Ο Νίκος Πάστρας μάς ξεναγεί στα παρασκήνια των "Μπάσταρδων"

Δείτε τις απίθανες polaroids από τα γυρίσματα του ντεμπούτου του σκηνοθέτη, τις οποίες εμπιστεύτηκε αποκλειστικά στο «α».

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα3 ©Νίκος Πάστρας

Στο περασμένο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τα "Μπάσταρδα" του Νίκου Πάστρα αναδείχθηκαν ως ένα από τα πλέον συζητημένα ελληνικά ντεμπούτα των τελευταίων ετών. Με το σούσουρο να συνεχίζεται έως σήμερα που η ταινία πλέον κυκλοφορεί στους κινηματογράφους, ζητήσαμε από το σκηνοθέτη να μας εισάγει στην ατμόσφαιρα ενός φιλμ όπου τα πάθη των ηρώων είναι διαπεραστικά. Πώς αλλιώς, όταν μιλάμε για μια υπόθεση που αφορά μια παρέα νεαρών ενηλίκων που επιδίδονται σε σεξουαλικές και μη κραιπάλες, καθώς περνούν τις μέρες τους σε ένα sui generis κοινόβιο. Αντ' αυτού, όμως, ο Πάστρας μοιράστηκε με το "α" μερικές σκέψεις του, όπως επίσης μια σειρά από polaroids που τράβηξε η Ναταλία Σουίφτ, εκ των πρωταγωνιστών της ταινίας, οι οποίες παρουσιάζονται αποκλειστικά παρακάτω.

"'Είμαι το σύμπτωμα που δεν μπορείς να αγνοήσεις', Ρημάζω, Mazoha

Τα ΜΠΑΣΤΑΡΔΑ γυρίστηκαν εν μέσω του δεύτερου lockdown, σε ένα σπίτι στην εξοχή, όπου ζήσαμε όλοι μαζί φτιάχνοντάς τα. Μια συνθήκη ελευθερίας μέσα σε ένα κόσμο που το τελευταίο πράγμα που ένιωθες ήταν ελεύθερος. Γυρίζαμε όλη μέρα και πολλές φορές όλη νύχτα, δοκιμάζαμε πράγματα, το λάθος δεν υπήρχε σαν λέξη, όλα ήταν χειροποίητα: τα φώτα, τα "μακενιστικά", τα ρούχα, το μακιγιάζ, το αίμα, τα δάκρυα.

'Υπάρχουν κι άλλοι σαν εμένα', Ποπ 81, Mazoha

Η Ναταλία, ο Ζαχαρίας, η Αφροδίτη, η Εριφύλη, η Χριστίνα, ο Μάριο, ο Γιώργος, η Κατερίνα, ο Χρήστος και ο Γιάννης, τα ΜΠΑΣΤΑΡΔΑ δηλαδή, ήταν η αφορμή για να γίνει αυτή η ταινία. Ο Πέτρος, η Μαριλένα, ο Φώντας, η Αιμιλία, ο Μιχάλης και ο Μιχάλης, η Μυρτώ ήρθαν μαζί μας για να γίνει πραγματικότητα. Ο Νικόλας και ο Δημήτρης μας πρόσεχαν από την Αθήνα, ο Τζίμης από την Θεσσαλονίκη, οι δεκάδες άνθρωποι που πίστεψαν την ταινία, από το crowdfunding και μας βοήθησαν να ξεκινήσουμε το γύρισμα, από παντού στον κόσμο.

'να φυτρώσουν μαργαρίτες που θα φτάνουν ως τον ήλιο', Λίπασμα, Mazoha"

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν ανήκουν στη Ναταλία Σουίφτ, έχουν παραχωρηθεί από το Νίκο Πάστρα και δημοσιεύονται στο "α" με την άδειά του.

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα1
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα2
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα4
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα5
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα6
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα7
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα8
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα9
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα11
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα12
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα13
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα14
©Ναταλία Σουίφτ

Μπάσταρδα polaroids Πάστρα15
©Ναταλία Σουίφτ

Περισσότερες πληροφορίες

Μπάσταρδα

2
  • Δραματική
  • 2022
  • Διάρκεια: 94 '
  • Νίκος Πάστρας

Πέντε αγόρια και πέντε κορίτσια αφήνουν πίσω τους την καλοκαιρινή καθημερινότητα της πόλης και ζουν το εδώ και τώρα σ’ ένα απομονωμένο σπίτι στην εξοχή.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

5 πολιτικές δολοφονίες που στιγμάτισαν τη μεγάλη οθόνη

Ο κινηματογράφος έχει ουκ ολίγες φορές εμπνευστεί από γεγονότα που σόκαραν την κοινή γνώμη και αυτές οι ταινίες αποδεικνύουν το αντίκτυπό τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ΓΙΑΝΝΗς ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟς
18/07/2024

Η Φύση του Έρωτα

Νοσταλγική, απενοχοποιημένα αισθησιακή και ενεργητικά σκηνοθετημένη κομεντί που υποβάλλει με το ζεστό ύφος και τον καταπραϋντικό υπαρξισμό της.

Χάος

Μεγαλειώδες ποιητικό σινεμά, που παίρνει διαστάσεις υπερβατικής λαογραφίας προσφέροντας αποστομωτικές, σπουδαίες στιγμές.

Ομαδική Θεραπεία

Ξέπνοο και θεατρικά στημένο δράμα δωματίου γύρω από τη μάχη των φύλων, που κορυφώνεται με τρόπο απροσδόκητο μεν, τραβηγμένο από τα μαλλιά δε.

Η Σιωπηλή Καμαριέρα

Αβίαστα υποβλητική και απροσδόκητα φορτισμένη ερωτικά απεικόνιση μιας ταξικής πάλης σε τέσσερις τοίχους.

Η Φύλακας των Δράκων

Ημιτελής σε όλα τα επίπεδα περιπέτεια, η οποία δεν εκμεταλλεύεται όσο θα μπορούσε τον πραγματικά ενδιαφέροντα και ξεχωριστό κόσμο της.

Η Θάλασσα Μέσα μου

Βραβείο ξενόγλωσσου Όσκαρ για μια ελαττωματική στη ρίζα της προσέγγιση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση, η οποία ποντάρει στον συναισθηματικό εκβιασμό.