Κάνουμε #cinematherapy βλέποντας ταινίες που χαλαρώνουν, φτιάχνουν το κέφι και πάνε κόντρα στην κλειστοφοβική διάθεση.
Έχοντας συμπληρώσει πενήντα χρόνια καριέρας, ο Φρανσίς Βεμπέρ κρατά ένα εντυπωσιακό σερί εμπορικών επιτυχιών, μοναδικό για το γαλλικό σινεμά, τόσο ως σεναριογράφος («Ο Μεγάλος Ξανθός», «Το Κλουβί με τις Τρελές») όσο και ως σκηνοθέτης («Οι Τρεις Φυγάδες», «Δείπνο Ηλιθίων»). Δεν είναι τυχαίο πως οκτώ ταινίες του έχουν γίνει χολιγουντιανά ριμέικ, μια εξ αυτών μάλιστα από τον ίδιο τον Μπίλι Γουάιλντερ. Τα «Φιλαράκια» του 1981 με τους Τζακ Λέμον και Γουόλτερ Ματάου, τελευταία ταινία του σπουδαίου Αυστριακοαμερικανού δημιουργού, διασκευάζουν το θεατρικό έργο του Βεμπέρ «Το συμβόλαιο», το οποίο το 1973 μεταφέρθηκε στην οθόνη ως «Ο Κακός Μπελάς».
Ο κακός μπελάς του τίτλου είναι ο Φρανσουά Πινιόν (ένα όνομα που χρησιμοποιεί ο Βεμπέρ για τους περισσότερους αδέξιους κι αστείους χαρακτήρες του), ένας νευρωτικός και καλόκαρδος ανθρωπάκος που πηγαίνει στο Μονπελιέ για να συναντήσει την εν διαστάσει γυναίκα του (ο Ζακ Μπρελ σε έναν μάλλον αταίριαστο κωμικό ρόλο). Πιάνει το διπλανό δωμάτιο ξενοδοχείου από τον σιωπηλό και βαρύ Ραλφ Μιλάν, έναν κυνικό επαγγελματία δολοφόνο ο οποίος έχει έρθει από την Αμερική για να ολοκληρώσει ένα συμβόλαιο (ένας έξοχος Λίνο Βεντούρα). Να πυροβολήσει και να σκοτώσει από το παράθυρο του δωματίου του, το οποίο βρίσκεται απέναντι από το δικαστικό μέγαρο, έναν πληροφοριοδότη της αστυνομίας ο οποίος θα καταθέσει στον ανακριτή υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας.
Όλα είναι υπολογισμένα στην εντέλεια, αλλά η άρνηση της κυρίας Πινιόν να δει το σύζυγό της προκαλεί στον τελευταίο νευρική κρίση και τον οδηγεί σε απόπειρα αυτοκτονίας. Το αποτέλεσμα του απονενοημένου διαβήματός του, ωστόσο, είναι να σπάσει ο σωλήνας νερού στο μπάνιο, να αναστατωθεί το ξενοδοχείο, να γνωριστεί ο Πινιόν με τον Μιλάν και να του γίνει… κακός μπελάς, ενώ τα λεπτά ως τη μεταφορά του καταδότη περνούν δραματικά.
Σε ένα από τα πρώτα σενάριά του, το οποίο διεκπεραιώνει σκηνοθετικά με ευσυνειδησία ο Εντουάρ Μολιναρό («Το Κλουβί με τις Τρελές»), ο Φρανσίς Βεμπέρ αποδεικνύεται μετρ στην κωμωδία καταστάσεων. Διασκεδαστικοί χαρακτήρες, σασπένς και χιούμορ σε ισόποσες δόσεις και ένας αφηγηματικός ρυθμός που δεν ακολουθεί την υστερία των φαρσικών υπερβολών, αλλά μένει πιο κοντά στο μπουλβάρ - θεατρική είναι άλλωστε η πρώτη ύλη του. Σταθερά σε πρώτο πλάνο το πρωταγωνιστικό ζευγάρι, το οποίο χορεύει ένα φινετσάτο βαλς έλξης, απώθησης, υπεκφυγών και παραπλάνησης, μέχρι η μοίρα και οι συμπτώσεις της να τους «ενώσουν» μ’ έναν απρόσμενο, ειρωνικό και διαφορετικό από εκείνον του Μπίλι Γουάιλντερ τρόπο.
Βρείτε όλες τις must see ταινίες για την καραντίνα εδώ.
