Ο άνθρωπος πάντα κουβαλάει μαζί του το παρελθόν του, όπου κι αν πάει στο χώρο και στο χρόνο. Η απόσταση, όμως, από αυτό αλλάζει και την εικόνα του, μιας και η ζωή σε αναγκάζει συχνά να το αναθεωρήσεις ή να (προσπαθήσεις να) το ξεχάσεις, άλλοτε να το ωραιοποιήσεις και πολλές φορές να το απαρνηθείς. Έτσι, κάθε γενιά βλέπει στην επομένη μια πραγματικότητα που της θυμίζει το δικό της νεανικό χθες, μόνο που το καινούργιο μέλλον δεν βρίσκεται πια υπό τον έλεγχό της. Το κρατούν χέρια και το κατευθύνουν μυαλά τα οποία φοβάται να εμπιστευτεί, νιώθοντας ότι από τη μία πρέπει να τα προστατεύσει και από την άλλη να προστατευτεί η ίδια απ’ αυτά.
Αυτή την περίπλοκη κι αντιφατική σχέση προεφηβικής και ενήλικης πραγματικότητας προσπαθεί να ανιχνεύσει ο Γιαπωνέζος Χιροκάζου Κορεέντα ("Κλέφτες Καταστημάτων"), ο οποίος μετά τη γαλλική "Αλήθεια" και το κορεάτικο "Τυχερό Αστέρι" επιστρέφει στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Σε σενάριο το οποίο δεν υπογράφει ο ίδιος, για πρώτη φορά μετά το ντεμπούτο του ("Maborosi", 1995), διασταυρώνει επιδέξια την πορεία τριών χαρακτήρων μιας επαρχιακής πόλης. Εκεί η Σαόρι, η οποία μετά το θάνατο του συζύγου της μεγαλώνει μόνη της τον εντεκάχρονο Μινάτο, αρχίζει να ανησυχεί παρατηρώντας την παράξενη συμπεριφορά του γιου της. Θεωρώντας πως ο κύριος Χίρο, ένας από τους δασκάλους του, είναι υπεύθυνος γι’ αυτήν, απευθύνεται στη διευθύντρια του σχολείου, περιπλέκοντας μια κατάσταση η οποία είναι ήδη πολύ πιο σύνθετη κι ανεξέλεγκτη απ’ όσο εκείνη φανταζόταν.
Στην πρώτη σκηνή του φιλμ ο Μινάτο παρακολουθεί ένα κτίριο, στο οποίο στεγάζεται ένα μπαρ όπου μοναχικοί άντρες αναζητούν γυναικεία παρέα, να φλέγεται. Ο Κορεέντα επιστρέφει σ’ αυτήν ξανά και ξανά, ενώ ενδιάμεσα αφηγείται την ιστορία του πρώτα από τη μεριά της Σαόρι, κατόπιν από εκείνη του δασκάλου Χίρο και τέλος μέσα από τα μάτια του Μινάτο, συνθέτοντάς τη σαν ένα παζλ με κρυμμένα νοήματα. Μέχρι λίγο πριν το τέλος, κομμάτια της αλήθειας συνεχίζουν να λείπουν, κίνητρα παραμένουν εκκρεμή και οι εικασίες του θεατή αλλάζουν μαζί με τη διηγηματική οπτική. Τα γεγονότα δεν αμφισβητούνται, απλώς φωτίζονται διαφορετικά κάθε φορά, παρουσιάζοντάς μας την αλήθεια σαν κάτι το οποίο οι άνθρωποι μπορούν να αντιληφθούν μόνο αποσπασματικά. Αυτό τους φοβίζει και τους κάνει να την αντιμετωπίζουν σαν το τέρας του τίτλου, ακόμα κι αν αφορά δικά τους συναισθήματα και προσωπικές τους επιθυμίες. Το τέρας είναι λοιπόν ο άλλος, ο ίδιος μας ο εαυτός ή η γύρω μας πραγματικότητα – εδώ ως εκπαιδευτικό σύστημα; Ο βαθύς ουμανισμός του Κορεέντα πιστεύει πως είμαστε ικανοί να δώσουμε τη σωστή απάντηση.
Ιαπωνία. 2023. Διάρκεια: 126΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ FILM
Περισσότερες πληροφορίες
Το Τέρας
Όταν η Σαόρι ανακαλύπτει πως ο μικρός γιος της Μινάτο συμπεριφέρεται περίεργα, καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά στο σχολείο του. Μαθαίνει ότι ένας δάσκαλός του είναι υπεύθυνος, αλλά η αλήθεια αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκη.
