Οι τελευταίες μέρες ανήκουν δικαιωματικά στους Last Drive. Ένα από τα σπουδαιότερα εγχώρια σχήματα, αποχαιρετά το κοινό του δίνοντας μια σειρά συναυλιών στο Gagarin 205 οι οποίες, προφανώς, είναι όλες ασφυκτικά sold out εδώ και καιρό. Όπως ανέφεραν πρόσφατα στο "α": "Ήταν μια αίσθηση, μια σκέψη που δουλεύαμε για καιρό, από την εποχή που γράφαμε τον τελευταίο μας δίσκο. Δεν ήταν κάτι που προέκυψε ξαφνικά μέσα από κάποια κρίση στην μπάντα. Αισθανθήκαμε ότι η διαδρομή μας ολοκληρωνόταν με αυτή τη μορφή και θελήσαμε να το κλείσουμε όμορφα με μερικές συναυλίες εδώ, στην πόλη που φτιαχτήκαμε".
Μακριά από αυτήν την πόλη, πριν από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, οι Last Drive γύρισαν τη μόνη πλην εμβληματική κινηματογραφική εμφάνισή τους. Ήταν για τις ανάγκες του "Τοπίου στην Ομίχλη" (1988), του μελαγχολικού road movie που σκηνοθέτησε ο κορυφαίος Θόδωρος Αγγελόπουλος, με πρωταγωνιστή τον Στράτο Τζώρτζογλου. Στη σκηνή, το συγκρότημα παίζει το "Every Night" σε ένα ημιφωτισμένο κλαμπ, στο οποίο η νεαρή ηρωίδα περιφέρεται σα να έχει μόλις μεταφερθεί σε μια παράξενη παράλληλη διάσταση.
Η συνύπαρξη των Last Drive με τον Αγγελόπουλο ήταν εντελώς απροσδόκητη, αφού από τη μία το σχήμα προερχόταν από το μουσικό και εν μέρει κοινωνικό περιθώριο, όπως το αντιλαμβανόταν τότε η κυρίαρχη μικροαστική λογική. Από την άλλη, δεν αποτελεί αυτονόητη επιλογή ενός σκηνοθέτη συνδεδεμένου με τον ορχηστρικό λυρισμό των συνθέσεων της Ελένης Καραΐνδρου, αλλά και ευρύτερα με ένα κινηματογράφο "διανόησης", υψηλής κουλτούρας και ποίησης. Για όλους αυτούς τους λόγους, βέβαια, η σκηνή επιδρά άψογα. Αφού το οδοιπορικό που πραγματοποιούν οι πρωταγωνιστές αποκτά μια γνήσια λαϊκότητα και συντονίζεται με το ντόπιο underground που "έβραζε" τότε.
Θα τολμήσουμε να εκφράσουμε μια εικασία, στα όρια της συνωμοσιολογίας, για το πώς εμπνεύστηκε ο Αγγελόπουλος την παραπάνω σκηνή. Το "Τοπίο στην Ομίχλη" κυκλοφόρησε το 1988, ένα χρόνο μετά τα αριστουργηματικά "Φτερά του Έρωτα" του Βιμ Βέντερς. Σε αυτήν την ταινία εμφανίζονται, σε δύο εξαιρετικές και χαρακτηριστικές σκηνές, διαδοχικά, οι Crime and the City Solution και οι Nick Cave and the Bad Seeds. Τα στιγμιότυπα αυτά προκάλεσαν αμέσως αίσθηση, για αυτό και συγκαταλέγονται μεταξύ των καλύτερων του Γερμανού δημιουργού. Ο σινεφίλ μύθος λέει πως κατά τη διάρκεια του 40ου Φεστιβάλ των Καννών, όπου έκαναν πρεμιέρα τα "Φτερά", ο Αγγελόπουλος ως μέλος της κριτικής επιτροπής υπήρξε καθοριστικός (ασκώντας βέτο) στο να κερδίσει ο Βέντερς το βραβείο σκηνοθεσίας. Μας αρέσει να πιστεύουμε, λοιπόν, πως έμμεσα επηρεάστηκε από εκείνον, για αυτό και μερικούς μήνες αργότερα είδαμε τους Drive στο "Τοπίο"...
Για το πώς προέκυψε η συνεργασία, βέβαια, τα λένε σαφώς καλύτερα οι ίδιοι οι Drive, στη συνέντευξη που παρείχαν πριν από έντεκα χρόνια στους Κωστή Ζουλιάτη και Κλείτο Κυριακίδη, με αφορμή το τότε αφιέρωμα της Ταινιοθήκης στον Αγγελόπουλο. Δείτε το απόσπασμα παρακάτω.
Διαβάστε Επίσης
