Ο Γερμανός σκηνοθέτης υπογράφει το «Χρυσό Γάντι» τη βασισμένη σε αληθινά γεγονότα ταινία γύρω από τις βιαιότητες του κατά συρροή δολοφόνου Φριτζ Χόνκα. Λίγες ώρες μετά την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 69ο Φεστιβάλ Βερολίνου, μιλήσαμε με τον Ακίν για το πιο τολμηρό φιλμ της καριέρας του.
Έχετε ξανακάνει στο παρελθόν «ανεξέλεγκτες» ταινίες, εδώ όμως έχετε πραγματικά ξεπεράσει τα όρια.
Όπου υπάρχει φως, υπάρχει και σκοτάδι... Πάντα με γοήτευε αυτή η συνύπαρξη, υπάρχει σε όλες τις ταινίες μου και πηγάζει από καταστάσεις τις οποίες βιώνω ως ένα βαθμό. Όταν αποφάσισα να γυρίσω το «Χρυσό Γάντι» αναζητούσα έναν τρόπο να διαχειριστώ την έννοια του θανάτου. Για να το καταφέρω αυτό κινηματογραφικά, για μένα ο τρόμος ήταν η καλύτερη δίοδος. Πρόκειται μάλιστα για ένα είδος που ήθελα καιρό να δοκιμάσω. Αλλά ήταν δύσκολο για ένα σκηνοθέτη σαν κι εμένα, ένα Γερμανό που συνηθίζει να γυρίζει ταινίες με Τουρκάλες που αναζητούν την αγάπη και την προσωπική ταυτότητά τους, ξαφνικά να κάνει μια ταινία τρόμου. Αλλά ήθελα να ξεφύγω από αυτήν την εικόνα που επικρατούσε για μένα.
Τι σας προσέλκυσε όμως στην περίπτωση του Φριτζ Χόνκα;
Αρχικά το γεγονός πως ήταν υπαρκτό πρόσωπο θα έκανε αυτόματα πιστευτή την ταινία που είχα σκοπό να γυρίσω. Έπειτα συνδεόταν έμμεσα με το παρελθόν μου στο Αμβούργο. Ήταν γνωστή φιγούρα της γειτονιάς μου, ο πατέρας μου μάλιστα τον ήξερε κι εγώ μια φορά είχα βρεθεί μαζί του στο ίδιο τραμ! Άκου και το εξής, ο Αδάμ Μπουσδούκος παίζει τον θείο του στην ταινία, ο οποίος ήταν ο πραγματικός γείτονας του Χόνκα. Συγκεκριμένα η σκηνή με τα σκουλήκια είναι βασισμένη σε μια ιστορία που μου είχε πει ο ξάδερφος του Αδάμ. Επομένως, όλα αυτά έχουν μια αλήθεια μέσα τους για αυτό και έκανα την ταινία. Δε θα μπορούσα να γυρίσω κάτι με στοιχειωμένα σπίτια για παράδειγμα, δε θα με τρόμαζε. Επιπλέον, η βία με την οποία διέπραττε τους φόνους ο Χόνκα με έκανε να σκεφτώ έντονα τη βία που περικυκλώνει σήμερα τις ζωές μας.
«Όταν αποφάσισα να γυρίσω το "Χρυσό Γάντι" αναζητούσα έναν τρόπο να διαχειριστώ την έννοια του θανάτου. Για να το καταφέρω αυτό κινηματογραφικά, για μένα ο τρόμος ήταν η καλύτερη δίοδος».
Η οποία βία πρωταγωνιστεί στο «Χρυσό Γάντι» και την απεικονίζετε ωμά ρεαλιστική, σα να επιτίθεται στο θεατή.
Κάθε δεύτερη ταινία έχει γερές δόσεις βίας μέσα της, αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Η βία που δείχνω εγώ είναι πραγματική, βασίστηκε σε αστυνομικές αναφορές. Για αυτό ήθελα να είμαι ακριβής στον τρόπο που θα την απεικόνιζα. Ήθελα να είναι άσχημη και αποκρουστική, γιατί δεν μπορεί ποτέ να είναι σέξι ή στιλάτη. Ζούμε σε μια εποχή όπου έχουμε να αντιμετωπίσουμε τους incels, τους σεξουαλικά αποστερημένους άντρες οι οποίοι φαντασιώνονται δολοφονίες γυναικών. Υπάρχει σύνδεση όλων αυτών με τη ζωή του Χόνκα.
Ίσως είναι αφελές αυτό που θα πω και μπορεί να κάνω λάθος, όμως εάν ο κόσμος έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με την ωμή βία του «Χρυσού Γαντιού», θα τους τρομάξει τόσο ώστε θα τους αποτροπιάσει μια και καλή. Για παράδειγμα, στη σκηνή του μπάνιου που διαρκεί συνειδητά τόση ώρα και βλέπουμε κάθε κίνηση του Χόνκα, σκοπός μου ήταν να αναδειχθεί πόσο πολύτιμη είναι η ανθρώπινη ζωή.
Δίπλα στη βία στέκεται η αισθητική της ταινίας, που επίσης είναι κυρίαρχη σε κάθε πλάνο.
Θέλαμε να κατασκευάσουμε μια ασχήμια πραγματικά αποτρόπαια. Είχαμε ως σημεία αναφοράς φωτογραφίες της αστυνομίας τόσο του Χόνκα όσο και του σπιτιού του. Ακόμα, ήθελα να δουλέψω αποκλειστικά με επαγγελματίες ηθοποιούς ώστε να γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν τις τόσο δύσκολες, πρακτικά και ψυχολογικά, σκηνές που θα γυρίζαμε. Δεν ήθελα κανείς να πληγωθεί κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, για αυτό είχαμε και επαγγελματία ψυχολόγο στο σετ. Η παρουσία του και μόνο έδωσε μια απίστευτη άνεση στους ηθοποιούς, ένιωσαν ασφάλεια και σιγουριά.
Ποια είναι η δική σας γνώμη για τον χαρακτήρα του Χόνκα;
Πιστεύω πως ήταν κάποιος που ήθελε μια κανονική ζωή. Δεν ήταν ανώμαλος, δε «φτιαχνόταν» από τους φόνους. Βρισκόταν σε μια σεξουαλική σύγχυση γιατί δεν έβρισκε ανταπόκριση σε καμία γυναίκα εξαιτίας του παρουσιαστικού και του αλκοολισμού του. Ήταν ένας εντελώς στενάχωρος άνθρωπος. Μπορεί να σας φανεί παράξενο, αλλά για αυτό το λόγο ό,τι έκανα στο «Χρυσό Γάντι» το έκανα με αγάπη. Ακόμα και για τον Χόνκα νιώθω αγάπη με έναν τρόπο. Είναι ένας κατά συρροήν δολοφόνος, αλλά παραμένει άνθρωπος.
Περισσότερες πληροφορίες
Το Χρυσό Γάντι
Στο Αμβούργο των αρχών της δεκαετίας του ’70 ο Φριτς Χόνκα ζει μια μοναχική, μίζερη καθημερινότητα. Πίσω από το αποκρουστικό παρουσιαστικό του όμως κανείς δεν φαντάζεται πως κρύβεται ένας κατά συρροή δολοφόνος.
