«Αποστολή στην Μπριζ»
Η περίπτωση του Δουβλινέζου ηθοποιού Brendan Gleeson (Μπρένταν Γκλίζον) ανήκει σε εκείνες των κινηματογραφικών σταρ που εκτιμώνται ή αποκτούν ευρύτερη απήχηση κάπως αργοπορημένα στην καριέρα τους. Ο συγκεκριμένος, ο οποίος συμπληρώνει σήμερα τα 70 του (γεννημένος στις 29 Μαρτίου του 1955), παρότι ξεκίνησε την πορεία του στο σινεμά, στα 34 παρακαλώ, με μικρούς ρόλους πλάι σε σπουδαίους σκηνοθέτες, όπως ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ("Α.Ι.: Τεχνητή Νοημοσύνη", 2001), ο Μάρτιν Σκορσέζε ("Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης", 2002) και ο Ρίντλεϊ Σκοτ ("Το Βασίλειο των Ουρανών", 2005) χρειάστηκε να περιμένει μέχρι σχετικά πρόσφατα για να γνωρίσει μαζική καταξίωση.
Σε αυτό βοήθησαν η εντατική δουλειά και η ιδιότυπη ενέργειά του, στοιχεία που βοήθησαν να ξεχωρίζει σε κάθε του εμφάνιση. Είναι αξέχαστη η ενσάρκωσή του ως "Τρελομάτης" Μούντι στο "Κύπελλο της Φωτιάς" (Μάικ Νιούελ, 2005) και το "Τάγμα του Φοίνικα" (Ντέιβιντ Γιέιτς, 2007), όπως επίσης η ερμηνεία του στην άψογη μικρού μήκους "Six Shooter" (2004), το ντεμπούτο του Μάρτιν ΜακΝτόνα, με τον οποίο στη συνέχεια θα συνεργάζονταν συχνά σε σπουδαίες δουλειές. Ας δούμε, όμως, παρακάτω ποιοι είναι οι πέντε καλύτεροι ρόλοι του Μπρένταν Γκλίζον.
Οι 5 καλύτεροι ρόλοι του Μπρένταν Γκλίζον:
"Γολγοθάς" (Τζον Μάικλ ΜακΝτόνα, 2014)
Ταινία που αδίκως δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην Ελλάδα, άγνωστο γιατί, ο "Γολγοθάς" θέλει τον Γκλίζον σε ρόλο ιερέα - εξιλαστήριου θύματος, καθώς βρίσκεται μπλεγμένος σε ένα ηθικό αδιέξοδο που συνδυάζει τα κακώς κείμενα της καθολικής εκκλησίας με άλυτα ζητήματα της ιρλανδικής κοινωνίας. Ένα υποβλητικό φιλμ που στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στην άρτια ερμηνεία του πρωταγωνιστή του.
"Αποστολή στην Μπριζ" (Μάρτιν ΜακΝτόνα, 2008)
Μια από τις καλύτερες κωμωδίες του 21ου αιώνα, η "Αποστολή" καθιέρωσε τον Μάρτιν ΜακΝτόνα, αδερφός του προαναφερθέντος Τζον Μάικλ, ως σκηνοθέτη που χρήζει καθολικής προσοχής, αλλά και τον Γκλίζον ως έναν ηθοποιό που μπορεί να συνδυάζει αβίαστα το αυθεντικά βλοσυρό με το βιτριολικά σαρκαστικό. Όλα αυτά, καθώς υποδύεται έναν επαγγελματία δολοφόνο που οδηγείται σε υποχρεωτικές διακοπές στη βέλγικη πόλη Μπριζ, έπειτα από ένα μοιραίο λάθος του συναδέλφου του (ένας εξίσου απολαυστικός Κόλιν Φάρελ) ο οποίος καταρρέει από τις τύψεις.
"Εκτός Νόμου και Χρόνου" (Τζον Μάικλ ΜακΝτόνα, 2011)
Όπως αντιλαμβάνεστε ήδη, χωρίς τα αδέρφια ΜακΝτόνα ο Γκλίζον πιθανότατα να μην είχε καριέρα, αλλά εδώ είμαστε τώρα. Ταυτόχρονα, βέβαια, μιλάμε για δύο από τις πιο προσοδοφόρες συνεργασίες ηθοποιού με σκηνοθέτες, οπότε μόνο κερδισμένοι βγαίνουμε. Εν προκειμένω η υπόθεση αφορά έναν αστυνομικό με ασυνήθιστο ταμπεραμέντο κι ακόμα πιο ανορθόδοξο modus operandi ο οποίος ζει ήσυχα σε μια μικρή πόλη του Γκάλγουεϊ. Η καθημερινότητά του ανατρέπεται όταν ένας βίαιος φόνος συνδεθεί με μια διεθνή σπείρα ναρκωτικών, υπόθεση που φέρνει στην περιοχή έναν πράκτορα του FBI (Ντον Τσιντλ) για να τη διαλευκάνει.
Η ψυχή της ταινίας αναβλύζει μέσα από τον κεντρικό ήρωά της, καθώς πρόκειται για μια εξαιρετικά γραμμένη σπουδή χαρακτήρα, ο οποίος αδιαφορεί για τη γνώμη του περίγυρου και κατ' επέκταση των θεατών. Όσο άξεστος και αχρείαστα απότομος μπορεί να γίνεται, φυσικά στις πιο αστείες στιγμές του φιλμ, άλλο τόσο ο ΜακΝτόνα φροντίζει να συμπληρώσει το πορτραίτο του μέσα από σκηνές που προδίδουν πόσο μόνος είναι στην πραγματικότητα. Διαβάστε περισσότερα για την ταινία εδώ.
"Τα Πνεύματα του Ινισέριν" (Μάρτιν ΜακΝτόνα)
Η μοναδική οσκαρική υποψηφιότητα του Γκλίζον, μέχρι στιγμής, ήρθε χάρη στο ρόλο ένος άντρα που δε δίστασε να φτάσει στα άκρα για να αποδείξει το επιχείρημά του. Ξανά απέναντι στον Φάρελ, ο Ιρλανδός κλέβει την παράσταση με το ερεβώδες πείσμα του, σε μια ταινία που συνολικά προσφέρει μια διεισδυτική ματιά στην ιλαροτραγωδία της ανθρώπινης (συν)ύπαρξης. Διαβάστε την αναλυτική κριτική της ταινίας εδώ.
"The Treaty" (Τζόναθαν Λιούις, 1991)
Παρότι μόλις στην αρχή της καριέρας του και έχοντας προηγουμένως συμμετάσχει μόλις σε μία μεγάλου μήκους (το φοβερό "Field" του Τζιμ Σέρινταν), ο Γκλίζον βρέθηκε να ενσαρκώνει έναν από τους θεμελιωτές του ιρλανδικού κράτους. Η εν λόγω τηλεταινία επικεντρώνεται στις τρομερά σύνθετες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον πολιτικό αγωνιστή Μάικλ Κόλινς και τους Βρετανούς διπλωμάτες το 1921, διαβουλεύσεις που υπήρξαν καθοριστικές για την αναγνώριση του ιρλανδικού κράτους. Ένας vintage Γκλίζον που ήδη έδειχνε το εύρος του ταλέντου του.
