Είκοσι μέρες μετά τη δολοφονία του Πιέρ Πάολο Παζολίνι (2/11/1975) η τελευταία ταινία του κορυφαίου Ιταλού ποιητή και σκηνοθέτη έκανε την πρεμιέρα της στο Παρίσι. Προκάλεσε παγκόσμιο σκάνδαλο και απαγορεύτηκε σε πολλές χώρες του κόσμου (φυσικά και στη δική μας, μετά από μια ανεπανάληπτα επιτυχημένη προβολή μηνών στον κινηματογράφο Στούντιο) λόγω γραφικά βίαιων και "άσεμνων" σκηνών. Ήταν μια εσκεμμένη επιλογή του Παζολίνι, ο οποίος διασκεύασε το απαγορευμένο για δυο αιώνες βιβλίο του Μαρκήσιου ντε Σαντ "120 μέρες στα Σόδομα" μεταφέροντας τη δράση του στην Βόρεια Ιταλία του 1944, την εποχή του ψευδοκράτους της Ιταλικής Κοινωνικής Δημοκρατίας, γνωστής ως Δημοκρατίας του Σαλό. Εκεί τέσσερα ανώτερα μέλη της φασιστικής εξουσίας απαγάγουν μια ομάδα νεαρών αντρών και γυναικών. Τους κρατούν για 120 ημέρες, υποβάλλοντάς τους σε κάθε είδους βασανιστήρια και εξευτελισμούς.
Οι σαντικές ιδέες μεταγράφονται με απίστευτη ωμότητα και 70s προβληματισμό στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτικο-φιλοσοφική πραγματικότητα. Συνθέτουν μια παζολινική αντίληψη της (δαντικής) Κόλασης και σοκάρουν μέχρι σήμερα με τον (όχι πάντα διακριτικό) τρόπο που συνδέουν εξουσία και σεξουαλική διαστροφή.
Ιταλία, Γαλλία. 1975. Διάρκεια: 117΄. Διανομή: NEW STAR
Περισσότερες πληροφορίες
Salò, 120 Μέρες στα Σόδομα
Στην υπό ναζιστική κατοχή Βόρεια Ιταλία του 1944, τέσσερα ανώτερα μέλη της φασιστικής εξουσίας απάγουν μια ομάδα νεαρών αντρών και γυναικών. Τους κρατούν για 120 ημέρες, υποβάλλοντάς τους σε κάθε είδους βασανιστήρια, διαστροφή και εξευτελισμό.
