυτές κρίνεται, ως ένα βαθμό, εάν θα δελεαστεί ο θεατής ώστε να μπει στην αίθουσα αλλά και, ανά περιπτώσεις, εάν θα καταλήξει να κοσμεί κάποιο σαλόνι.

Για αυτό λοιπόν, ως ένας άτυπος φόρος τιμής στην τέχνη της κινηματογραφικής αφίσας, ενόψει των 16ων βραβείων Ίρις που απονέμει η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου στις 11 Ιουνίου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, παρουσίαζουμε τις αφίσες των υποψηφίων στις κατηγορίες καλύτερης μεγάλου μήκους μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ.

Η σειρά που τηρείται είναι ίδια με εκείνη των υποψηφιοτήτων, δηλαδή αλφαβητική, με την αρχή να γίνεται από τη μυθοπλασία. Έτσι μετά την ταινία "Αγαπούσε τα Λουλούδια Περισσότερο", το "Αρκάντια", το "Κιούκα, Πριν το Τέλος του Καλοκαιριού" και το "Κρέας", σειρά έχει το "Υπάρχω" του Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Η μουσική βιογραφία ανατρέχει στην εποχή που, ως παιδί Μικρασιατών προσφύγων, ο Στέλιος Καζαντζίδης μεγαλώνει με τη μητέρα του και τον μικρότερο αδελφό του στη Νέα Ιωνία του ’40. Κάνει διάφορες δουλειές για να συντηρήσει την οικογένειά του, μέχρι που το αφεντικό του στο εργοστάσιο τον ακούει να τραγουδάει και του χαρίζει μια κιθάρα.

Όσον αφορά το σχεδιασμό της αφίσας, οι συντελεστές αναφέρουν σχετικά στο "α":
"Το 'Υπάρχω', πέρα από τον εμβληματικό τίτλο του τραγουδιού του Στέλιου Καζαντζίδη, είναι μια λέξη με ιδιαίτερη δύναμη. Ως τίτλος της ταινίας, λειτουργεί σαν ξεκάθαρη δήλωση ύπαρξης του καλλιτέχνη: 'Υπάρχω ακόμα'.  Και αυτό είναι αλήθεια. Υπάρχει μέσα από τα τραγούδια του, τη ζωή του και, πλέον, μέσα από την ταινία.

Το χειρόγραφο λογότυπο άντλησε έμπνευση από την ίδια τη λέξη. Σχεδιάστηκε έτσι ώστε να μεταφέρει άμεσα τον συσχετισμό του τίτλου με το πρόσωπο του Καζαντζίδη, ενισχύοντας οπτικά το καλλιτεχνικό ύφος. 'Υπάρχω', μια λέξη σαν να την έχει γράψει ο ίδιος.

Η φωτογραφία της κύριας αφίσας επιλέχθηκε για τον έντονο συναίσθημά της. Ο πρωταγωνιστής Χρήστος Μάστορας, με την έκφραση, τη στάση και το βλέμμα του, αποτυπώνει μια στιγμή στη ζωή του νεαρού Καζαντζίδη πριν από την επιτυχία. Μια στιγμή έμπνευσης και δημιουργίας στο φτωχικό πατρικό του σπίτι.

Η χρωματική παλέτα είναι εμπνευσμένη από το color coding της ταινίας. Χρώματα που δημιουργούν την αίσθηση μιας άλλης εποχής, περασμένης, νοσταλγικής, που θα παρακινήσουν τον θεατή να την ξαναζήσει βλέποντας την ταινία. Όσο για αυτούς που δεν την έζησαν, σίγουρα θα νιώσουν την ατμόσφαιρά της. Τα ίδια χρώματα έχουν εφαρμοστεί και στα υπόλοιπα visual στοιχεία της ταινίας, character banners, web και social media banners".

Η αφίσα του "Υπάρχω":

Διαβάστε τη σύνεντευξη του "α" με τον σκηνοθέτη Γιώργο Τσεμπερόπουλο εδώ. Όλες οι υποψηφιότητες των 16ων βραβείων Ίρις υπάρχουν εδώ.