Δείτε online βραβευμένες ταινίες του 13ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου

Το 13ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου μπορεί να έριξε αυλαία στην Ταινιοθήκη πριν από μερικές μέρες, ωστόσο, οι ταινίες που βράβευσε φέτος είναι διαθέσιμες διαδικτυακά.

Συγκεκριμένα, έως και τις 28/12 στη ψηφιακή πλατφόρμα του θεσμού οι σινεφίλ έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν (€ 3) τα φιλμ που απέσπασαν το βραβείο Artworks καλύτερης ταινίας ("Άνθρωπος Νούμερο 4") και τις ειδικές μνείες του τμήματος ("Notes: Remembered and Found", "Ημερολόγιο Κλίματος"). Ας δούμε αναλυτικότερα τα φιλμ.

"Άνθρωπος Νούμερο 4" (Μιράντα Πενέλ)

Γάζα, Δεκέμβριος 2023. Η συνάντηση με μια ανησυχητική φωτογραφία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γεννά ερωτήματα σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι θεατής. "Τι ακριβώς κοιτάζω;" είπες φωναχτά. Η παραδοξότητα του σκηνικού –το πρώτο πλάνο που φωτίζεται από μια λάμπα, οι άντρες στο ανάχωμα, οι στρατιώτες στο βάθος και οι στοιχειωμένες πολυκατοικίες– σου θύμισε μια εικόνα από μια ταινία που ίσως είχες δει.

"Notes: Remembered and Found" (Μαρία Αναστασίου)

Το ντοκιμαντέρ διερευνά τον εκτοπισμό μιας οικογένειας κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974, εστιάζοντας σε τέσσερις γενιές γυναικών, συμπεριλαμβανομένης της μικρής κόρης της σκηνοθέτιδας. Η ταινία διαπλέκει τη μνήμη με την αφήγηση, παλεύοντας με το παρελθόν για να διαφυλάξει την οικογενειακή ιστορία. Αμφισβητεί τις παραδοσιακές μεθόδους αρχειοθέτησης, αντιστεκόμενη στη μυστικοποίηση, με σκοπό να αποτυπώσει την πράξη της αρχειοθέτησης και ταυτόχρονα να αναδείξει το συναισθηματικό βάρος που φέρουν οι άνθρωποι οι οποίοι διαμορφώνονται από τη διαδικασία της μεταμνημόνευσης.

"Ημερολόγιο Κλίματος" (Αλέκος Αλεξιάδης)

Tο 'Ημερολόγιο Κλίματος' είναι ένα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε την άνοιξη του 2020. Η κάμερα είναι σταθερή, η λήψη είναι η ίδια κάθε μέρα. Οι αλλαγές στη θερμοκρασία και στον χρόνο διογκώνονται μέσω της εικόνας, παράλληλα με τις μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα κατά τη διάρκεια της καραντίνας στην Αθήνα. Η πλειονότητα των πληροφοριών, ωστόσο, συλλέγεται μέσω του ήχου σε μία αντίστιξη με την εικόνα που φαίνεται παγωμένη. Στο τέλος, η αφήγηση, που σε όλη τη διάρκεια της ταινίας συνοδεύει την εικόνα, μπερδεύεται με τη μουσική τείνοντας προς την αφαίρεση, σαν μία πολιτικά φορτισμένη σπουδή στον Μονέ.