Η αρχική σεναριακή ιδέα της ταινίας είχε να κάνει με ιστορία αγάπης ή με αστυνομικό νουάρ;
Κι όμως, όλα ξεκίνησαν από ένα τραγούδι! Το "Mist", το οποίο ακούγεται και στην ταινία. Ένα κορεάτικο τραγούδι της Τζανγκ Χουν Χι από τη δεκαετία του ’60, το οποίο με οδήγησε στην ιδέα ενός love story. Καθώς το αναπτύσσαμε με τη συνσεναριογράφο μου Τζεόνγκ Σέο-κιόνγκ, της εξέφρασα το θαυμασμό μου για τον ντετέκτιβ Μάρτιν Μπεκ, ήρωα των μυθιστορημάτων των Σουηδών Μάι Σγιεβάλ και Περ Βαλέε. Τα συνδυάσαμε και καταλήξαμε στο βασικό χαρακτήρα, έναν αστυνομικό. Και από εκεί σε ένα πιθανό έγκλημα.
Και σε μια μοιραία γυναίκα φυσικά…
Κι όμως, δεν θα χαρακτήριζα έτσι την Σέο-ράε. Στο πρώτο μισό συμπεριφέρεται ίσως σαν femme fatale, αλλά στο τέλος η αγάπη της είναι ειλικρινής. Δεν θα της έβαζα αυτή την ταμπέλα.
Οπότε και ο χαρακτηρισμός του φιλμ νουάρ μάλλον δεν σας αρέσει για την ταινία.
Προσωπικά δεν τον χρησιμοποιώ. Είναι ένα καθαρό αστυνομικό θρίλερ το οποίο συγχωνεύεται με ένα καθαρό ρομάντζο. Η έρευνα γύρω από την ύποπτη και τη διαλεύκανση του θανάτου τού συζύγου της επηρεάζει την ερωτική έλξη μεταξύ του αστυνόμου και της υπόπτου, αλλά και η δική τους σχέση, καθώς γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκη, πιο παθιασμένη, εμπλέκεται στην πορεία των ερευνών.
Κάτι που εντείνει την ψυχολογική σύγχυση του ήρωα. Από τη μια είναι ερωτευμένος με τη σύζυγο του νεκρού και από την άλλη σαν να θέλει ενδόμυχα να αποδείξει ότι είναι ένοχη.
Αυτή η ψυχολογική αντίφαση μετατρέπεται σε ισχυρό ηθικό δίλημμα. Ο αστυνομικός ντετέκτιβ είναι πολύ περήφανος για ό,τι κάνει και δεν θέλει ο έρωτάς του να καταστρέψει την έρευνά του. Από την εποχή του "Mr. Vengeance", άλλωστε, με ενδιαφέρουν ήρωες οι οποίοι διχάζονται για το αν πρέπει να συνεχίζουν μια αυτοκαταστροφική εκδίκηση ή όχι. Τελικά δεν μπορούν να συγκρατηθούν, όπως και ο ντετέκτιβ μας.
Η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά του, αλλά και όλοι οι "διπλασιασμοί" που υπάρχουν στην πλοκή, παραπέμπουν έντονα στον "Δεσμώτη του Ιλίγγου" του Άλφρεντ Χίτσκοκ.
Αν είχα κάποια ταινία στο νου μου για την "Απόφαση Φυγής", αυτή ήταν η "Σύντομη Συνάντηση" του Ντέιβιντ Λιν, Κατά τη γνώμη μου, η πιο κομψή κινηματογραφική έκφραση του καταπιεσμένου έρωτα. Καταλαβαίνω όμως απόλυτα την αναφορά. Έτσι κι αλλιώς, από απλός σινεφίλ έχω επηρεαστεί πολύ και από τον "Δεσμώτη…" και από τον Χίτσκοκ συνολικά. Αλλά ίσως αυτές οι επιρροές να έρχονται από το υποσυνείδητο, γιατί αν τις είχα συνειδητοποιήσει δεν θα ήθελα να τις φέρω σε πρώτο πλάνο για να μην καταστρέψω την πρωτοτυπία και την εσωτερική ισορροπία της ταινίας.
Πόσο συνειδητή επιλογή ήταν κινέζικη εθνικότητα της ηρωίδας;
Η εθνικότητά της δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Προσπάθησα μάλιστα να δώσω μια γενικότερη αίσθηση διαχρονικότητας και παγκοσμιότητας στα όσα βλέπουμε στην οθόνη, περιορίζοντας τις οπτικές αναφορές στο περιβάλλον. Βέβαια, ποτέ δεν μπορείς να ξεφύγεις από την πραγματικότητα γύρω σου. Για το γυναικείο ρόλο πάντως, εξ αρχής θέλαμε την Τανγκ Γουέι για πρωταγωνίστρια. Ό6ταν εκείνη δέχτηκε, τον προσαρμόσαμε επάνω της και προσδώσαμε επιπλέον διαστάσεις στη διαφορά των γλωσσών που χρησιμοποιούν οι δυο βασικοί χαρακτήρες.
Είστε από τους δημιουργούς οι οποίοι συνέβαλαν καθοριστικά στην έκρηξη του μοντέρνου κορεατικού σινεμά. Που πιστεύετε πως οφείλεται η ολοένα και αυξανόμενη επιρροή του παγκοσμίως;
Είχε τη δυνατότητα, αλλά και την ευφυία, να πάρει στοιχεία από το ευρωπαϊκό σινεμά, από το Χόλιγουντ, ακόμα και από ταινίες του Χονγκ Κονγκ. Υπερασπίστηκε ταυτόχρονα τις ιδιαιτερότητές του και έτσι πρόσθεσε στοιχεία στις παραδόσεις ουκ ολίγων κινηματογραφικών ειδών. Στοιχεία αμιγώς κινηματογραφικά, αλλά και πολιτιστικά, βγαλμένα από την κορεατική καθημερινότητα, η οποία είναι εν πολλοίς άγνωστη, άρα φολκλορική και γεμάτη εκπλήξεις, στον υπόλοιπο κόσμο. Επιπλέον, οι ταινίες του διαθέτουν χιούμορ και δεν φοβούνται το συναίσθημα.
Επίσης, φαίνεται πως έχουν διαρκώς στο νου τους το μεγάλο κοινό. Δεν το περιφρονούν, ακόμα κι όταν κάνουν τολμηρές επιλογές.
Το ίδιο πιστεύω και για τις δικές μου ταινίες. Θέλω να έχουν κοινό και δεν τις σκέφτομαι ως απόλυτη "προσωπική έκφραση". Δεν είναι χαμηλού προϋπολογισμού, άρα πρέπει να έχω στο νου μου και την εμπορική ανταπόκρισή τους. Όπως, καλώς ή κακώς, δεν έχω προκατάληψη απέναντι στις τηλεοπτικές σειρές ή σε κάποιο συγκεκριμένο κινηματογραφικό είδος. Το καθένα τους αποτελεί για μένα και μια καινούρια πρόκληση.
