Το περασμένο σαββατοκύριακο (16/3) έγινε γνωστό πως σε νυχτερινό κέντρο της Βορείου Μακεδονίας ξέσπασε πυρκαγιά που κόστισε τη ζωή σε δεκάδες θαμώνες, τραυματίζοντας επίσης μεγάλο αριθμό ατόμων, ορισμένοι έφτασαν να διακομίζονται μέχρι και τη Θεσσαλονίκη. Το περιστατικό που προέκυψε εξαιτίας εγκληματικά ελλιπών μέτρων ασφαλείας, θυμίζει ανατριχιαστικά ένα αντίστοιο τραγικό βράδυ στη Ρουμανία πριν από μία δεκαετία.
Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια ζωντανής εμφάνισης συγκροτήματος στο κλαμπ "Colectiv" του Βουκουρεστίου, ένα ατύχημα με πυροτεχήματα άφησε πίσω του 27 νεκρούς και 180 τραυματίες. Ο απολογισμός, όμως, έμελλε να αυξηθεί, καθώς πολλά από τα άτομα που είχαν επιβιώσει άρχισαν να πεθαίνουν στα νοσοκομεία από τράυματα τα οποία δεν ήταν επικίνδυνα για την υγεία τους. Τότε, μια γιατρός αποφασίζει να σπάσει τη σιωπή της και παράλληλα, ένας αθλητικός δημοσιογράφος αποκαλύπτει μια τεράστια ιατρική απάτη που οδήγησε σε μαζικές διαμαρτυρίες και εν τέλει την πτώση της κυβέρνησης. Όλα τα γεγονότα με τις καθηλωτικές κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις τους απεικόνισε δεξιοτεχνικά στο υποψήφιο για δύο Όσκαρ ντοκιμαντέρ "Κολέκτιβ" (2019) ο σκηνοθέτης Αλεξάντερ Νάναου.
Σε συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει, τότε, είχαμε ρωτήσει το δημιουργό εάν τα πράγματα είχαν αλλάξει καθόλου στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την κυκλοφορία της ταινίας. Μας είπε τότε ότι: "Είναι αρκετά περίπλοκο το ζήτημα για να δώσω μια απλή απάντηση στο ερώτημά σας, ειδικά όσον αφορά τις ψευδείς πληροφορίες που εκφέρονταν συστηματικά τότε από τους κυβερνητικούς εκπροσώπους. Ωστόσο, μπορώ να μοιραστώ μαζί σας πως μέχρι σήμερα ούτε ένας δεν έχει τιμωρηθεί για όσα συνέβησαν. Παραμένει εξαιρετικά δύσκολο να εντοπίσουμε την αλήθεια, λόγω του τρόπου που είναι οργανωμένοι οι κρατικοί θεσμοί. Αρκεί να σας πω ότι με αφορμή την πανδημία συστάθηκε μια ειδική επιτροπή για την αντιμετώπισή της, αλλά για να μάθουμε ποια μέλη την απάρτισαν χρειάστηκε να περάσει ένας ολόκληρος χρόνος. Μιλάμε για μια ομάδα ανθρώπων η οποία έπαιρνε αποφάσεις καθημερινά για το ρουμανικό λαό, αλλά η κυβέρνηση αρνούνταν επί ένα έτος να δημοσιοποιήσει τα ονόματά τους. Επομένως, η πολιτική τάξη διατηρεί νοοτροπία παρόμοια με εκείνη που βλέπουμε στην ταινία, δηλαδή με μισές αλήθειές αποκρύπτει τα λάθη ή όσα γίνονται παρασκηνιακά. Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, η ατμόσφαιρα έχει αλλάξει βαθιά. Ο κόσμος είναι περισσότερο υποψιασμένος και επιφυλακτικός απέναντι στις κυβερνητικές πρακτικές, καθώς έχει ισχυροποιηθεί η κοινωνία των πολιτών. Για παράδειγμα, χάρη σε ιδιωτικά κεφάλαια κατά τη διάρκεια της πανδημίας κατασκευάστηκαν νοσοκομεία και μονάδες εντατικής θεραπείας, την ώρα που οι κρατικές επενδύσεις έγιναν σε ΜΕΘ που αποδείχθηκαν ακατάλληλες για χρήση. Υπάρχει, επίσης, μια αυξημένη εμπιστοσύνη σε μια μικρή μερίδα του Τύπου".
Μια κατάσταση, δηλαδή, εξαιρετικά οικεία εκτός από ακραιφνώς βαλκανική, η οποία μας υπενθυμίζει πως η διαφθορά είναι ένα διεθνές και πολυπρισματικό φαινόμενο. Όπως είχε γραφτεί και στην κριτική του "α": "Άναρχη δομή, στρεβλή θεσμική ιεραρχία, ανεξέλεγκτη διαπλοκή και μια διάχυτη μισαλλοδοξία ορίζουν μια εφιαλτικά παράλογη καθημερινότητα, την οποία μπορεί να αντικρίσει κανείς από την πικρά αστεία ή από τη βαθιά τραγική πλευρά της". Το "Κολέκτιβ" είναι διαθέσιμο στην πλατφόρμα του Cinobo.
Διαβάστε Επίσης
