Όταν το διά χειρός Άντι Μουσιέτι περσινό reboot του «Αυτό» έγινε η πιο επιτυχημένη ταινία τρόμου όλων των εποχών, συγκεντρώνοντας 700 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, πολλοί αναρωτήθηκαν εύλογα γιατί. Το πραγματικά πρωτοφανές γεγονός, όμως, ήρθε μερικούς μήνες μετά και ήταν η βράβευση με Όσκαρ σεναρίου του Τζόρνταν Πιλ για το τολμηρό «Τρέξε!». Οι κινηματογράφοι βάλθηκαν να προβάλλουν αφειδώς, ύστερα από χρόνια, ταινίες που πρόσφεραν ανατριχίλες στο διψασμένο για σασπένς κοινό ενώ ταυτόχρονα ξεχώριζαν για την καλλιτεχνική τους αρτιότητα. Κανείς όμως δεν έβρισκε μια ικανοποιητική εξήγηση γι’ αυτήν την τάση. Η απάντηση βέβαια είναι απλή, το σινεμά συγχρονίστηκε με την πραγματικότητα.
Η ραγδαία επιδείνωση της ποιότητας ζωής την τελευταία δεκαετία –κορυφαία συνέπεια της οποίας ήταν η εκλογή Τραμπ– προκάλεσε ένα βουβό σοκ που ακόμα δεν έχει καταλαγιάσει. Το αίσθημα πως «δεν υπάρχει μέλλον» δημιούργησε ένα επίμονο συλλογικό άγχος που έκανε τον κόσμο να μοιάζει επικίνδυνα με εφιάλτη. Το ιδανικό μέρος για να ξορκιστεί αυτό το κακό δεν είναι άλλο από το σινεμά – ο «απόλυτος», απρόσωπος τρόμος, γεννημένος στα ειδυλλιακά αμερικανικά προάστια («Η Νύχτα με τις Μάσκες»), επιστρέφει φέτος για το final chapter («Halloween»).
Το επόμενο βήμα των horror movies ήταν η επαναφορά του πολιτικού στο πεδίο του φόβου. Ένας σημαντικός λόγος που το «Τρέξε!» πέτυχε ήταν επειδή απογύμνωσε το ρατσισμό χωρίς να υποκύψει σε στομφώδεις αναλύσεις. Θα τα καταφέρει άραγε και φέτος ο Πιλ με τη νέα του ταινία «Us»; Έναν πιο αλληγορικό τρόπο επέλεξε το «Ένα Ήσυχο Μέρος» (2018, Τζον Κραζίνσκι): Η ολοκληρωτική σιωπή που επικρατεί στην ταινία και ο οδυνηρός θάνατος που συνοδεύει κάθε ήχο αποτελούν μεταφορά για ένα σύγχρονο καθεστώς τρόμου που χρησιμοποιεί το φόβο για να επιβάλλεται και να ελέγχει κάθε κίνηση.
Πάντως, σε αυτό που συμφωνούν οι περισσότεροι είναι ότι στη νέα φουρνιά ταινιών τρόμου ο μπαμπούλας είναι η εξουσία στα χέρια ενός ανεξέλεγκτου άντρα. Κι όπως είπε γλαφυρά και ο Άντι Μουσιέτι, «η κατάσταση είναι ελεεινή, αλλά τουλάχιστον κάνουμε ταινίες».
Πολλές από τις παραπάνω ταινίες, όπως τα «Ένα Ήσυχο Μέρος» (21/10), «Glass» και «Us» θα δούμε σύντομα σε αποκλειστική πρεμιέρα στα κανάλια Cosmote Cinema.
Κάνε μου λιγάκι... μπου!
Πειρασμός
Είτε από ερωτικό πάθος είτε από καθήκον, όταν οι ήρωες υποκύπτουν στις επιθυμίες τους βρίσκουν συχνά τραγικό τέλος. Με αυτό φλερτάρουν ο ερωτευμένος Μάθιου ΜακΚόναχι στο «Serenity» και ο αστυνομικός Γιάκομπ Κέντεργκρεν στο «The Guilty»...
Γνωστοί Άγνωστοι
Επιστρέφουν φέτος στη μεγάλη οθόνη κλασικοί τρομο-μύθοι όπως το «Halloween» διά χειρός Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν αλλά και το ριμέικ του «Suspiria» από τον Λούκα Γκουαντανίνο («Να με Φωνάζεις με τ’ Όνομά σου»).
Ψυχοπάθεια
Από τους «φιλήσυχους» λευκούς στο «Τρέξε!» μέχρι τη διά 24 διχασμένη προσωπικότητα του Τζέιμς ΜακΑβόι στο «Glass», η παράνοια γραπώνει για τα καλά τους ήρωες και ξυπνά τα δολοφονικά τους ένστικτα...
Εκδίκηση
Δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από έναν άνθρωπο που εκδικείται χωρίς να έχει τίποτα να χάσει, ακριβώς όπως συμβαίνει στο «Mandy» με τον Νίκολας Κέιτζ και στην ηρωίδα του «The Nightingale» Άιλινγκ Φραντσιόζι.
