Ενόψει της απονομής των 14ων βραβείων Ίρις (27/6) από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, το "α" φιλοξενεί μία σειρά κειμένων από διακεκριμένες προωπικότητες οι οποίες μοιράζονται τις εντυπώσεις τους για τα φιλμ που διεκδικούν το βραβείο καλύτερης ταινίας. Δείτε αναλυτικά τις φετινές υποψηφιότητες εδώ.
Ο κριτικός κινηματογράφου Στίβεν Ντάλτον, συντάκτης του εξειδικευμένου διεθνούς σινεφίλ σάιτ Film Verdict, γράφει για το "Black Stone" του Σπύρου Ιακωβίδη, το οποίο είναι υποψήφιο συνολικά για 7 βραβεία Ίρις. Στη δραμεντί, ένα κινηματογραφικό συνεργείο αποτυπώνει την καθημερινότητα της Χαρούλας, μιας υπερπροστατευτικής Ελληνίδας μάνας που αναζητά το γιο της, δημόσιο υπάλληλο, ο οποίος έχει εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει ίχνη.
Ο λόγος στον Στίβεν Ντάλτον:
"Στο 'Black Stone' ένα κινηματογραφικό συνεργείο γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ για ταπερίπου 49.000 'φαντάσματα' του Δημοσίου, υπάλληλοι που έχουν προσληφθεί επίσημα αλλά που δεν βρίσκονται ποτέ στα πόστα τους. Αυτή η απίστευτη συνθήκη μπορεί να μοιάζει σαν να έχει βγει από το μυθιστόρημα του Γκόγκολ, 'Νεκρές Ψυχές', αλλά αποτελεί μέρος της ελληνικής πραγματικότητας.
Ο Ιακωβίδης ανοίγει την ταινία με άδεια γραφεία, τηλέφωνα που χτυπάνε ασταμάτητα και αμήχανους υπαλλήλους, δίνοντας έτσι έναν τόνο που μοιάζει περισσότερο με τον γλυκόπικρο παραλογισμό του Άκι Καουρισμάκι παρά στον κοφτερό σουρεαλισμό που χαρακτηρίζει το πρόσφατο ελληνικό σινεμά.
Η αφήγηση στην συνέχεια συγκεντρώνεται σε ένα από αυτά τα μυστήρια φαντάσματα, τον Πάνο Δόλογλου (Αχιλλέας Χαρίσκος) ο οποίος έχει εξαφανιστεί από το πόστο του στον ΟΑΕΔ. Το συνεργείο επισκέπτεται τακτικά το σπίτι του αναπτύσσοντας μια στενή σχέση με την μητέρα του, Χαρούλα (Ελένη Κοκκίδου) και τον νεότερο αδερφό του, Λευτέρη (Τζούλιο Γιώργο Κατσή) καθηλωμένο σε αναπηρικό καροτσάκι και με έναν δύστροπο και νευρικό χαρακτήρα.
Εκπνέοντας κωμικότητα χωρίς καν να μιλά, η Κοκκίδου είναι η βασική κωμική δύναμη του 'Black Stone', ερμηνεύοντας την κλασσική υπερπροστατευτική Ελληνίδα μάνα, η οποία βυθίζεται στην απόλυτη άρνησηόσο ξετυλίγεται το κουβάρι της εξαφάνισης του πρωτότοκου γιουτης. Βρισκόμενη αντιμέτωπη με την πιθανότητα ο γιος της να έχει εγκαταλείψει την οικογένεια του για μια καλύτερη ζωή αλλού, 'θα γυρίσει και τα πράγματα θα γίνουν όπως πριν' λέει χαρακτηριστικά η ίδια στο συνεργείο.
Με τον καιρό, η ευρύτερη δυσλειτουργική οικογένεια της Χαρούλας επεκτείνεται και υποδέχεται τον Μιχάλη (Κέβιν Ζανς Ανσόνγκ) έναν Αφροέλληνα ταξιτζή, ο οποίος παίρνει την θέση του αδερφού του Λευτέρη. Αυτό δίνει στον Ιακωβίδη το κατάλληλο έδαφος για να σατιρίσει την ξενοφοβία, μια καθημερινότητα στη σύγχρονη Ελλάδα, όχι μόνο μεταξύ των συντηρητικών και ηλικιωμένων ανθρώπων - σαν την Χαρούλα- αλλά και μεταξύ της νέας γενιάς. Χαρακτηριστικά, στην ταινία εμφανίζεται μια ομάδα νέων πολιτικών ακτιβιστών που αυτοαποκαλούνται 'Athens Black Panthers' και ζητούν απεγνωσμένα από τον Μιχάλη να γίνει το μοναδικό μαύρο μέλος τους. Το 'Black Stone' αγγίζει αυτά τα 'δύσκολα' θέματα με τρυφερότητα και ευαισθησία ιδίως ως προς την παλιομοδίτικη αλλά πολύ καλών προθέσεων Χαρούλα, η οποία εντέλει καταλαβαίνει ότι η ξενοφοβία της οφείλεται αποκλειστικά στην άγνοια και στις αβάσιμες φοβίες που γεννάη ίδια.
Το 'Black Stone' παραμένει πιστό στο πλαίσιο του σατιρικού ψευδό-ντοκιμαντέρ, με τα μέλη του κινηματογραφικού συνεργείου να εμφανίζονται σποραδικά στο φόντο. Ο Ιακωβίδης σπάνια ξεφεύγει από το ψευδό-ντοκιμαντέρ, υπηρετώντας την εσωτερική λογική μόνο όταν αυτό απαιτείται (π.χ. σκηνή του ονείρου), αλλά γενικά βρίσκει πλούσιο κωμικό υλικό μέσα από την γλώσσα του ντοκιμαντέρ-παρατήρησης, τις talking heads συνεντεύξεις και τα κοντινά πλάνα.
Υπάρχει καλλιτεχνική πρόθεση πίσω από την φαινομενικά άτεχνη επιφάνεια: τα άτσαλα jumpcuts στο μοντάζ ενισχύουν το κωμικό στοιχείο σε συνδυασμό με τα λεκτικά και οπτικά αστεία καθόλη τη διάρκεια της ταινίας.
Εύστροφο και γεμάτο ζωντάνια αλλά και με χαρακτηριστική ελαφρότητα, το BlackStone σπανίως χάνει το ρυθμό του.
Το soundtrack με κάποια παλιά ελληνικά τραγούδια τονίζει ακόμη περισσότερο την απογοήτευση της Χαρούλας καθώς προσπαθεί απελπισμένα να βρει τον εξιδανικευμένο και εξαφανισμένο της γιο. Μια περήφανη γυναίκα χωρίς άλλο χρόνο, γραπωμένη στις παραδοσιακές αρχές της, τις οποίες τα ίδια της τα παιδιά, αποκήρυξαν".
Η απονομή των 14ων βραβείων Ίρις θα γίνει την Τρίτη 27/6 στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση με παρουσιάστριες τις ηθοποιούς Νατάσα Εξηνταβελώνη και Λίλα Μπακλέση.
Βρείτε τα κείμενα για τις υπόλοιπες ταινίες που διεκδικούν την Ίριδα καλύτερης ταινίας εδώ.
Περισσότερες πληροφορίες
Black Stone
Ένα κινηματογραφικό συνεργείο αποτυπώνει την καθημερινότητα της Χαρούλας, μιας υπερπροστατευτικής Ελληνίδας μάνας που αναζητά το γιο της, δημόσιο υπάλληλο, ο οποίος έχει εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει ίχνη.
