Κάνουμε #cinematherapy βλέποντας ταινίες που χαλαρώνουν, φτιάχνουν το κέφι και πάνε κόντρα στην κλειστοφοβική διάθεση.
Ιάπωνες ρόκερς, ένας ψυχοπαθής γκάνγκστερ, ζόμπι, μια πτώση μετεωρίτη και ένα αναπάντεχα queer ρομάντζο είναι μόλις μερικά από τα όσα απρόοπτα παρελαύνουν στο «Wild Zero» (1999), το ηλεκτρισμένο b-movie ντεμπούτο του Τετσούρο Τακεούτσι.
Είναι τόσα πολλά αυτά που συμβαίνουν παράλληλα στην ταινία του Ιάπωνα σκηνοθέτη ώστε η προσέγγιση της πλοκής μπορεί να γίνει από διαφορετικές πλευρές και πάλι να βγαίνει... νόημα. Αλλά ας κάνουμε τα πράγματα όσο γίνεται πιο απλά: Αμέσως μετά την πτώση ενός μετεωρίτη, όσοι βρίσκονται κοντά στο σημείο κρούσης μετατρέπονται σε ζόμπι. Την ίδια στιγμή, ο νεαρός ρόκερ Έις (Μασάσι Έντο) σώζει την αγαπημένη του garage punk μπάντα, το πραγματικό συγκρότημα Guitar Wolf, από τα χέρια ενός ψυχοπαθή γκάνγκστερ.
Προτού οι μουσικοί ταξιδέψουν για την επόμενη συναυλία τους σε διπλανή πόλη, ο αρχηγός δίνει μια σφυρίχτρα στον θαρραλέο ήρωα ως ένδειξη ευγνωμοσύνης. Με αυτήν, ο Έις θα μπορεί να τους καλεί σε βοήθεια όποτε βρίσκεται σε κίνδυνο. Ο πρωταγωνιστής μας καβαλάει τότε τη μηχανή του και στην πρώτη στάση για βενζίνη θα ερωτευτεί κεραυνοβόλα την υπάλληλο, αφού πρώτα τη σώσει από μια αιφνίδια επιδρομή νεκροζώντανων. Κι αυτή είναι, περίπου, μόνο η αρχή του «Wild Zero».
Η χαοτική σκηνοθεσία του Τακεούτσι είναι σαφώς αποτέλεσμα της αδεξιότητάς του, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί ένδειξη της τρέλας και του ακομπλεξάριστου fun που διαπερνούν την ταινία. Αυτή ουσιαστικά περιστρέφεται γύρω από τους θρυλικούς στην Ιαπωνία Guitar Wolf, οι οποίοι ενσαρκώνουν τους εαυτούς τους εν είδη υπερηρώων και ευθύνονται για τις πιο cool στιγμές του «Wild Zero». Όταν δεν τραγουδούν σε φλεγόμενα μικρόφωνα ξέφρενο rock 'n' roll, μακελεύουν τους αντιπάλους με τους λαιμούς των κιθάρων και τις πένες, με τις οποίες υπό άλλες συνθήκες θα γρατζουνούσαν μόνο τις χορδές τους.
Εδώ, σαν ένα παράλληλο σχόλιο, να σημειώσουμε ότι στην Ιαπωνία οι δυτικότροπες υποκουλτούρες αποτελούν ένα διαχρονικό φαινόμενο με ενθουσιώδη συμμετοχή. Έτσι, η εμφάνιση των Guitar Wolf δεν πρέπει να θεωρείται τυχαία, αλλά αντίθετα δρα σαν ένας φόρος τιμής στο δραστήριο underground της χώρας με ρίζες στα '60s. Εκτός από ένα πλούσιο πολιτισμικό κεφάλαιο, οι υποκουλτούρες αυτές συχνά είχαν και ένα βίαιο προφίλ, όπως χαρακτηριστικά συνέβη με τις συμμορίες μηχανόβιων που έσπερναν τον τρόμο τη δεκαετία του '70. Ο σκηνοθέτης Μιτσούο Γιαναμιγκάτσι κατέγραψε μάλιστα τη δράση τους στο ντοκιμαντέρ - κειμήλιο «God Speed You! Black Emperor» (1976), που αργότερα «βάφτισε» το ομώνυμο σπουδαίο post rock συγκρότημα από τον Καναδά.
Πίσω στο «Wild Zero» όμως, εκείνο που κάνει το ντεμπούτο του Τακεούτσι να ξεχωρίζει δεν είναι ούτε η χειμαρρώδης εμφάνιση των Guitar Wolf, ούτε το ανεξέλεγκτο σενάριο, αλλά ούτε η gore τελική σεκάνς μάχης που απογειώνει την ταινία. Από τον σωρό αντίστοιχων b-movies που δεν υπακούουν στη λογική και στους κανόνες, το «Wild Zero» έχει στον πυρήνα του ένα τρυφερό λαβ στόρι που κανείς δε θα περίμενε από μια τέτοια ταινία στα τέλη των '90s. Όταν ο Έις ανακαλύπτει, με έναν ξεκαρδιστικά γλυκό τρόπο, την πραγματική ταυτότητα του κοριτσιού που ερωτεύτηκε, η εξέλιξη του χαρακτήρα παίρνει διαστάσεις... εσωτερικής αναζήτησης, με τελικό προορισμό την αποδοχή όχι μόνο του εαυτού του, αλλά και των σεξουαλικών προτιμήσεών του. Τι νομίζατε; Ότι δεν υπάρχει μήνυμα στην ταινία;
Κάνετε λάθος και μάλιστα, το πνεύμα που την διαπνέει συνοψίζεται στο σύνθημα που φωνάζει σαν ιαχή πολέμου ο ηγέτης των Guitar Wolf: «Η αγάπη δεν έχει σύνορα, έθνη και φύλα!» Αμήν.
«Courage and rock 'n' roll!»
Βρείτε όλες τις must see ταινίες για την καραντίνα εδώ.
