Η σειρά εκδόσεων και προβολών «Με το Βλέμμα της Κριτικής» ετοιμάζει στο Exile Room (25/11, 19.30) ημερίδα με τίτλο «Στάνλεϊ Κιούμπρικ: Ο σκηνοθέτης από το μέλλον», με αφορμή την κυκλοφορία του ομότιτλου βιβλίου προς τιμήν του σπουδαίου δημιουργού.
Ο συλλογικός αυτός τόμος σε αρχισυνταξία του Νέστορα Πουλάκου κυκλοφορεί ήδη και καλύπτει το σύνολο των ταινιών του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Συμμετέχουν οι κριτικοί του «α» Χρήστος Μήτσης και Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος μαζί με τους: Γιώργο Ρούσσο, Τάσο Ρέτζιο, Γιώργο Παπαδημητρίου, Σταύρο Γανωτή, Δημήτρη Χαρίτο, Νίκο Τσαγκαράκη, Ιωσήφ Πρωιμάκη, Θόδωρο Σούμα. Χρέη σύμβουλου έκδοσης εκτελεί ο Γιώργος Ρούσσος.
Στις 25/11 αμέσως μετά την παρουσίαση του βιβλίου, θα προβληθεί ένα από τα αριστουργήματα του Κιούμπρικ το «Barry Lyndon» (1975), το οποίο θα προλογίσει ο κριτικός κινηματογράφου Σπύρος Δούκας (filmy.gr). Στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες του Κιούμπρικ, είχαμε γράψει για το «Barry Lyndon»:
«Μετά τη σκανδαλώδη επιτυχία του «Κουρδιστού Πορτοκαλιού», ο Κιούμπρικ καταφεύγει σε ένα σταθμό της αγγλικής λογοτεχνίας, την δια χειρός Γουίλιαμ Θάκερεϊ εξιστόρηση της κοινωνικής ανόδου και της αναπόφευκτης πτώσης του τυχοδιώκτη Μπάρι Λίντον στη Βρετανία των αρχών του 18ου αιώνα, και μετατρέπει την παραγωγή ενός δράματος εποχής σε μια πρωτοφανή κινηματογραφική περιπέτεια, τα γυρίσματα της οποίας κράτησαν σχεδόν δέκα μήνες. Τα περισσότερα εξωτερικά έγιναν στην Ιρλανδία, ενώ για τα νυχτερινά εσωτερικά, υπό το φυσικό φως των κεριών(!), χρειάστηκαν την κατασκευή ειδικών φακών από τον Τζον Άλκοτ, ο οποίος υπέγραψε μια από τις ατμοσφαιρικότερες φωτογραφίες της ιστορίας του σινεμά και βραβεύτηκε, όπως κι ο σκηνογράφος Κεν Άνταμ και η ενδυματολόγος Μιλένα Κανονέρο, με Όσκαρ. Το ίδιο και ο συνθέτης Λέοναρντ Ρόζενμαν, ο οποίος διασκεύασε αριστοτεχνικά πολλά κλασικά κομμάτια (Σούμπερτ, Μπαχ, Βιβάλντι, Μότσαρτ) ώστε να ταιριάζουν τέλεια στο αφηγηματικό τέμπο, το οποίο ο Κιούμπρικ (με τρεις άγονες οσκαρικές υποψηφιότητες) ενορχήστρωσε με μια απαράμιλλη δεξιοτεχνία που συνδυάζει σιωπηλές σεκάνς τελετουργικών ρυθμών με θεαματικά ρεαλιστικές σκηνές μάχης. Αξεπέραστο κινηματογραφικό επίτευγμα σε κάθε επίπεδο, το «Μπάρι Λίντον» εντυπωσιάζει ακόμα με την εμμονή στη λεπτομέρεια, τον άκρατο φορμαλισμό του και τον τρόπο με τον οποίο ο Κιούμπρικ μετατρέπει αυτόν τον οπτικό περφεξιονισμό σε αισθητική πρόταση, άμεσα δεμένη με τη δραματουργία (όλα εξελίσσονται μπροστά από την σκηνή της Ιστορίας) και την ιδεολογία του φιλμ, ένα μεγαλειώδες ρέκβιεμ για το τέλος μιας εποχής, αυτής της φεουδαρχίας, και την άνοδο της αστικής τάξης στην εξουσία».
