Μόλις στην πρώτη ταινία της, η σκηνοθέτρια Λεά Ντομενάκ βρέθηκε να σκηνοθετεί μια από τις πιο εμβληματικές Γαλλίδες ηθοποιούς. Ο λόγος για την Κατρίν Ντενέβ, η οποία στην κομεντί "Η Κυρία του Προέδρου" υποδύεται την Μπερναντέτ Σιράκ, σύζυγο του πρωθυπουργού Ζακ Σιράκ. Στην ταινία, ύστερα από μια ζωή στη σκιά του συζύγου της, η Μπερναντέτ μετακομίζει το 1995 στο Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων ως πρώτη κυρία της Γαλλίας και τότε, αποφασίζει να αλλάξει την εικόνα που έχουν όλοι για εκείνη. Συναντήσαμε τη Λεά Ντομενάκ στο Παρίσι ώστε να απαντήσει στις ερωτήσεις μας με αφορμή το ντεμπούτο της.
Η κεντρική ιδέα της ταινίας σας είναι αρκετά πιασάρικη. Πώς την εμπνευστήκατε;
Η Μπερναντέτ Σιράκ είναι ένα πρόσωπο άρρηκτα συνδεδεμένο με την παιδική ηλικία μου. Όχι μόνο γιατί ως πρώτη κυρία βρισκόταν συχνά στα φώτα της δημοσιότητας, αλλά και επειδή ο πατέρας μου έγραφε πολύ για την προεδρική οικογένεια όντας πολιτικός συντάκτης. Οφείλω να ομολογήσω, επίσης, πως τότε δεν είχα την καλύτερη ιδέα για εκείνη. Μου φαινόταν τρομερά συντηρητική και αδιάφορη. Ώσπου κάποια στιγμή είδα το ντοκιμαντέρ "Bernadette Chirac, Mémoires d’une femme libre", όπου η ίδια μοιράζεται αφιλτράριστα όλες τις σκέψεις της και έτσι, άλλαξε πλήρως η αντίληψή μου για εκείνη. Ένιωσα πως είχε πραγματικά μια ιστορία να πει. Κι αφού κατάφερε να συγκινήσει έναν άνθρωπο σαν κι εμένα, νέο, μια φεμινίστρια που μέχρι πρότινος δε τη συμπαθούσε, λογικά το βίωμά της είναι πιο οικείο και άρα πιο καθολικό από όσο νόμιζα.
Η επόμενη ερώτησή μου είναι ακόμα πιο προφανής. Σε ποια φάση διαπιστώσατε ότι η Κατρίν Ντενέβ είναι η κατάλληλη για το ρόλο;
Από την πρώτη στιγμή! Προτού καν ολοκληρώσω καλά καλά το σενάριο, το είχα ήδη πει στον παραγωγό μου, έχοντας όλη την άγνοια μιας σκηνοθέτριας στο ντεμπούτο της. Συγκαταβατικά, θυμάμαι, ο παραγωγός μου είπε "θα δούμε", μην πιστεύοντας ούτε ο ίδιος πως είναι εφικτό να συνεργαστούμε μαζί της. Ήμασταν πολύ τυχεροί που τα καταφέραμε τελικά και προσωπικά, είμαι ενθουσιασμένη με το αποτέλεσμα. Γιατί παρόλο που η Κατρίν φυσιογνωμικά δε μοιάζει με την Μπερναντέτ, κατάφερε να την ενσαρκώσει κυριολεκτικά, να αφομοιώσει το ύφος και το φέρσιμό της άψογα.
Η "Κυρία του Προέδρου" είναι με έναν τρόπο μια πλαστή βιογραφία. Οπότε, αναρωτιέμαι, πόσες ελευθερίες δώσατε στον εαυτό σας κατά τη συγγραφή του σεναρίου;
Καθώς προτεραιότητά μας ήταν να φτιάξουμε μια κωμωδία, για να μπορέσουμε να φτιάξουμε αστείες σκηνές έπρεπε να επινοήσουμε διάφορα περιστατικά. Έπειτα για να διαπιστώσουμε τι ήταν αληθινό στις ζωές των Σιράκ μελετήσαμε πάρα πολύ αρχειακό υλικό, κάναμε ακόμα και συνεντεύξεις με ανθρώπους που τους γνώριζαν είτε ως συνεργάτες είτε ως φίλοι. Με βάση, λοιπόν, πραγματικά γεγονότα δώσαμε περιθώριο στους εαυτούς μας να προσθέσουμε στοιχεία που θα μας έκαναν να γελάσουμε. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, όλοι ξέρουν ότι η Μπερναντέτ και ο Νικολά Σαρκοζί είχαν γνωριστεί και έκαναν κρυφά σχέδια, αλλά κανείς δε γνωρίζει πού ακριβώς. Για αυτό εμείς σκεφτήκαμε να τους βάλουμε στο εξομολογητήριο. (γέλια)
Αλήθεια, υπήρξαν πιέσεις ώστε να μην αναφερθείτε καθόλου ή να θίξετε με συγκεκριμένο τρόπο καταστάσεις στην ταινία;
Οι άνθρωποι στο περιβάλλον των Σιράκ ήταν, φυσικά, ενήμεροι για την παραγωγοί. Ωστόσο, καθώς έτσι κι αλλιώς δε θέλαμε να γυρίσουμε μια επίσημη βιογραφία, δε χρειάστηκε να ζητήσουμε άδεια για κάτι. Με αυτόν τον τρόπο, κιόλας, προστατέψαμε την καλλιτεχνική ελευθερία και δημιουργική ακεραιότητά μας. Το ενδιαφέρον είναι πως αφού ολοκληρώθηκε το μοντάζ, κάναμε μια ιδιωτική προβολή για την κόρη της Μπερναντέτ η οποία δεν ενθουσιάστηκε με το αποτέλεσμα (γέλια). Μας στήριξε, όμως, όταν κυκλοφόρησε η ταινία και δήλωσε συγκινημένη με την απεικόνιση των γονιών της.
Παράλληλα, στο φιλμ μεταφερόμαστε σε μια εποχή που η Γαλλία βρισκόταν, ίσως για τελευταία φορά, στην κορυφή. Πολιτικά, οικονομικά, ακόμα και στον αθλητισμό. Είχατε υπόψη αυτήν τη σκέψη στα γυρίσματα;
Δεν είμαι μεγάλη οπαδός της νοσταλγίας, αλλά μου αρέσει να παίζω με τους κώδικές της. Για αυτό έχω ενσωματώσει αρκετά κλεισίματα του ματιού αναφορικά με σπουδαία εθνικά γεγονότα που θα θυμούνται όσοι έζησαν τη δεκαετία του ‘90, όπως και εγώ.
Περισσότερες πληροφορίες
Η Κυρία του Προέδρου
Μια ζωή στη σκιά του συζύγου της, η Μπερναντέτ Σιράκ όταν μετακομίζει το 1995 στο Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων ως πρώτη κυρία της Γαλλίας, αποφασίζει να αλλάξει την εικόνα που έχουν όλοι για εκείνη.
