Σινεμά, τηλεόραση, θέατρο και όπερα ήταν συνυφασμένα με τη ζωή του Φράνκο Τζεφιρέλι, ενός ανθρώπου ο οποίος αφιερωνόταν ολοκληρωτικά σε κάθε του σχέδιο, και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών (15/6).
Η λαμπρή του καριέρα, που ξεπερνά τα 60 χρόνια, διαφαινόταν εξαρχής όταν η πρώτη του δουλειά στο σινεμά ήταν ως πρώτος βοηθός του Λουκίνο Βισκόντι στην ταινία «Η Γη Τρέμει» (1948), προτού συνεργαστεί με τους έτερους σπουδαίους εκπροσώπους του νεορεαλισμού Βιτόριο ντε Σίκα και Ρομπέρτο Ροσελίνι.
Χάρη στην παράλληλη δουλειά του στο θέατρο, ο Τζεφιρέλι είχε την ευκαιρία να αφοσιωθεί στο έργο του Σαίξπηρ και στη συνέχεια να υπογράψει δύο αξιοσημείωτες μεταφορές του στον κινηματογράφο. Πρώτα στη «Στρίγγλα που έγινε Αρνάκι» (1967), το ντεμπούτο του Τζεφιρέλι με τους πρωτοκλασάτους Ελίζαμπεθ Τέιλορ και Ρίτσαρντ Μπέρτον στους βασικούς ρόλους, και αμέσως μετά με το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (1968). Η κυκλοφορία της τελευταίας έκανε πάταγο, μιας πρωταγωνιστές ήταν οι έφηβοι τότε Ολίβια Χάσεϊ και Λέοναρντ Γουάιτινγκ, καθώς επίσης γιατί αυτή ήταν η πρώτη φορά που το σαιξπηρικό έργο εκτελέστηκε σε συμφωνία με τις πραγματικές ηλικίες των ηρώων. Η ταινία απέσπασε 4 οσκαρικές υποψηφιότητες, κερδίζοντας στις κατηγορίες διεύθυνσης φωτογραφίας και κοστουμιών. Αργότερα θα επέστρεφε στο Σαίξπηρ, σκηνοθετώντας τον Μελ Γκίμπσον και την Γκλέν Κλόουζ στο «Άμλετ» (1990).
Το 1977 ο Τζεφιρέλι έφερε στη μικρή οθόνη τον «Ιησού από τη Ναζαρέτ», τη σειρά που δημιούργησε το δικό της μύθο, και η οποία σήμερα δε νοείται να μην προβάλλεται κάθε Μεγάλη Εβδομάδα στην τηλεόραση. Εκείνη την εποχή όμως η καθολική εκκλησία τον αποκάλεσε βλάσφημο, με εκείνον να αποκαλύπτει πως όταν ήταν παιδί είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά από έναν ιερέα.
Ο Ιταλός όμως απέδειξε την προσαρμοστικότητά του σχεδόν σε κάθε κινηματογραφικός είδος, όταν το 1979 σκηνοθέτησε το συγκινητικό «The Champ» (1979) με τον Τζον Βόιτ να ενσαρκώνει έναν πρώην μποξέρ ο οποίος καλείται να βρει τρόπο να αναθρέψει το γιο του, και το ρομαντικό «Endless Love» (1981) με τους νεανικούς σταρ της εποχής Μπρουκ Σιλντς και Μάρτιν Χιούιτ.
Πριν το σινεμά ακόμα, το όνομα του Τζεφιρέλι ήταν ξακουστό στους κύκλους της όπερας. Εκείνον ζήτησε προσωπικά η Μαρία Κάλας να τη σκηνοθετήσει τη δεκαετία του '50, ξεκινώντας μια θυελλώδη συνεργασία που άφησε εποχή και ολοκληρώθηκε το 1965 στο Κόβεντ Γκάρντεν με την τελευταία οπερατική παράσταση της Κάλας. Σε εκείνην αφιέρωσε την τελευταία του ταινία «Κάλας για Πάντα» (2002) με τη Φανί Αρντάν στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ο Τζεφιρέλι επίσης βρέθηκε αρκετές φορές στο επίκεντρο των συζητήσεων, αν και ο ίδιος δεν είχε αυτό που θα λέγαμε ένα κραυγαλέο προφίλ. Κάτοικος Φλωρεντίας ο ίδιος και υποστηρικτής της ομάδας της πόλης, η οποία τότε διεκδικούσε το πρωτάθλημα από τη μισητή τοπική αντίπαλο Γιουβέντους, ο Τζεφιρέλι επιτέθηκε φραστικά με το χειρότερο τρόπο στη διοίκηση των αντιπάλων με αποτέλεσμα να χρειαστεί ανακαλέσει... μια δεκαετία μετά. Στα '90s δήλωσε ανοιχτά πως είναι ομοφυλόφιλος, ενώ για 7 χρόνια υπήρξε μέλος της ιταλικής γερουσίας στο πλευρό του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
