Πρωταγωνιστής σε μερικές από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, συνεργάτης των καλύτερων σκηνοθετών και ένας ηθοποιός με ασυναγώνιστη γκάμα και τόλμη, ο Μισέλ Πικολί πέθανε σε ηλικία 94 ετών.
Το να σταθεί κανείς σε μερικές μονάχα ταινίες του ηθοποιού θα ήταν τρομερή αδικία, μιας και ο Πικολί αφήνει πίσω του μια φιλμογραφία με περισσότερες από 230 κινηματογραφικές εμφανίσεις που ξεκινούν από τη δεκαετία του ’40. Παρόλα αυτά είναι αδύνατο να μη σημειωθεί πως υπήρξε αγαπημένος ηθοποιός του Λουίς Μπουνιουέλ, έχοντας πρωταγωνιστήσει σε ταινίες όπως η «Ωραία της Ημέρας» (1967), «Ο Γαλαξίας» (1970), «Η Διακριτική Γοητεία της Μπουρζουαζίας» (1972) και «Το Φάντασμα της Ελευθερίας» (1974), ενώ θα μείνει αξέχαστος ως παρτενέρ της Μπριζίτ Μπαρντό στην αριστουργηματική «Περιφρόνηση» (1967) του Ζαν-Λικ Γκοντάρ. Αργότερα θα πρωταγωνιστούσε ξανά σε ταινία του ιδιοσυγκρασιακού auteur, αυτήν τη φορά μαζί με τις Ιζαμπέλ Ιπέρ – Χάνα Σιγκούλα στο «Πάθος» (1982). Σχεδόν μια δεκαετία μετά θα δώσει μια ακόμα καθηλωτική ερμηνεία στην «Ωραία Καβγατζού» (1991) του Ζακ Ριβέτ, ζωγραφίζοντας τη μούσα του στην ταινία Εμανουέλ Μπεάρ. Αυτή ήταν και μία από τις πιο συγκινητικές δουλειές του μαζί με το «Le Choses de la Vie» (1970) του Κλοντ Σοτέ.
Στο ενδιάμεσο θα κρατήσει έναν από τους χαρακτηριστικούς ρόλους της «Δικής μας Νύχτας» (1986) του Λεός Καράξ, αφού νωρίτερα βραβεύτηκε σε Κάνες και Βερολίνο για τις ερμηνείες του στα «A Leap in the Dark» (1980, Μάρκο Μπελόκιο) και «Strange Affair» (1981, Πιέρ Γκρανιέ-Ντεφέρ), αντίστοιχα. Μιας και αναφερθήκαμε στα βραβεία που απέσπασε ο Πικολί, ένα από τα παράδοξα της καριέρας του είναι πως δεν κέρδισε ποτέ του Σεζάρ, παρότι υπήρξε υποψήφιος τέσσερις φορές.
Από τις συνεργασίες του Πικολί δεν έλειψαν και οι Έλληνες σκηνοθέτες, με πρώτο τον Κώστα Γαβρά. Μαζί συνεργάστηκαν στις ταινίες «Διαμέρισμα Δολοφόνων» («Compartiment Tueurs», 1965) και το «Μακί, Τα Λιοντάρια της Κολάσεως» («Un Homme de Trop», 1967). Πολλά χρόνια μετά, ήρθε η σειρά του σπουδαίου Νίκου Παπατάκη να στήσει πάνω στον ηθοποιό τους υποτιμημένους «Ισορροπιστές» (1991), προτού πάρει τη σκυτάλη ο Θόδωρος Αγγελόπουλος με τη «Σκόνη του Χρόνου» (2008). Τελευταία εμφάνιση του Πικολί στο σινεμά, το «Le Goût des Myrtilles» (2014) του Τομά Ντε Τιέ.
