«Καμία Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους»
Για το πόσο σπουδαία ήταν η συνδρομή του Κόρμακ ΜακΚάρθι στην αμερικανική λογοτεχνία είναι αρμοδιότεροι να μιλήσουν άλλοι. Ο αμίμητος συγγραφέας, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 89 ετών, είχε μια αμίμητη ικανότητα στο να είναι αιχμηρός, βίαιος και βλοσυρά δυστοπικός ταυτόχρονα, βάζοντας την υπογραφή του σε μία σειρά από βιβλία - σταθμούς όπως "Ματωμένος Μεσημβρινός". Η επίδρασή του ήταν αναπόφευκτο να φανεί και στον κινηματογράφο, με πέντε μυθιστορήματά του να παιρνούν στη μεγάλη οθόνη, ένα εκ των οποίων αποτελεί μοντέρνο αριστούργημα.
Το 2000, τέσσερα χρόνια αφού κέρδισε Όσκαρ σεναρίου για το "Κοφτερό Λεπίδι", ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Μπίλι Μπομπ Θόρντον διασκεύασε το γουέστερν "Όλα τα Όμορφα Άλογα" με πρωταγωνιστές τους Ματ Ντέιμον και Πενέλοπε Κρουζ. Η υπόθεση τοποθετείται το 1949, όταν ένας εργάτης ενός ράντσου ερωτεύεται την κόρη του αφεντικού του, αλλά εξαιτίας της σχέσης τους καταλήγει να φυλακίζεται για κάτι που δεν διέπραξε. Πρόκειται για μια μάλλον άνιση μεταφορά, όπως ακριβώς ισχύει και για το "Child of God" που ακολούθησε δεκατρία χρόνια μετά, δια χειρός του επίσης ηθοποιού και σκηνοθέτη Τζέιμς Φράνκο, ο οποίος επιχείρησε να φτιάξει το άγριο πορτραίτο ενός διαταραγμένου άντρα που ζει στις παρυφές της κοινωνίας.
Εκείνοι που κατάφεραν να γυρίσουν μια ταινία εφάμιλλου επιπέδου με την πένα του ΜακΚόρμακ, ήταν οι Τζόελ και Ίθαν Κοέν ("Ο Μεγάλος Λεμπόφσκι"). Το 2007 παρέδωσαν το εμβληματικό και βραβευμένο με τέσσερα Όσκαρ "Καμία Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους", στο οποίο οι Τόμι Λι Τζόουνς, Χαβιέ Μπαρδέμ και Τζος Μπρόλιν διασταυρώνουν τα ξίφη τους με διακύβευμα μια βαλίτσα που περιέχει δύο εκατομμύρια δολάρια. Σκοτεινή americana και το κοφτερό ειρωνικό χιούμορ δίνουν τον τόνο σε μια αμείλικτη σπουδή πάνω στον κυνισμό της βίας που δικαίως θεωρείται μία από τις καλύτερες ταινίες του 21ου αιώνα.
To 2009 ήρθε η σειρά του ικανότατου Αυστραλού σκηνοθέτη Τζον Χίλκοουτ ("Παράνομοι") να αναμετρηθεί με το έργο του ΜακΚόρμακ, επιλέγοντας να διασκευάσει το ίσως διασημότερο βιβλίο του. Ο λόγος για το "Δρόμο", όπου μετουσιώνονται οι μετα-αποκαλυπτικές ανησυχίες του συγγραφέα μέσα από την αγωνιώδη περιπέτεια ενός πατέρα και του γιού του (Βίγκο Μόρτενσεν & Κόντι Σμιτ-ΜακΦι). Σε ένα ακαθόριστο μέλλον όπου η ανθρωπότητα τείνει να εκλείψει, οι δυο τους διασχίζουν μια Αμερική κατεστραμμένη έχοντας στη διαθεσή τους μονάχα λίγες κονσέρβες κι ένα περίστροφο, προσπαθώντας να αποφύγουν τις συμμορίες που παραμονεύουν στο διάβα τους. Πρόκειται για μία τιμιότατη, άκρως ατμοσφαιρική και στιβαρή μεταφορά, η οποία παραμένει και το μεγαλύτερο σουξέ του Χίλκοουτ ως τώρα.
Η πιο πρόσφατη παραγωγή που βασίστηκε στον ΜακΚόρμακ ήρθε το 2011 σε μορφή τηλεταινίας, έχοντας ξανά πίσω και μπροστά από την κάμερα έναν ηθοποιό-σκηνοθέτη. Αυτήν τη φορά ήταν σειρά του βετεράνου Τόμι Λι Τζόουνς ο οποίος, έχοντας επηρεαστεί βαθιά από την εμπειρία του "Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους", θέλησε να αποτίσει φόρο τιμής στο συγγραφέα με ένα σαφώς πιο χαμηλότονο τρόπο. Εν προκειμένω εμπνεύστηκε από το "Sunset Limited", ένα θεατρικό έργο του ΜακΚόρμακ, στο οποίο δύο άντρες, με αφορμή μια απόπειρα αυτοκτονίας, αναστοχάζονται την ουσία της ύπαρξης και την έννοια του Θεού. Απέναντι στον Τζόουνς βρίσκεται ο Σάμιουελ Τζάκσον, δύο σπουδαίοι ηθοποιοί σε ερμηνευτικό σολάρισμα.
